Περιοδικό Πολιτικής και Πολιτισμικής Παρέμβασης


Σε εποχές που βασιλεύει το ψέμα, η διάδοση της αλήθειας είναι πράξη επαναστατική

» Διεθνή Θέματα
» Πολιτική-οικονομία
» Εθνικό-Mεταναστευτικό
» Τρομοκρατία
» Ορθοδοξία και κοινωνία
» ΜΜΕ
» Ιστορία
» Φιλοσοφία
» Παιδεία
» Τέχνες και γράμματα
» Ιδεολογικά ζητήματα


Τελευταίες Δημοσιεύσεις

«Συνωμοσιολογικά» για τις «μέρες του Αλέξη»
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Μπουνίδια στην αυλή μας
Γεωπολιτική - Επιστήμη

Φίλης: Η αποχαλίνωση της συριζαίικης διπροσωπίας
Πολιτική - Oικονομία

Η Πέμπτη Φάλαγγα είναι εδώ
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

Η αντισοβιετική προπαγάνδα του κυρίου Ψαρρά
Ιστορία - Φιλοσοφία

Τάσπασε ο Τράμπ με τον ΟΗΕ λόγο μεταναστευτικού
Εθνικό - Μεταναστευτικό

Η ΟΡΓΗ πολλαπλασιάζεται από την ΑΗΔΙΑ
Πολιτική - Oικονομία

Η Μεταμοντέρνα Αριστερά (εξαιρετικό)
Ιστορία - Φιλοσοφία

Ο Αλέξης ΜΑΤμεί και δέρνει!
Πολιτική - Oικονομία

Οι εξελίξεις στη Σ. Αραβία και η βαθύτερη σημασία τους...
Γεωπολιτική - Επιστήμη

«Κίνημα Αλλαγής: Η νέα πασοκική φάρσα
Πολιτική - Oικονομία

Γιουσουφάκια των Αμερικανών βουτηγμένα στη λάσπη
Πολιτική - Oικονομία

Παιχνίδια δημοσκοπικής ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Γερμανικό σενάριο για τη σωτηρία του Παναθηναϊκού
Γενικές Συζητήσεις

Βραβεία «Σθένους» και «Παπαρίων» γωνία...
Πολιτική - Oικονομία

Μπουτάρης:Είπε ξανά τα Σκόπια Μακεδονία
Εθνικό - Μεταναστευτικό

Καρανίκας: τέλειο αποτύπωμα της φαιάς Αισθητικής του ΣΥΡΙΖΑ
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

Εικονογραφημένη ομοφυλοφιλία για μικρά παιδιά...
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

Πολυτεχνείο: Από το «ΕΞΩ», «ΜΕΣΑ» οι Αμερικάνοι...
Ιστορία - Φιλοσοφία

Γιατί έγινε η κατάληψη του Πολυτεχνείου
Καταγγελίες

Η τραγωδία από τη θεομηνία και οι λάσπες της ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ...
Καταγγελίες

«Κοινωνικό μέρισμα»: Αποχαλίνωση κοροϊδίας...
Πολιτική - Oικονομία

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναστήσει και το πτώμα του ΠΑΣΟΚ;
Πολιτική - Oικονομία

Το σήριαλ για την άδεια του Κουφοντίνα...
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Και ευρωβουλευτές στα δίκτυα του Σόρος...
Ειδήσεις

Γιατί οι ριπές στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ;
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Το «Δίκαιο» του 4ου Ράιχ...
Πολιτική - Oικονομία

Συγκέντρωση και πορεία διαμαρτυρίας Βορειοηπειρωτών
Εθνικό - Μεταναστευτικό

Το θορυβώδες σώου γύρω από τον Αφγανό μαθητή...
Εθνικό - Μεταναστευτικό

Ένα σκίτσο χίλιες λέξεις...
Χιούμορ - Σάτιρα

ΑΡΔΗΝ ή η Νατοϊκή "Αριστερά" ζει και βασιλεύει»
Εθνικό - Μεταναστευτικό

Εκδοτήρια: Χώρος κυβερνητικών βασανιστηρίων...
Καταγγελίες

Μεταμοντέρνοι μύθοι: καταργούν την "Αριστερά" και
Πολιτική - Oικονομία

Ζωή: Νέο βαρύγδουπο «σχήμα λόγου»...
Πολιτική - Oικονομία

Κλαυθμυρισμοί και τριγμοί στο ΕΠΑΜ του Καζάκη
Πολιτική - Oικονομία

«Ρουβίκωνας»: Η κατασκευή του ΣΥΡΙΖΑ...
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Εθνικές παρελάσεις: πολυπολιτισμικά καλλιστεία...
Εθνικό - Μεταναστευτικό

Η επέτειος του «ΟΧΙ»: Μια διαρκής παραποίηση της Ιστορίας
Ιστορία - Φιλοσοφία

«Δημοσιογραφικές πόρνες»: Οι μεταπράτες του χρήματος...
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Οκτωβριανή Επανάσταση: 100 χρόνια
Ιστορία - Φιλοσοφία

Σοκαριστικές αποκαλύψεις από Πιλότο για το H.A.A.R.P.
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Παππάς: Ενόχλησε την ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ της σεμνοτυφίας
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Διαλύει το καταλονικό κοινοβούλιο-Ωθεί στη διάσπαση ο Ραχόι
Γεωπολιτική - Επιστήμη

Ο Παύλος Τσίμας «ξανακτύπησε»!
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Και τις ψυχές τους θα πουλήσουν. Πόρνες κι αυτές
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Μετά τη βράβευση του ΓΑΠ σειρά έχει ο Τσίπρας...
Πολιτική - Oικονομία

Τι κερδίσαμε;
Πολιτική - Oικονομία

Η «υπηρηφάνεια» και της «ανωμαλίας» του δωσιλογισμού
Καταγγελίες

Η φιλανθρωπία ενώνει τους δούκες
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Ζουράρις: Βασιλικότερος του Βασιλέως (ΣΥΡΙΖΑ)
Πολιτική - Oικονομία

[25η Μαρτίου 1821 - ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ]

Γράφει ο Γιάννης Μακρινός
Ιστορικός-ερευνητής
Ρεσάλτο-τεύχος 16

Εκατόν ογδόντα έξι χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την συμβολική ημερομηνία έναρξης της Εθνεγερσίας τού 1821. Συμβολική, αφού οι πάντες γνωρίζουν ότι η ημερομηνία αυτή της 25ης Μαρτίου δεν επιλέχθηκε για κανέναν άλλο λόγο παρά για να ταυτίσει την θρησκευτική εορτή του Ευαγγελισμού με το χαρμόσυνο μήνυμα του Ευαγγελισμού του Έθνους. Είναι επίσης συμβολική, καθώς οι Έλληνες ποτέ δεν παρέμειναν οι ήσυχοι «ραγιάδες», όπως θέλουν να μας τους προβάλλουν οι σύγχρονοι θιασώτες της «ελληνοτουρκικής φιλίας».

Στα πλαίσια, λοιπόν, της φετινής επετείου θα ακουστούν τα ίδια και τα ίδια ανιαρά μηνύματα των εκπροσώπων της πολιτικής ζωής, μηνύματα που καμία σχέση δεν θα έχουν με το Νόημα της μεγάλης αυτής στιγμής του Γένους. Κάποιοι θα αναρωτηθούν –και δικαίως- ποια σκοπιμότητα εξυπηρετεί η απόδοση τιμών σ’ αυτήν την επέτειο. Τι νόημα έχει άραγε ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου σε μια εποχή όπως είναι αυτή της «παγκοσμιοποιημένης οικονομίας», των «μεταεθνικών κοινοτήτων» και της «πολυπολιτισμικής κοινωνίας»; Τι νόημα έχουν οι έννοιες της εθνικής ελευθερίας και των αγώνων ενάντια στην Σκλαβιά (όποια προσωπεία κι αν αυτή φοράει), σε μια εποχή που οι πολτοποιημένοι μαζάνθρωποι μάς καλούν να διαγράψουμε την Ιστορία μας, να αποκοπούμε από τις ρίζες μας, να καταστούμε κι εμείς κιμάς στην παγκόσμια κρεατομηχανή της Λήθης;

Η 25η Μαρτίου, ως σύμβολο της διαχρονικής Αντίστασης των Ελλήνων –και κατ’ επέκτασιν όλων των καταπιεζομένων λαών του πλανήτη- ενάντια στην πικρή Τυραννία, εξακολουθεί σήμερα να παραμένει, εκατόν ογδόντα έξι χρόνια μετά, μία ημερομηνία «επικίνδυνη» για τους εξουσιαστές μας. Επικίνδυνη, διότι υπενθυμίζει ες αεί το αιώνιο χρέος κάθε πραγματικά Ελεύθερου Ανθρώπου να πολεμήσει για το Δίκαιο και την Ελευθερία, μισώντας αν χρειαστεί –ναι, ΜΙΣΩΝΤΑΣ με όλη τη δύναμη της ψυχής του- τον εκάστοτε τύραννο και εχθρό της αδέσμευτης σκέψης («Το μίσος για τους τυράννους συνεπάγεται αγάπη προς τον άνθρωπο», έλεγε ο Κ. Μαρξ).

Η Επανάσταση της 25ης Μαρτίου θα φοβίζει πάντοτε τους παγκόσμιους εξουσιαστές. Η εξέγερση εκείνη των υποδουλωμένων Ελλήνων που συγκλόνισε για επτά ολόκληρα χρόνια όλη την πολιτισμένη ανθρωπότητα δεν στρεφόταν μόνο ενάντια στα συμφέροντα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας (που μόνο «ανεκτική» δεν ήταν απέναντι στους λαούς που κατείχε). Στρεφόταν καίρια και κατά των συμφερόντων της «Ιεράς Συμμαχίας», της σκληρής Αντίδρασης της εποχής που δεν ανεχόταν την παραμικρή απόπειρα «βίαιης ανατροπής» της τότε ισχύουσας Τάξεως. Γι’ αυτό και οι σύγχρονοι επίγονοι της «Ιεράς Συμμαχίας» θέλουν να υποβαθμίσουν στο μυαλό μας το συγκλονιστικό εκείνο Έπος του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνος: η τιτάνια εκείνη σύγκρουση αποτελεί κακό παράδειγμα για τους Ελλαδίτες του 21ου αιώνα, που οφείλουν να υποτάσσονται σκύβοντας το κεφάλι και να πληρώνουν τον χαράτσι στους νέους «κοτζαμπάσηδες», ως άλλοι, εθελόδουλοι ραγιάδες…

Μέσα απ’ το αφιέρωμά μας αυτό θα επιχειρήσουμε μια αναψηλάφηση των μεγάλων γεγονότων που συνθέτουν το Έπος του ’21, αναδεικνύοντας μερικές από τις ιστορικές αλήθειες που αποκρύπτουν οι παραχαράκτες και οι διαστρεβλωτές.

Ποιοι «φιλήσυχοι ραγιάδες»;

Φυσικά και ψεύδονται σκοπίμως όσοι ισχυρίζονται (χρησιμοποιώντας βαρύγδουπους «πανεπιστημιακούς τίτλους») ότι η Οθωμανική αυτοκρατορία ήταν το πρότυπο ενός «ανεκτικού» και «πολυπολιτισμικού κράτους», μέσα στο οποίο διαβιούσαν ειρηνικά ξεχωριστές φυλές και εθνότητες. Η επανάσταση του 1821 δεν ήταν η πρώτη που ξέσπασε από τους Έλληνες ενάντια στην τούρκικη σκλαβιά. Δεκάδες, εάν όχι εκατοντάδες επαναστάσεις έχουν καταγραφεί καθ’ όλη την διάρκεια της οθωμανικής κατοχής, άλλες λιγότερο κι άλλες περισσότερο επιτυχημένες. Η δίψα των Ελλήνων για την ανάκτηση της προγονικής ελευθερίας και δόξας δεν ήταν δυνατόν να πνιγεί στο αίμα που έχυνε στην ιερή ελληνική γη το τούρκικο γιαταγάνι. Κι όταν ήρθε πλέον το πλήρωμα του χρόνου, μια χούφτα αγράμματων και ταπεινών πολεμιστών απόσεισε τον βάρβαρο δυνάστη και τον συνεργάτη του από κάθε σημείο της υπόδουλης Πατρίδας, ζωντανεύοντας στο πέλαγος του Αιγέα τις νέες Σαλαμίνες, και στις αδιάβατες κορφές της Πελοποννήσου την κλεφταρματολίτικη Τιτανομαχία.

Όπως έλεγε και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Γέρος του Μωρηά: «Το Γένος ποτέ δεν υποτάχτηκε στον σουλτάνο. Είχε τα πάντα: το βασιλιά του, το στρατό του, τα κάστρα του. Βασιλιάς του, ο Μαρμαρωμένος Βασιληάς. Στρατός του, οι Αρματολοί κι οι κλέφτες. Κάστρα του, η Μάνη και το Σούλι».

Οι Έλληνες πολέμησαν επί 4 αιώνες με τεράστιες απώλειες, όπως είχαν καθήκον και υποχρέωση να πράξουν. Υποχρέωση απέναντι στην μακραίωνη παράδοση του Γένους τους και καθήκον έναντι στην αλυσοδεμένη Πατρίδα. Εβδομήντα τέσσερις επαναστάσεις έχουν καταγραφεί κατά της οθωμανικής τυραννίας (πόσες δεν γνωρίζουμε…), πράγμα που με απλά μαθηματικά σημαίνει, ότι κάθε τετραετία, επί 400 χρόνια, οι Έλληνες έπαιρναν τα όπλα!

Μερικά από αυτά τα κινήματα είναι τα εξής:

1463: Δέκα χρόνια μόνο μετά την άλωση της Πόλης, σημειώνεται επαναστατικό κίνημα σε Σπάρτη, Λακεδαίμονα και Αρκαδία με επικεφαλής τους Πέτρο Μπούα και Μιχαήλ Ράλλη.

1479: Κίνημα στη Μάνη από τον Κορκόδειλο Κλαδά.

1481: Επαναστατεί η Χειμάρρα και η Αυλώνα με αρχηγούς τον Κλαδά και τον Ιωάννη Καστριώτη.

1496, 1499: Επανάσταση σε Ήπειρο, Στερεά και Πελοπόννησο με υποκίνηση του Καρόλου Η’.

1532: Επανάσταση σε Κορώνη και Πάτρα με αρχηγούς τον Νικόλαο Μαμωνά-Παλαιολόγο, τον Μιχαήλ Καλόφωνο και άλλους.

1571: Επανάσταση σε Πελοπόννησο, Στερεά, Μακεδονία και Αιγαίο μετά την καταστροφή του τουρκικού στόλου στη Ναύπακτο από τους ενωμένους στόλους της Ευρώπης.

1612: Επανάσταση στα Γιάννενα από τον ηρωικό Δεσπότη Τρίκκης Διονύσιο τον «Σκυλόσοφο».

1684: Οι Έλληνες ξεσηκώνονται στο πλευρό των Ενετών και ελευθερώνουν τον Μωρηά. Η ελευθερία αυτή θα κρατήσει μέχρι το 1715.

1770: Κατά τα Ορλωφικά, όλη η Ελλάδα ξεσηκώνεται απ’ άκρη σε άκρη. Μετά την προδοσία της επανάστασης, οι τουρκικές αρχές προέβησαν σε φρικτές σφαγές εις βάρος Ελλήνων χριστιανών.

1778-1793: Ο «πειρατής» Λάμπρος Κατσώνης κυριαρχεί στο Αιγαίο και προξενεί στον τουρκικό στόλο τεράστιες καταστροφές.

Τετρακόσια ολόκληρα χρόνια, δηλαδή δεκαπέντε σχεδόν γενιές μαύρης σκλαβιάς υπέφεραν οι Έλληνες, μα ποτέ δεν υποτάχθηκαν στον Σουλτάνο όπως μαθαίνουν στα παιδιά μας οι σύγχρονοι γενίτσαροι της υποταγής και του αφελληνισμού…

Περί της «ανυπαρξίας» του Κρυφού Σχολειού

Με μίσος και εμπάθεια στρέφονται οι επιχορηγούμενοι ψευδοϊστορικοί κατά του θρύλου του Κρυφού Σχολειού. Ενός θρύλου που φυσικά και δεν αποτελεί αποκύημα καλπάζουσας φαντασίας, αφού ό,τι καλείται «θρύλος» ή «μύθος», δεν είναι παρά το απόσταγμα μιας κωδικοποιημένης πραγματικότητας που μάς μεταφέρθηκε διά της προφορικής παράδοσης.

Πέρα όμως από την αχλύ του μύθου (τον οποίο η Ιστορία οφείλει να παραθέτει), υπάρχουν και αδιάψευστα ιστορικά στοιχεία, καθώς και μαρτυρίες. Χώροι κρυφού σχολειού υπάρχουν σε μοναστήρια της Νήσου των Ιωαννίνων, στην Αρναία Χαλκιδικής, στην Μονή Πεντέλης, στη Δημητσάνα Αρκαδίας και αλλού. Το κρυφό σχολειό ήταν βεβαίως σποραδικό και όχι συστηματικό φαινόμενο στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Όλα εκείνα τα χρόνια υποτέλειας, συνεχών εξισλαμισμών, εξευτελισμών και κράτους φόβου υπό τους Οθωμανούς, ήταν επικίνδυνη και ηρωική, όχι τόσο η υποτυπώδης διδασκαλία της ελληνικής, αλλά κυρίως η επαφή με το κέντρο της εθνικής αυτοσυνειδησίας, την άγκυρα της πολιτισμικής διάσωσης ενός λαού: τον Έλληνα παπά!

Στα κρυφά σχολειά διδάσκονταν, εκτός από τα συνήθη εκκλησιαστικά βιβλία, και τα αθάνατα κείμενα Αρχαίων Ελλήνων διανοητών, πράγμα που αποδεικνύει την βαθειά σύνδεση των σκλαβωμένων Ελλήνων με τους αρχαίους προγόνους τους (και αυτό θα το τονίζουμε, όσο κι αν ενοχλούνται οι προπαγανδιστές του ιδεολογήματος της «ασυνέχειας του Ελληνισμού»). Μαρτυρίες για την ύπαρξη κρυφών σχολειών υπάρχουν μέχρι και το 1912 στις περιοχές της Ηπείρου και της Μακεδονίας, οπότε και ο ελληνικός στρατός τις απελευθέρωσε κατά τους Βαλκανικούς πολέμους.

Αλλά, αν ακόμη, υποθετικά μιλώντας, τα Κρυφά Σχολειά ανήκουν ολοκληρωτικά στο χώρο της «επινοημένης παράδοσης» (για να χρησιμοποιήσουμε την Λιάκεια έκφραση), γιατί ενοχλούνται τόσο πολύ οι διάφοροι «προοδευτικοί»; Είναι απλό: αποχρωματίζοντας ένα έθνος από τους μύθους του, δημιουργείς μια ανθρώπινη μάζα άβουλων καταναλωτών. Κανένα έθνος όμως δεν επέζησε με οικονομικά ισοζύγια, παρά μόνο με τους μύθους, τους θρύλους και τις παραδόσεις του.

Ο ρόλος της Εκκλησίας

Τον αφορισμό που εξέδωσε ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε΄ επικαλούνται οι αρνητές του όποιου θετικού ρόλου της Εκκλησίας κατά την Επανάσταση, για να υποστηρίξουν τις απόψεις τους. Η μισή αλήθεια όμως είναι χειρότερη από το ψέμα. Όταν επικαλείσαι εκ του ασφαλούς ένα (αναμφισβήτητο) ιστορικό γεγονός, αποκόπτοντάς το από το φυσικό περιβάλλον του και τα μετέπειτα συμβάντα, δεν λειτουργείς ως ιστορικός, αλλά ως στυγνός προπαγανδιστής. Βεβαίως, ο καθένας δικαιούνται να είναι προπαγανδιστής. Όχι όμως να παριστάνει τον ιστορικό.

Ο αφορισμός της Επανάστασης βεβαίως υπήρξε, ουδείς το αμφισβητεί αυτό. Όσοι τον επικαλούνται όμως, ξεχνούν ότι το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης τελούσε από την αρχή της Τουρκοκρατίας υπό ομηρία και ως εκ τούτου ήταν υποχρεωμένο να συντάσσεται πάντοτε με την «γραμμή» της Οθωμανικής Πύλης. Ο αφορισμός –ο οποίος δεν ήταν ο πρώτος κατά των επαναστατημένων Ελλήνων- εξυπηρετούσε κατ’ ουσίαν την αποφυγή των διώξεων κατά των χριστιανικών πληθυσμών εκ μέρους της τουρκικής εξουσίας. Ο απαγχονισμός του Γρηγορίου του Ε’ ένα μήνα με το ξέσπασμα της Επανάστασης δηλώνει κατηγορηματικά τον υπόγειο ρόλο τού μαρτυρικού εκείνου Πατριάρχη υπέρ της Εθνεγερσίας, ρόλος που όταν αποκαλύφθηκε από τις τουρκικές αρχές, τον οδήγησαν στον θάνατο.

Πέρα όμως από την ανωτάτη εκκλησιαστική ηγεσία (που δεν αμφιβάλλουμε ότι μέρος αυτής είχε προσκυνήσει τον Δυνάστη), υπάρχει και ο απλός κλήρος, ο οποίος συμμετείχε αποφασιστικά στον Αγώνα. Χιλιάδες παπάδες του λαού, που πριν απ’ όλα και πάνω απ’ όλα ήταν Έλληνες, πήραν κι αυτοί τα καριοφίλια και έβαψαν το ράσο με ελληνικό αίμα, θυσιαζόμενοι για την απελευθέρωση του Γένους. Θρυλικά ονόματα όπως του Κοσμά του Αιτωλού, του Αθανάσιου Διάκου, του Παπαφλέσσα και πολλών άλλων ιερέων, πριν και κατά την Επανάσταση, απέδειξαν με το ηρωικό παράδειγμά τους, ότι η Ορθοδοξία, όταν δεν μένει αποκομμένη από τους αγώνες του ποιμνίου της, μπορεί πράγματι να αποτελέσει το στήριγμα και το «ομόθρησκον» του λαού μας…

«Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους»

Αυτό είναι το σύνθημα που έριξε ο Γέρος του Μωρηά για τους προδότες και τους φιλότουρκους της εποχής του. Αυτό είναι και το σύνθημα που χρησιμοποίησε η Εαμική Αντίσταση, καλώντας σε πανεθνικό ξεσήκωμα ενάντια στον κατακτητή. Λυπούμαστε πολύ αν το σύνθημα αυτό, που κοσμεί με έντονα, πλατιά γράμματα το εξώφυλλο του περιοδικού μας «χαλάει» τους γνωστούς-αγνώστους της πολιτικής και τηλεοπτικής θολοκουλτούρας που μας σφυροκοπούν αδιάκοπα με ηττοπαθείς νεοραγιάδικες θεωρίες και ανιστορικές ψευδο-επιστημοσύνες…

Σε μια εποχή που ο λαός μας σαπίζει κάθε μέρα και περισσότερο στον βούρκο της Λήθης και της Υποταγής, το να επικαλούνται οι υπεύθυνοι της κατρακύλας μας την εθνική ανεξαρτησία αποτελεί ένα είδος υποκρισίας. Όλα δείχνουν ότι ζούμε την αρχή μιας νέας, ακόμη πιο ύπουλης κατοχής, πολύ χειρότερης της οθωμανικής –κι όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο, δεν μπορεί παρά να είναι άθλιος δημοκόπος και αεροκοπανατζής.

Οι καιροί καθιστούν αναγκαία όσο ποτέ τη δημιουργία ενός σύγχρονου Κρυφού Σχολειού, αλλά και μιας Πανελλήνιας Συνωμοσίας, σαν αυτής της Φιλικής Εταιρείας. Όσο περισσότερο απλώνεται η δυστυχία και η απελπισία στο συννεφιασμένο ουρανό της σκλαβωμένης μας πατρίδας, τόσο η ώρα του ξεσηκωμού μιας επαναστατικής μειοψηφίας θα πλησιάζει, γιατί από τη μεγαλύτερη απελπισία, γεννιέται η μεγαλύτερη Ελπίδα.

Powered by Etomite CMS.