Περιοδικό Πολιτικής Και Πολιτισμικής Παρέμβασης


Σε εποχές που βασιλεύει το ψέμα, η διάδοση της αλήθειας είναι πράξη επαναστατική
Λουκάς Παπαδήμος:Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών

< Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας | Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας > 
Συγγραφέας Μήνυμα
Κώστας Οικοδόμος
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Δεκ 31, 2016 12:48 pm    Θέμα δημοσίευσης: Λουκάς Παπαδήμος:Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Ο Λουκάς Παπαδήμος πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών για το 2017



Όταν η Ακαδημία Αθηνών, αναδεικνύει σαν πρόεδρο της, τον Λουκά Παπαδήμο αυτόν που στο διάστημα σαν δοτός πρωθυπουργός κυβέρνησε την χώρα και συμπεριφέρθηκε σαν μνημονιακός δήμιος του ελληνικού λαού αποδεικνύεται το πόσο είχε εκφυλιστεί η ελληνική διανόηση.
Αποδεικνύεται το πόσο ξένη είναι με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού η Ακαδημία Αθηνών και πόσο έχει προσαρμοστεί στις επιταγές των ξένων αποφάσεων και συγκεκριμένα στους οικονομικούς δολοφόνους του παρασιτικού υπερεθνικού τραπεζιτικού κεφαλαίου του ΔΝΤ και ΕΚΤ.


http://www.zougla.gr/greece/article/o-loukas-papadimos-proedros-tis-akadimias-a8inon-gia-to-2017


1999: Παπαδήμος χειροκροτεί το Σημίτη
καιτο ...ευρώ!!!
Επιστροφή στην κορυφή
ΠΑΛΑΙΜΑΧΟΣ
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Δεκ 31, 2016 5:30 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Τα ιερατεία του πνεύματος: Τα "παπαγαλάκια" της Παγκοσμιοποίησης



Όταν η Ακαδημία Αθηνών εκλέγει πρόεδρό της τον Λουκά Παπαδήμο, ένα δοτό πρωθυπουργό του 4ου Ράιχ, αυτό αποτελεί μια πολυσήμαντη προκλητική αυθάδεια του ακαδημαϊκού ιερατείου…

Σηματοδοτεί όχι απλώς την ολοκληρωτική ενσωμάτωση των ακαδημαϊκών και πνευματικών ελίτ στους μηχανισμούς της Νέας Τάξης (τους μηχανισμούς εξουσίας της Παγκοσμιοποίησης), σηματοδοτεί όχι απλώς την παρακμή και αποσύνθεση του «πνεύματος» (της διανόησης), αλλά και την αυθάδεια και μοχθηρία αυτής της αποσυνθετικής ενσωμάτωσης.


Και είναι τέτοια αυτή η αυθάδεια και η μοχθηρία της καθεστωτικής διανοητικής παρακμής που δεν κρατάει ούτε τα προσχήματα. Ανοικτά πλέον τα ιερατεία του πνεύματος διαλαλούν τούτο: Ότι αποτελούν τα "παπαγαλάκια" της Παγκοσμιοποίησης…

Θεωρούμε σκόπιμο να αναδημοσιεύσουμε δύο παλιά μας κείμενα, τα οποία αναλύσουν το όλο ζήτημα σε όλες τις διαστάσεις του.

Το πρώτο είναι γραμμένο το Φεβρουάριο του 2013: «Τα ιερατεία του πνεύματος: Οι «προφήτες» του δωσιλογισμού και της υποταγής»
Βρίσκεται εδώ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=30521#30521


Το δεύτερο είναι γραμμένο το Δεκέμβριο του 2007:
Το Πνεύμα της παρακμής
και πώς η «αριστερή» διανόηση έγινε
Το «πνεύμα» της Νέας Εποχής

Θα δημοσιευτεί αύριο με την έναρξη του καινούριου χρόνου


Τα ιερατεία του πνεύματος: Οι «προφήτες» του δωσιλογισμού και της υποταγής



Το τι δεν πρόδωσες εσύ να μου πεις
Εσύ κι οι όμοιοί σου, χρόνια και χρόνια,
Ένα προς ένα τα υπάρχοντάς σας ξεπουλώντας
Στις διεθνείς αγορές και τα λαϊκά παζάρια
Και μείνατε χωρίς μάτια για να βλέπετε, χωρίς αυτιά
ΝΆ ακούτε, με σφραγισμένα στόματα και δεν μιλάτε.
Για ποια ανθρώπινα ιερά μας εγκαλείτε;

Μανόλης Αναγνωστάκης

Έχουμε αναλύσει, πολλές φορές, ότι οι κάτοχοι των μορφωτικών προνομίων (τα ιερατεία του πνεύματος) αποτελούν τον «οργανικό διανοούμενο» της καθεστηκυίας τάξεως, διεθνούς και εγχώριας: Είναι αυτοί, δηλαδή, που παράγουν και αναπαράγουν το τσιμέντο της κρατούσας ιδεολογίας και ηθικής.

Επισημαίναμε σε πρόσφατο αναδημοσιευμένο άρθρο μας:

«ΟΤΑΝ σήμερα το πνεύμα δεν εξεγείρεται μπροστά σε πράξεις που αναβιώνουν το σκοταδισμό και ανανεώνουν το συντηρητικό και αντιδραστικό συσσίτιο του πνεύματος τότε πράγματι βρισκόμαστε σε μια κατάσταση νοσηρή και άκρως ανησυχητική: Στην αναβίωση των πιο μοχθηρών και βάρβαρων μορφών αντίδρασης. Γιατί όμως ο πνευματικός κόσμος όχι μόνο σιωπά μπροστά στα εγκλήματα της εξουσίας, αλλά και τα εξωραΐζει;».

Το γιατί το αναλύουμε ΕΔΩ:
http://resaltomag.blogspot.gr/2013/02/blog-post_9075.html

Σε αυτό το κείμενο θα κάνουμε κάποια ζητήματα πιο συγκεκριμένα.

Το ιδεολογικό τσιμέντο όλων αυτών των πνευματικών «προφητών», διατυπωμένο από όλα τα χρώματα της Ίριδας, είναι: «Σφάξε με αγά μου νΆ αγιάσω»!

Αυτό κηρύσσουν σε ποικίλες παραλλαγές: «να γίνουμε πιο ολιγαρκείς», «πρέπει να φτωχύνουμε για να μην πτωχεύσουμε» και πολλά άλλα παρόμοια…

Όλα αυτά, βεβαίως, τα συνοδεύουν με κοινωνιολογούσες μελοδραματικές κραυγές για το «τέρας του καταναλωτισμού», τη «χυδαία βουλιμία» μας, την «κραιπάλη της σπατάλης», την αλλοτρίωσή μας, τον παρασιτισμό κ.λπ: Το δόγμα Πάγκαλου, «μαζί τα φάγαμε», σε πιο καλοδουλεμένες φόρμες και «πνευματικές» συσκευασίες…

Με αυτά τα δόλια τεχνάσματα, αυτοί οι μακιγιαρισμένοι Ιάγοι του πνευματικού κόσμου, ΤΑΥΤΙΖΟΥΝ τους θύτες με τα θύματα, τους ληστές, τους δήμιους και το δικό τους κανιβαλικό παρασιτισμό, με τους εργαζόμενους και το λαό γενικά.

Σύνθετη ΑΠΑΤΗ:

α). Επικαλύπτουν και εξαφανίζουν τις πηγές (τις πρωτογενείς ΑΙΤΙΕΣ), της κρίσης, της χρεοκοπίας των κοινωνιών, της σήψης και της διαφθοράς: Το αδηφάγο τέρας του καπιταλισμού.

β). Επικαλύπτουν και αφανίζουν και τα στρατηγικά επακόλουθα αυτών των πρωτογενών αιτιών: Το πολυεθνικό πλέγμα της ληστείας και κακουργίας, τις πλανητικές ιμπεριαλιστικές ολοκληρώσεις και συγκροτήσεις (ΗΠΑ, ΕΕ, ευρώ, ΔΝΤ και λοιπά όργανα της πλανητικής χούντας) που ΣΤΡΑΓΓΙΖΟΥΝ, με κτηνώδη βουλιμία, τις κοινωνίες και τους λαούς, ΠΟΥ βυθίζουν την ανθρωπότητα στη χρεοκοπία, στην εξαθλίωση, στη βαρβαρότητα, στο θάνατο…

Έτσι, με το εξισωτικό τέχνασμα του επιμερισμού των ευθυνών («μαζί τα φάγαμε») εξωραΐζουν και αθωώνουν τα οικονομικά και πολιτικά υποκείμενα αυτού του αδηφάγου τέρατος: Τις διεθνείς οικονομικές ελίτ εξουσίας, τις χρηματιστηριακές και τραπεζικές μαφίες του χρήματος, τους εγχώριους «νταβάδες», το πολυεδρικό πλέγμα των μηχανισμών του, καθώς και το καθεστώς των ανδρεικέλων και των παρασίτων τους…

γ). Η απάτη ολοκληρώνεται με τις «κατηγορικές προσταγές» του δωσιλογισμού, της υποταγής και της σκλαβιάς: «καθίστε στα αυγά σας για να σωθείτε», «αποδεχτείτε τη λεηλασία σας για να αποφύγετε την πτώχευση(!), «αποδεχτείτε το θάνατό σας για να ζήσετε!!!...

Αυτά τα αξιώματα παράγουν, αναπαράγουν και κυκλοφορούν οι «προφήτες» της καθεστωτικής πολυχρωμίας, τα ποικίλα μαντεία των πνευματικών και δημοσιογραφικών ιερατείων: Τα ακριβοπληρωμένα παράσιτα των «οργανικών διανοούμενων» (των «μπράβων») του καθεστώτος.

Αξιώματα που ταυτίζουν τη σωτηρία των μαφιών του χρήματος με το ΘΑΝΑΤΟ των λαών. Αυτό σημαίνει, αν θέλουμε να είμαστε ακριβολόγοι: «Να αποδεχτούμε την πτώχευσή μας για να μην πτωχεύσουμε» και το «θάνατό μας για να επιζήσουμε»…

Γι αυτό η όραση, όλων αυτών των πνευματικών παρασίτων, η ακοή τους και η «ευαισθησία» τους «κλειδώνονται» μπροστά στα τόσο θηριώδη και κραυγαλέα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ των αφεντικών τους.


Μερικά μόνο παραδείγματα:

α). Δεν βλέπουν τις πιο κτηνώδεις ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ λεηλασίες και κλοπές που γίνονται από τα δωσίλογα κυβερνητικά ανδρείκελα για τις τσέπες των διεθνών τοκογλύφων…

β). Δεν βλέπουν ότι η ΕΕ και το ευρώ κατασπάραξαν την ελληνική κοινωνία και τη μετέτρεψαν σε αποικία της Γερμανίας και των διεθνών αρπακτικών…

γ). Δεν διακρίνουν ούτε τα εκατομμύρια ανέργους. Στη χώρα μας ήδη το 2011 έχουν επίσημα καταγραφεί πάνω από 3.5 εκατομμύρια. Για το 2012 η κατάσταση είναι πιο εφιαλτική.

δ). Φυσικά αδυνατούν, όλα αυτά τα καλοαναθρεμμένα παράσιτα των πνευματικών ιερατείων, να διακρίνουν τα μαζικά λουκέτα σε επιχειρήσεις, το γενικό ξεκλήρισμα των «μεσαίων στρωμάτων», το ξεπούλημα του Δημοσίου, την ολοκληρωτική ΠΤΩΧΕΥΣΗ του ελληνικού λαού…

Το δωσίλογο θράσος τους δεν έχει όρια και αναστολές: Καλούνε τους πτωχευμένους και κατεστραμμένους να …φτωχύνουν για να μην πτωχεύσουμε!!!...

ε). Δεν βλέπουν ακόμα τα δισεκατομμύρια ευρώ που πηγαίνουν στο ΝΑΤΟ. Τόσα που θα είχαν αποφευχθεί όλα τα βάρβαρα μέτρα λεηλασίας και τα χαράτσια…
Διαβάστε λεπτομέρειες εδώ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=30510#30510

Εδώ η διατεταγμένη μυωπία τους είναι πολυεδρική, ακριβώς διότι δεν βλέπουν την πολυεδρικότητα της λεηλασίας του ελληνικού, την πολυσύνθετη κτηνωδία της διεθνούς μαφίας του χρήματος: Λεηλασία για τη χρηματοδότηση του πλανητικού τρομοκράτη και σφαγέα (ΝΑΤΟ) και πολλαπλές ληστείες για τις τσέπες του κεφαλαίου και των τοκογλύφων…

Τόσο πουλημένα τομάρια είναι…


στ). Φυσικά η «όρασή» τους και η «δημοκρατική ευαισθησία» τους έχει απολεστεί τελείως και μπροστά στην πραξικοπηματική κακουργία των κυβερνητικών ανδρεικέλων: Ούτε τα κοινοβουλευτικά πραξικόπημα βλέπουν, ούτε τις πράξεις των «νομοθετικών διαταγμάτων», ούτε τα μακάβρια παιχνίδια της σκηνοθετημένης «τρομοκρατίας», ούτε ακόμα τους στρατιωτικούς νόμους εναντίον των απεργιών και των λαϊκών κινητοποιήσεων. ΤΙΠΟΤΑ δεν βλέπει αυτή η παρασιτική πνευματική «αλητεία»…

Φυσικά όταν το καθεστώς τους προστάζει τότε «ξεκλειδώνουν» την όρασή τους, την ακοή τους και την «ευαισθησία» τους.

Το 1989, π.χ. υπέγραφαν όλοι αυτοί οι «ευαίσθητη» προεκλογικά μανιφέστα για τον αυταρχισμό του ανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ…

Όταν ο Σημίτης, σαν κοινός ρουφιάνος, παρέδιδε τον Οτσαλάν στους δημίους του, τότε αυτή η «διανόηση» έσπευσε με μελοδραματικές κραυγές να στηρίξει το καθεστώς!!!

Το ίδιο μελοδραματικά εξωράισε και τις θηριωδίες του ΝΑΤΟ στη Σερβία, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ κ.λπ…

Για να μη μιλήσουμε για το Σχέδιο Ανάν που χόρευε, σαν μαϊμού, στους ρυθμούς των δημίων της Κύπρου…

Σήμερα κατασκευάζει, αυτός ο πνευματικός κόσμος, τα ιδεολογικά υλικά του «γύψου» της ελληνικής κοινωνίας, τις πνευματικές αλυσίδες της νέας αποικιοκρατίας: Τρισάθλιοι «οργανικοί διανοούμενοι» της νεοταξικής βαρβαρότητας και της ΚΑΤΟΧΗΣ μας…

ΑΙΔΩΣ ΑΧΡΕΙΟΙ…


Επιστροφή στην κορυφή
Ροβεσπιέρος
Site Admin


Ένταξη: 13 Σεπ 2006
Δημοσιεύσεις: 2945

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Ιαν 01, 2017 10:01 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Το Πνεύμα της παρακμής
και πώς η «αριστερή» διανόηση έγινε
Το «πνεύμα» της Νέας Εποχής


ΡΕΣΑΛΤΟ. Τεύχος-23

Το κείμενο βρίσκεται και εδώ:

http://www.resaltomag.gr/220.mag




Ένα από τα πιο κτυπητά χαρακτηριστικά της εποχής μας είναι ότι οι «οργανικοί διανοούμενοι» του καπιταλισμού στη σημερινή φάση της παγκοσμιοποίησης και του χρηματιστηριακού «διεθνισμού» είναι πρώην αριστεροί, καλλιτέχνες και γενικά πνευματικοί άνθρωποι. Φυσικά όλοι αυτοί συνεχίζουν να λένε ότι είναι αριστεροί παρά το γεγονός ότι αποτελούν την ιδεολογική αστυνομία του συστήματος, τους ακριβοπληρωμένους καθεστωτικούς λακέδες.

Πού οφείλεται,
πώς εξηγείται και τι νόημα έχει αυτή η πλήρης ενσωμάτωση και μετάλλαξη της «αριστερής» διανόησης η οποία αποτελεί σήμερα τον ιδεολογικό τρομοκράτη της Νέας Τάξης, το άλλοθι και το τεκμήριό της;

Το φαινόμενο της αποστασίας αριστερών διανοουμένων δεν είναι καινούργιο.

Πάντα στις δύσκολες καμπές της ιστορίας πολλοί από αυτούς γονάτιζαν αξιολύπητα και μετατρέπονταν σε γενίτσαρους του κεφαλαίου. Αυτό, όμως, που γινόταν χθες αποσπασματικά, σήμερα έχει πάρει επιδημική, σχεδόν καθολική μορφή.

Πάντα αυτά τα φαινόμενα της λιποταξίας και μετάλλαξης του αριστερού πνεύματος αποτελούν την έκφραση και το σύμπτωμα δύο βασικών παραγόντων: Από τη μια είναι η κατάσταση του διεθνούς εργατικού και επαναστατικού κινήματος και από την άλλη οι απαιτήσεις του συστήματος της καπιταλιστικής παρακμής, η θέση και ο ρόλος της διανόησης, καθώς η πνευματική κατάσταση, οι αξίες και η ιδεολογία που ηγεμονεύουν.

Η ήττα και η μακρόχρονη ακινησία των λαϊκών κινημάτων, η ήττα του γραφειοκρατικού Σοβιετικού μοντέλου και η κατασυκοφάντηση στο πρόσωπο αυτού του εκτρώματος των σοσιαλιστικών ιδεών άφησαν ελεύθερο και γόνιμο το έδαφος για την πλήρη κυριαρχία του πνεύματος της καπιταλιστικής παρακμής και γονάτισαν το «αριστερό» πνεύμα.

Σε τέτοιες οπισθοδρομικές εποχές, εποχές που η σήψη και οι «αξίες» της αυθαδιάζουν τρομοκρατικά, είναι άθλος να στηθείς στα πόδια σου, ιδιαίτερα η μικροαστική αριστερή διανόηση, η οποία ήταν ραχιτική από την γέννησή της, θεωρητικά ανεπαρκής, πολιτικά και ηθικά απροετοίμαστη.



Η διαλεκτική μετάλλαξη

Δεν πρέπει να φανταστούμε ότι το σημερινό άθλιο κατάντημα των πρώην αριστερών καλλιτεχνών και διανοουμένων έγινε με μιας, ότι μεταμορφώθηκαν σε σύγχρονους γενίτσαρους σαν ξαφνικά να τους κτύπησε το ραβδάκι της Κίρκης. Υπάρχει μια διαλεκτικά εξελικτική πορεία που τους ενσωμάτωσε και που καθορίστηκε αποφασιστικά από τους λόγους που προανέφερα.

Το θεμελιακό στοιχείο
για να κατανοήσουμε αυτή την εξέλιξη είναι το σύστημα μέσα στο οποίο ζούνε, σε συνδυασμό με τις πολιτικές ήττες και προδοσίες του σοσιαλιστικού κινήματος. Όταν λείπουν οι επαναστατικές κοινωνικές εντάσεις και τα μαζικά μαχητικά κινήματα, δηλαδή τα «κοινωνικά κίνητρα» που βελονιάζουν το συναίσθημα, αφυπνίζουν τη σκέψη και ενεργοποιούν τη συνείδηση του συλλογικού κοινωνικού είναι, τότε η καλλιτεχνική και διανοητική παραγωγή υποτάσσεται καταλυτικά στο «πνεύμα» και τις «αξίες» του συστήματος.

Και ποιο είναι αυτό το σύστημα; Ο καπιταλισμός σε σήψη και παρακμή.

Στις σύγχρονες κοινωνίες
η αστική τάξη όχι μόνο δεν έχει κανέναν προοδευτικό ρόλο να εκπληρώσει, αλλά έχει καταντήσει απολύτως αντιδραστική. Στον εικοστό αιώνα, εκτός από τους δύο ιμπεριαλιστικούς πολέμους (ασύλληπτης φρίκης και καταστροφών) που η αστική κοινωνία εξεκόλαψε και εξαπέλυσε πάνω στην υδρόγειο, έβγαλε (φυσιολογικό της άνθος) το φασισμό, και επεξεργάστηκε εν ψυχρώ, και εφάρμοσε με μεθοδικότητα τις πιο φρικαλέες πρακτικές, για να διατηρεί την κυριαρχία και να εξασφαλίζει την υποταγή: Βασανιστήρια, στρατόπεδα συγκεντρώσεων, ομαδικά εγκλήματα, συλλογική ευθύνη, παρακολούθηση και έλεγχος των συνειδήσεων κ.λπ.

Η ύπαρξη της αστικής τάξης όλο σχεδόν τον 20ο αιώνα και σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, αποτελεί την ιστορική άρση κάθε ανθρώπινης αξίας, την έσχατη κατάπτωση του ανθρώπινου στοιχείου.

Ήδη από τις πρώτες δεκαετίες του προηγούμενου αιώνα ο αστικός κόσμος δεν έχει να προβάλει καμιά δικαιολογία της ύπαρξής του. Όλες οι αστικές αξίες έχουν ανεπανόρθωτα χρεοκοπήσει και διαλυθεί: Η φιλοπατρία, η εθνική κυριαρχία, η αστική οικογένεια, η θρησκεία, ο κοινοβουλευτισμός, οι ατομικές ελευθερίες. Η ισχύς τους έγινε ασυμβίβαστη πλέον με την ύπαρξη της αστικής τάξης.

Οι πιο συνειδητοί και κυνικοί υπερασπιστές του καπιταλισμού δεν δίστασαν να διακηρύξουν δημόσια την χρεοκοπία των αστικών αξιών. Και τα ριζοσπαστικά κινήματα της νεολαίας τροφοδοτήθηκαν από αυτή τη χρεοκοπία των αξιών και τη βάθαιναν. Γιατί όταν χτυπάς τις παραδοσιακές αξίες που ο αστικός κόσμος τις έχει οδηγήσει σε χρεοκοπία, χωρίς να τις αναστυλώνεις, να τις αναγεννάς και να δημιουργείς ένα νέο σύστημα αξιών, συμβάλλεις στη γενική αποσύνθεση.

Ο επαναστατικός, λοιπόν, μικροαστικός ριζοσπαστισμός της νεολαίας «χτύπησε» τις αστικές αξίες που είχαν γίνει βάρος και για τον ίδιο αστικό κόσμο. Ο κόσμος αυτός είχε πάψει προ πολλού να πιστεύει σε αυτές τις αξίες που ο ίδιος είχε δημιουργήσει. Δεν στηριζόταν σε αυτές και ήταν ανίκανος να παράγει ένα νέο σύστημα αξιών.

Μέσα σε αυτό το γενικό πνεύμα γαλουχήθηκε και η αριστερή διανόηση. Μικροαστική από τη φύση της δεν κατανόησε ότι χτυπά τις αστικές αξίες που το ίδιο το κεφάλαιο δεν τις ήθελε πια.

Το κεφάλαιο στο πρόσωπο αυτής της διανόησης βρήκε την ιδεολογική του εμπροσθοφυλακή. Έτσι στο πρόσωπο της αριστερής μικροαστικής ιντελιγκέντσιας το κεφάλαιο βρήκε το «προοδευτικό» του άλλοθι.



Η τέχνη της παρακμής

Η τέχνη ως το πιο ευαίσθητο κομμάτι της κουλτούρας αποτύπωσε πρώτη αυτή το αδιέξοδο της αστικής παρακμής, αλλά και της ενσωμάτωσης της ιντελιγκέντσιας.

Μια τάξη που η ύπαρξή της αντιπροσωπεύει την άρνηση του ανθρωπισμού και του Λόγου δεν είναι δυνατόν να δει στην τέχνη ένα υψηλό ιδεώδες, να συσχετίσει τη λειτουργία της με τους μεγάλους σκοπούς της ανθρωπότητας.

Μια καλλιτεχνική αναπαράσταση της ζωής των κυρίαρχων τάξεων, των κοινωνικών της θεμελίων, των ωμών τάσεών της, του αληθινού βάθους της αγχώδους ψυχολογίας της θα ήταν κάτι πολύ σκληρό και ανυπόφορο για τους κυρίαρχους. Η ίδια λοιπόν η κοινωνική υπόσταση της κυρίαρχης τάξης αποκλείει την ανάπτυξη μιας μεγάλης και δυνατής ρεαλιστικής, ανθρωπιστικής τέχνης μέσα στους κύκλους των διανοουμένων.

Η τυπική αστική τέχνη της παρακμής, μοιραία, καταντάει αντιρεαλιστική, αντιουμανιστική, αδειανή, ασήμαντη, αφηρημένη, ασυνάρτητη, εγωκεντρική, παραληρηματική, του «ονείρου» και του «ενστίκτου».

Η ασάφεια και η σκοτεινότητα, φαινόμενο τόσο συχνό στην τέχνη της παρακμής, δεν οφείλεται σε κάποιο δήθεν βαρυσήμαντο βάθος, σε μια σύλληψη ή ιδέα πλούσια και βαθιά. Το βάθος αυτής της ερμητικής τέχνης δεν είναι καθόλου σκοτεινό. Απεναντίας πρόκειται για πράγματα πολύ κοινά, μα ανάξια και επονείδιστα: για την ηθική και ιδεολογική γύμνια ενός κόσμου που η υπόστασή του προϋποθέτει την πιο βαθιά ανηθικότητα, την εκμετάλλευση. Πώς να μιλήσει κανείς γι' αυτό απροκάλυπτα και φανερά, αν δεν είναι για να αντιταχθεί;

Η πνευματική αυτή κατάσταση
αντιστοιχεί όχι μόνο στην πραγματικότητα της υπόστασης του καπιταλισμού, αλλά εκφράζει και την ιδιαίτερη πραγματικότητα της υπόστασης της μικροαστικής διανόησης και την ψυχολογία της που γεννιέται από τους ιδιαίτερους όρους ύπαρξής της.

Είναι μια ψυχολογία της πολλαπλά ταλαιπωρημένης και απαθλιωμένης συνείδησης.
Είναι η ψυχολογία του κενού. Δηλαδή του μετέωρου, εξωτερικού και απομονωμένου παρατηρητή. Και από μια τέτοια θέση έχει κανείς την εικόνα ενός κόσμου χαώδους, χωρίς ειρμό, παράλογου, αυθαίρετου, ασυνάρτητου, ζοφερού και αδιέξοδου.

Επίσης από μια τέτοια θέση η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα προσλαμβάνουν στη μικροαστική διανόηση νοσηρές μορφές.
Τέτοιες τυραγνημένες και ακρωτηριασμένες συνειδήσεις δεν παράγουν και δεν ανακυκλώνουν απλώς την παρακμή, αλλά γλιστράνε εύκολα στην ηθική κατάπτωση και στη διανοητική αθλιότητα, σε κάθε είδους προστυχιά...

Η «καταστροφή του λογικού», συνεπώς, η Κρίση του Πνεύματος και το αδιέξοδο της τέχνης, είναι ειδικές μορφές και συστατικό τμήμα της γενικής κρίσης ενός κόσμου σε αποσύνθεση.

Στο αγκίστρι των υπερεθνικών ελίτ

Μέσα σε αυτή την καθολική «κρίση του πνεύματος» και στα αποσυνθετικά αδιέξοδα δεν ήταν δύσκολο (μια και η σοσιαλιστική σοβιετική καρικατούρα είχε καταρρεύσει, δημιουργώντας έτσι χείμαρρους κατασυκοφάντησης του σοσιαλισμού και του μαρξισμού) να ενσωματωθεί πλήρως και να υποταχθεί σχεδόν καθολικά η αριστερή διανόηση.

Στη «ψυχή» της ταξικά αποχρωματισμένης αριστερής διανόησης τα πάντα ήταν στάχτη, τα πάντα συντελεσμένα.
Το σύμπαν είναι πεθαμένο, το ρολόι της ιστορίας σταματημένο. Τα υπερεθνικά μονοπώλια της προσέφεραν μια «δικαίωση» και ένα ρόλο.

Τη «δικαίωση» των αγώνων του μικροαστικού ριζοσπαστισμού της.

Το υπερεθνικό κεφάλαιο και οι πλανητικοί μηχανισμοί του, όχι μόνο επεδίωκαν την ολοκληρωτική ισοπέδωση των αστικών αξιών, (ο ρηχός πάντα στόχος της αριστερής μικροαστικής κριτικής), αλλά και προχωρούσαν σε δομικές και θεσμικές κατοχυρώσεις αυτών των επιδιώξεων (Εκπαίδευση, ΜΜΕ, νομικά πλαίσια κ.λπ).

Η σιδερένια, συνεπώς λογική της παγκοσμιοποίησης βρίσκεται στο ίδιο μήκος κύματος με τη «δικαίωση» των νεολαιίστικων αγώνων του μικροαστικού, αριστερού ριζοσπαστισμού και τα παλιά, δογματικά ιδεολογήματα της αποστεωμένης Αριστεράς.

Τα πλανητικά κέντρα εξουσίας προφέρουν και ένα ρόλο σε αυτή τη διανόηση.

Το ρόλο της παραγωγής και αναπαραγωγής των νέων ιμπεριαλιστικών μύθων στο όνομα μιας «προοδευτικής» πάλης ενάντια στους παλιούς αστικούς μύθους, (τωρινό παράδειγμα ο Λιάκος και η παρέα του). Και η αριστερή διανόηση είχε επεξεργαστεί καλύτερα από τον κάθε ένα την ΚΡΙΤΙΚΗ κατά των αστικών μύθων. Μόνο που δεν κατάλαβε ότι χτυπώντας το αστικό, εθνικό χθες, οικοδομούσε την πλανητική, νεοταξική ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ του σήμερα.

ΔΙΚΑΙΩΣΗ, λοιπόν και ΡΟΛΟΣ οργανικού διανοούμενου της παγκοσμιοποίησης. Ολοκληρωτική υποταγή στο Πνεύμα, τις Ιδέες και την Ψυχολογία της Νέας Εποχής, της πλανητικής ιμπεριαλιστικής εποχής.

Οι διαδικασίες (το προτσές) αυτής της ολοκληρωτικής ενσωμάτωσης και υποταγής, απόκτησαν πυρετικούς ρυθμούς εξέλιξης μέσω των κεντρικών ιδεολογικών δομών της καπιταλιστικής εξουσίας: Εκπαίδευση, ΜΜΕ.

Mέσα από αυτές τις ιδεολογικές χοάνες του συστήματος (εδώ συμπεριλαμβάνονται και τα κόμματα και η πληθώρα των ΜΜΟ και άλλων δομών) έγινε η πλήρης ΕΞΑΓΟΡΑ της μικροαστικής αριστερής διανόησης. Και φυσικά η εξαγορά δε σημαίνει μόνο τα οικονομικά προνόμια.
Απείρως πιο ελκυστικά είναι τα κοινωνικά προνόμια, τα προνόμια φήμης, προβολής και πρόσβασης στους μηχανισμούς εξουσίας. Τα προνόμια της κοινωνικής και εξουσιαστικής αναρρίχησης. Και το χαρακτηριστικότερο ιδίωμα της μικροαστικής κάστας και ψυχολογίας, σε εποχές ιδιαίτερα σήψης και ανασφάλειας, είναι η ΑΤΟΜΙΚΗ ΑΝΑΡΡΙΧΗΣΗ...

Έτσι τα ισχυρά υπερεθνικά κέντρα εξουσίας βρήκαν τη νέα ιδεολογική τους αστυνομία, τους νέους γενίτσαρους στο πρόσωπο της καλοαναθρεμμένης μικροαστικής «αριστερής» διανόησης. Και ταυτόχρονα κατάφεραν ένα θανάσιμο πλήγμα κατά των σοσιαλιστικών ιδεών και του μαρξισμού.

Μετέτρεψαν δηλαδή την έννοια «αριστερά» σε νομισματική μονάδα, σε γραμμάτιο πληρωτέο επί τη εμφανίσει. Και έτσι ακριβώς συμπεριφέρεται σήμερα η νεοταξική αριστερά.

Και αυτή η μεγάλη ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ επιτεύχθηκε στην Ευρώπη με τη σοσιαλδημοκρατία και στην Ελλάδα με το «εκσυγχρονιστικό» ΠΑΣΟΚ. Επί των ημερών του αυτή η ενσωμάτωση πήρε εκρηκτικά αποκρουστικές μορφές.

Αυτή η «αριστερή» διανόηση κυριαρχεί παντού, σε όλες τις ιδεολογικές δομές του «εκσυγχρονιστικού» ελληνικού κράτους, προτεκτοράτου της νέας αυτοκρατορίας.

_________________
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης μέσα
σε καπιταλιστικό καθεστώς, είτε είναι απραγματοποίητες,
είτε είναι αντιδραστικές»(Λένιν)
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος

 
Μετάβαση στη:  
Μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης

Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες