Περιοδικό Πολιτικής Και Πολιτισμικής Παρέμβασης


Σε εποχές που βασιλεύει το ψέμα, η διάδοση της αλήθειας είναι πράξη επαναστατική
Η Μεταμοντέρνα Αριστερά (εξαιρετικό)

< Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας | Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας > 
Συγγραφέας Μήνυμα
ΠΑΛΑΙΜΑΧΟΣ
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Νοέ 30, 2017 6:41 pm    Θέμα δημοσίευσης: Η Μεταμοντέρνα Αριστερά (εξαιρετικό) Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Η Μεταμοντέρνα Αριστερά (εξαιρετικό)
Του Ηλία Παπαναστασίου



Ο όρος «Μεταμοντέρνος» (Post Modern) αφορά ουσιαστικά την τάση, προσπάθεια και προδιάθεση αποδόμησης – διάλυσης ουσιαστικά – όλου του «Μοντέρνου» επιστημονικού, θεωρητικού κεκτημένου, δηλαδή όλου του Πολιτιστικού Κεκτημένου της Νεώτερης εποχής από το τέλος του Μεσαίωνα και δώθε.

Θα χρειαστεί μια σειρά άρθρων για να εξηγήσουμε απλά και στρωτά την αποδομητική - δήθεν εκσυγχρονιστική - τάση των Μεταμοντέρνων Επιστημόνων και των δήθεν ανατρεπτικών τάσεών τους.


Ουσιαστικά οι Μεταμοντέρνοι μάς πάνε όχι μπροστά, αλλά πίσω από τους «Μοντέρνους» ή νεωτερικούς. Όσο και να διαμαρτύρονται οι Μεταμοντέρνοι και η θεωρία τους, αποτελούν μια Επανάσταση ενάντια στη Λογική και μια ασύντακτη και πρωτόγονη επιστροφή στην Προ-Λογική ή Μυθολογική περίοδο. Καλύπτουν δε την βαθιά αντιδραστικότητά τους με κραυγές επιστημοσύνης και προχωρημένης σκέψης…

Αφήνοντας για τις μετέπειτα δημοσιεύσεις την ανάλυση των θεωριών τους, σήμερα θα ασχοληθούμε με την Μεταμοντέρνα Αριστερά (Αριστερά εντός εισαγωγικών), επικεντρώνοντας σε πέντε χαρακτηριστικά της για να τονίσουμε την ιδιαιτερότητά της.

• Η Μεταμοντέρνα «Αριστερά» έχει σαν κύρια τάση τον Κοινωνιολογισμό.

Έχοντας αλλεργία και ενστικτώδη απέχθεια στη Βιολογία, οι Μεταμοντέρνοι θεωρούν τη Βιολογική κατασκευή σαν Κοινωνική Κατασκευή κατά πρώτο λόγο.

Με αποκορύφωμα την θεωρία του φύλου, την οποία πρεσβεύουν, θεωρούν πως τα δυο φύλα είναι κατά πρώτο λόγο «Κοινωνική Κατασκευή». Ουσιαστικά δεν γεννιέσαι βιολογικά σαν άνδρας ή γυναίκα, αλλά «δημιουργείσαι» ή «διαπλάθεσαι» από την Κοινωνία.

Έχοντας σαν συνειδητό στόχο να αποδομήσουν τον Βιολογικό Πυρήνα των Φύλων υπερτονίζουν την Κοινωνική Επιρροή στην διαμόρφωση των Φύλων μειώνοντας με κάθε τρόπο τον βιολογικό πυρήνα των δυο φύλων.

• Η Μεταμοντέρνα Αριστερά έχει αναγάγει την «Ελευθερία Επιλογής» σε υπέρτατο Αγαθό.


Υπερπηδώντας Κοινωνία, Κοινωνική Επιρροή και Περίγυρο – για να μην μιλήσουμε για κάποιες «Διαβόητες» Έννοιες τις οποίες απεχθάνεται, όπως Κοινωνική Ηθική και Κοινωνική Ευθύνη – η «Αριστερά» αυτή θεωρεί την Ελευθερία Επιλογής Υπέρτατο Αγαθό, Suprema Lex, Lex Regis.

Έτσι, εάν κάποιος που είναι Gay ή Lesbian αποζητά όχι μόνο Σύμφωνο Συμβίωσης αλλά και υιοθεσία τέκνων, ανατροφή κ.λπ. είναι ελεύθερος να το κάνει και φυσικά όλη η υπόλοιπη κοινωνία οφείλει να υπακούσει.

Η τελευταία πρόταση από τον ΣΥΡΙΖΑ για υιοθεσία παιδιών από Ομοφυλόφιλους πιστοποιεί του λόγου το αληθές. Όσοι αρνούνται ή τέλος πάντων έχουν ενστάσεις είναι Ομοφοβικοί – στην καλύτερη περίπτωση… – ή απλά «Νεοναζί» και «Φασίστες».

Είναι ουσιαστικά η αποθέωση της εγωκεντρικής αντίληψης του κόσμου, δηλαδή η αναγόρευση του Φιλελεύθερου Εγώ σε υπέρτατη Αρχή.

Η Μεταμοντέρνα «Αριστερά» είναι ουσιαστικά Φιλελευθερισμός και Νεοφιλελευθερισμός με «Ροζ Πετσέτα».

• Στον τομέα των εθνικών ζητημάτων η αναγόρευση του «Εθνικού Φαντασιακού» σε κύριο κριτήριο όλων των θεμάτων περί έθνους είναι το θεμελιακό τους χαρακτηριστικό.


Για την Μεταμοντέρνα «Αριστερά»
δεν υπάρχει έθνος σαν ιστορική κατασκευή – κοινωνική, ταξική, πολιτική, ιδεολογική, θρησκευτική, βιολογική –, αλλά όλα ανάγονται στην Φαντασιακή παραγωγή/αναπαραγωγή του εκάστοτε Εθνικισμού.

Με αυτή την λογική δεν υπάρχουν Εθνικοαπελευθερωτικοί Αγώνες – όπως των Αντιαποικιοκρατικών Κινημάτων του Τρίτου Κόσμου, του ΕΑΜ επί Κατοχής ή της Επανάστασης του ’21 – αλλά εθνικοί «Εθνικισμοί».

Η λογική πως καθένας που μιλά για Έθνος, Πατρίδα ή Εθνική Απελευθέρωση είναι Εθνικιστής και – εννοείται… – Ακροδεξιός ή και Ναζί δεν είναι Μακριά.

• Μια ακραία αστική – Δεξιά και Ακροδεξιά – αντίληψη ταυτίζει την Μεταμοντέρνα «Αριστερά» με την Διαλεκτική Θεωρία του Μαρξ και τον «Αντιεθνικισμό» της με τον Διεθνισμό του Εργατικού Κινήματος.

Είναι λάθος γιατί οι εκπρόσωποι της Μεταμοντέρνας «Αριστεράς» δεν αποδομούν απλώς την μαρξιστική θεωρία, αλλά ουσιαστικά την απορρίπτουν.


Γνωστά Κοινοβουλευτικά Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είναι ολοζώντανα παραδείγματα με αποτέλεσμα όχι να μην πάνε μπροστά από τον «Δογματικό και ξεπερασμένο Μαρξ» αλλά να επιστρέφουν σε παλαιότερες και ξεπερασμένες απόψεις.

Π.χ. ο Φεμινισμός της Μεταμοντέρνας «Αριστεράς» δεν υποστηρίζει την ισότητα των φύλων όπως κόπτεται, αλλά την προνομιακή μεταχείριση του ενός φύλου σε βάρος του άλλου. Υποκαθιστώντας την πάλη των τάξεων με την πάλη των δυο φύλων και χωρίζοντας τα δυο φύλα, δεν παίζουν απλώς το παιχνίδι της Ελίτ που θέλει να διαιρεί και να βασιλεύει – Divide et Impera – αλλά ουσιαστικά προωθούν την Πρακτική του Νέου Χαλίφη. Αν με άλλα λόγια οι γυναίκες υποκαταστήσουν τους άνδρες – «Χαλίφηδες στην Θέση του Χαλίφη» –, τότε όλα θα πάνε καλά, δηλαδή δεν καταργούμε τον Χαλίφη αλλά αντικαθιστούμε το φύλο του.

Ουσιαστικά δεν έχουν καμία σχέση με τις απόψεις της Ιστορικής Αριστεράς
της Δεύτερης και Τρίτης Διεθνούς – Clara Zetkin, August Bebel, Rosa Luxemburg, Louise Kautsky, Friedrich Engels – όπου υπήρχε σαφέστατο Κοινωνικό Κριτήριο διαχωρίζοντας τις Μεγαλοαστές Φεμινίστριες από τις Εργαζόμενες.

Σύμφωνα με την Ιστορική Αριστερά εχθρός της Γυναίκας είναι το Κεφαλαιοκρατικό Σύστημα.

Σύμφωνα με την Μεταμοντέρνα «Αριστερά» a la ΣΥΡΙΖΑ εχθρός της Γυναίκας είναι ο Φαλλοκράτης, Σεξιστής, Πατριαρχικός, Υποψήφιος Βιαστής και περιφερόμενο Κάθαρμα της Ιστορίας που λέγεται Άνδρας. Μισανδρισμός δηλαδή.

• Η Κοινωνική Προέλευση της Μεταμοντέρνας «Αριστεράς» του ΣΥΡΙΖΑ είναι τα μικροαστικά στρώματα και κυρίως αυτό που ο Κωστής Μοσκώφ αποκαλούσε «Μικροαστική και Μεταπρατική Ιντελιγκέντσια».

Έχοντας επικεντρώσει την προσοχή τους
σε τμήματα της Πανεπιστημιακής και Δημοσιοϋπαλληλικής Γραφειοκρατίας – Μεσαίου και Ανώτερου Επιπέδου – οι ίδιοι οι Μεταμοντέρνοι «Αριστεροί» αυτής της Κοπής αυτοαποκαλούνται Διανοούμενοι και καταχρώνται εννοιών τις οποίες ουσιαστικά δεν γνωρίζουν σχεδόν καθόλου.

Από τις Δέκα Λέξεις οι Επτά είναι «Διανοούμενος» και «Ηγεμονία». Μετριότατοι επιστημονικά και άσχετοι θεωρητικά, καταχρώνται όρους τους όποιους ουσιαστικά δεν κατανοούν, ταυτόχρονα δε κορδώνονται σαν φασιανοί για την Ιδεολογική τους Μεγαλοπρέπεια.

Έχοντας αποκοπεί από γεννησιμιού τους από αυτό που ονομάζουμε λαϊκά στρώματα και εργατική τάξη, έχουν μια νέα μεγάλη καινοτομία συγκριτικά με την Ιστορική Αριστερά, το πλήρες διαζύγιο από την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.


Όσοι λοιπόν παραξενεύονται για την ιδεοληψία της Μεταμοντέρνας «Αριστεράς» καλύτερα να μην την συγχέουν με την Αριστερά που γνωρίσαμε Ιστορικά. Αποτελούν ένα περιφερόμενο Κοινωνικό Στρώμα του 3-4% που καταφέρνει με ψευδεπίγραφο τρόπο να ενσωματώνει αιτήματα μεγάλων στρωμάτων όπως και έγινε στις εκλογές του 2015. Πάντα με ψευδοαριστερή μπαγκέτα.

ΠΗΓΗ:
http://www.topontiki.gr/article/232912/i-metamonterna-aristera

Επιστροφή στην κορυφή
ΕΞΟΡΙΣΤΟΣ
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Παρ Δεκ 01, 2017 8:51 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Μεταμοντέρνα Αριστερά και Ηθική (εξαιρετικό)
Του Ηλία Παπαναστασίου




Συμπληρώνονται – σε δυο μήνες– τρία χρόνια Κυβέρνησης Ηθικού Πλεονεκτήματος όπως αυτάρεσκα αυτοαποκαλούνται (Οι Κυβερνητικοί). Μιλάμε πάντα για την Κυβέρνηση της Πρώτη Φορά «Αριστεράς» και τα κατά καιρούς «επιτεύγματα» της…

Αναφερθήκαμε σε προηγούμενο άρθρο μας για τα βασικά χαρακτηριστικά της Μεταμοντέρνας «Αριστεράς» όπως τα είχαμε απαριθμήσει (Κοινωνική κατασκευή του φύλου, Αντι–εθνισμός, Νεοφιλελεύθερη αντίληψη δικαιωμάτων, Αντιδιαλεκτική τοποθέτηση).


Σήμερα βέβαια θα προσθέταμε και ένα πέμπτο στοιχείο, την ηθική τους τοποθέτηση και η οποία – σύμφωνα με τα λεγόμενα τους– αποτελεί την τελευταία γραμμή άμυνας των ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ.

Όταν ανέβηκε η «Αριστερά» – αυτή τουλάχιστον που αυτοαποκαλείται έτσι… – ένα βασικό επιχείρημα που χρησιμοποιούσε κατά κόρο ήταν το ζήτημα του ηθικού πλεονεκτήματος και το οποίο θεωρητικά την έφερνε σε πλεονεκτική θέση συγκριτικά με τους αντιπάλους της.

Αυτό ήταν το βασικό ατού – υποτίθεται – του ΣΥΡΙΖΑ εφόσον δεν είχε κριθεί ακόμη κυβερνητικά, τότε δηλαδή κατά Γενάρη του 2015 μεριά.

Τρία χρόνια μετά, τα ηθικά αποθέματα έχουν στερέψει και οι στρεψοδικίες και κυβιστήσεις σε θεμελιακά θέματα και άξονες πολιτικής έχουν αποκτήσει το χαρακτήρα κανόνα.

Το abnormal έγινε normal ή normality, ο οπορτουνισμός και καιροσκοπισμός πήραν χαρακτήρα θέσφατου και η εκλογίκευση του χυδαίου και των υβρεολόγιων μετατράπηκαν σε «πολιτική αντιπαράθεση».

Αλλά και οι διορισμοί στο Δημόσιο συγγενών (επιφανών στελεχών της Κυβέρνησης), χρήματα που «λησμονήθηκαν» να δηλωθούν ή κέρδη από μετοχές της Black Rock αλλά και εκπροσώπηση μεγάλων – πολύ, μα πολύ μεγάλων συμφερόντων… – όπως η Rothschild μαζί με περιουσίες πολλών ακινήτων για μέλη των Κυβερνητικών Κοινοβουλευτικών Ομάδων μάλλον δεν συνάδουν με το περίφημο «Ηθικό Πλεονέκτημα» και για το οποίο κτυπάει τα στήθη του ο ΣΥΡΙΖΑ εν χορώ...

Εάν λοιπόν οι προηγούμενες Κυβερνήσεις προ ΣΥΡΙΖΑ είναι φορτωμένες με πολλά σκάνδαλα – που είναι…
– ας θυμηθούμε πως κυβέρνησαν 40 χρόνια από 20 χρόνια έκαστος. Με το ρυθμό γεωμετρικής προόδου που προχωράει ο ΣΥΡΙΖΑ φαντασθείτε πόσο θα ζυγίζει το «ηθικό του βάρος» μετά από 20 χρόνια κυβερνητικής θητείας (ο μη γένοιτο)…

Ας φέρουμε συγκεκριμένα παραδείγματα.

Οι περισσότεροι καθημερινοί άνθρωποι θεωρούν διαφθορά και έλλειψη ηθικής την άμεση χρηματική συναλλαγή. Δηλαδή το λάδωμα, μίζα ή όπως αλλιώς θέλετε να ονομαστεί η «διαδικασία». Εάν με άλλα λόγια, οι Κυβερνητικοί δεν έχουν σε βάρος τους – μέχρι στιγμής – καταδικαστεί για κακουργηματικές πράξεις με αδιάσειστα στοιχεία και με οριστική και αμετάκλητη απόφαση του Άρειου Πάγου και όχι απλά με αποχρώσεις ενδείξεις, τότε έχουμε – σύμφωνα με τα λεγόμενα των Κυβερνώντων – μια Κυβέρνηση «Ηθικού Πλεονεκτήματος» και για την οποία μάλιστα πρέπει να αισθάνεται πολύ – μα πολύ… – περήφανος ο ελληνικός λαός. Αυτό είναι το αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ και το οποίο πλασάρει όπου μπορεί με τα Μέσα Ενημέρωσης που ελέγχει και επηρεάζει και που δεν είναι καθόλου λίγα…

Όμως:

o Πρώτα-πρώτα τα σκάνδαλα χρηματισμού
– και μιλάμε για τους προηγούμενους Κυβερνήσαντες – ήταν ανύπαρκτα τα πρώτα χρόνια Διακυβέρνησής τους. Ούτε η πρώτη περίοδος της Ν.Δ. – 1974 έως 1977 – αλλά ούτε και η πρώτη περίοδος του ΠΑΣΟΚ – 1981 έως 1985 – είχαν οσμή σκανδάλων. Το αντίθετο μάλιστα. Και μόνο μετά την πρώτη τετραετία παρατηρούμε ανάλογα φαινόμενα…

Επίσης «Ηθικό δεν είναι το νόμιμο» για να θυμηθούμε και το ρηθέν από γνωστό στέλεχος της Ν.Δ. και το οποίο σιγοντάρουν «περιέργως» και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και συνολικότερα της Κυβέρνησης.

Ηθική δεν είναι μια απλά νομική – ή «νομικίστικη» – διαδικασία αλλά μια ουσιαστική Πράξη Ζωής, ταύτισης Λόγων και Πράξεων και Κοσμοθεωρητικής συνέπειας.


Εάν αυτοαναιρείσαι από τις καταστάσεις σαν Κυβερνήτης ή ανατρέπεται το Αξιακό σου Σύστημα από υπέρτερες δυνάμεις, τότε γενναία και αντρίκια – για να θυμηθούμε και έναν «σεξιστικό» όρο… – παραιτείσαι. Και εάν δεν παραιτηθείς τουλάχιστον εξηγείς στον ελληνικό λαό την πραγματικότητα λέγοντας αλήθειες. Π.χ. δεν του λες «Βγαίνουμε από τα μνημόνια τον Αύγουστο», αλλά αντίθετα του λες «Θα έχουμε Επιτροπεία – άλλος όρος των Μνημονίων – έως το 2060 γιατί υπέγραψα για 2-2,2% πλεονάσματα έως τότε, όπως υπέγραψα και εκποίηση ελληνικού πλούτου για 99 χρόνια». Επίσης του λες «Δεν είναι δυνατόν να βγούμε από την Επιτροπεία πριν εξοφλήσουμε τουλάχιστον το 75% των Δανείων» όπως παραδέχτηκε ο Πιερ Μοσκοβισί απαντώντας σε επερώτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Όπως του λες – του ελληνικού λαού… – και άλλα πολλά.

Π.χ.:

o Η προστασία πλέον της Πρώτης Κατοικίας – Νόμος Κατσέλη – έχει υπονομευτεί.
Του λες π.χ. πως τον Νόμο 3678/2010 (Νόμος Κατσέλη) τον καθιέρωσε η τελευταία Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και δεν τον πείραξε καθόλου η τελευταία Κυβέρνηση της Ν.Δ. (Κυβέρνηση Σαμαρά).

Αντίθετα, το σύστημα των Ηλεκτρονικών Πλειστηριασμών – Κοιμάμαι ιδιοκτήτης και ξυπνάω άστεγος χωρίς να το καταλάβω… – το καθιέρωσε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Επίσης του λες πως προστασία για πρώτη κατοικία κάτω από 300.000 ευρώ δεν υπάρχει ουσιαστικά σαν συμφωνία όπως ανακοίνωσε με ειλικρίνεια Τραπεζίτη ο κ. Καραμούζης, Πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών. Απλούστατα, δεν υπάρχει γραπτή συμφωνία ή Νομοθετική Ρύθμιση. Εάν υπάρχει περιμένουμε να μας την ανακοινώσει ο αρμόδιος υπουργός.

Με άλλα λόγια, δεν παίζεις με την αγωνία, το βιος και την πρώτη κατοικία χιλιάδων ανθρώπων, αλλά μιλάς ξεκάθαρα και ηθικά (Εφόσον κόπτεσαι για την Ηθική, το Ηθικό Πλεονέκτημα, το Ηθικό Ανάστημα κ.λπ., κλπ.).

o Στην τελευταία συζήτηση της Βουλής δεν περιορίζεσαι μόνο στο θέμα των μεσαζόντων –
παρεμπιπτόντως, οι μεσάζοντες στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας καταργήθηκαν με νόμο του 2011 – αλλά προχωράς στο κατεξοχήν Ηθικό Θέμα που είναι η Γενοκτονία στην Υεμένη από τις δυνάμεις του Ισλαμικού Φασισμού που αντιπροσωπεύονται από την Σαουδική Αραβία.

Αλήθεια, πόσο Ηθικό είναι να βγαίνει ο Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Ζαχαριάδης και ουσιαστικά να δικαιολογεί την πώληση όπλων;;;

Είναι «Ηθικό Πλεονέκτημα της Αριστεράς» να πωλεί όπλα σε καθεστώτα που διαπράττουν Γενοκτονία – Σαουδική Αραβία – και μάλιστα να εισηγείται ο Υπουργός Άμυνας τον Απρίλιο του 2015 – πάλι επί ΣΥΡΙΖΑ… – την πώληση όπλων στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) και τα οποία επίσης διεξήγαγαν επίθεση Γενοκτονίας στην Υεμένη;;;

Πού σταματά το «Ηθικό Πλεονέκτημα» και πού αρχίζει η Ανηθικότητα; Απλή ερώτηση. Ή όχι;

o Όταν μοιράζεις «Κοινωνικό Μέρισμα» – νεοελληνιστί «Φιλανθρωπία ή Ελεημοσύνη», όπως προτιμάτε… – θα πρέπει να αναφέρεις δίπλα και τις περικοπές που έχεις κάνει έως σήμερα, στα τρία χρόνια – περίπου – διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Π.χ. τις περικοπές του Τρίτου Μνημονίου και τους αντίστοιχους φόρους, τις περικοπές συντάξεων, την περικοπή του ΕΚΑΣ που ολοκληρώνεται το 2018, τις περικοπές του Νόμου Κατρούγκαλου (Μάης 2016) μέσω της Προσωπικής Διαφοράς, τις μειώσεις των Κοινωνικών Δαπανών στον τελευταίο Προϋπολογισμό και άλλα πολλά ων ουκ έστι αριθμός.

Όπως και όταν επαίρεσαι για το Πλεόνασμα θα πρέπει να μας πεις πώς προήλθε.
Δηλαδή από υπερφορολόγηση, καθυστερήσεις πληρωμών σε πιστωτές, καθυστερήσεις απονομής συντάξεων – πάνω από 150.000 – ή τις 1.000 ημερησίως κατασχέσεις λογαριασμών μέσω ΑΑΔΕ που σημαίνει από τους Μεσαίους και τους Φτωχούς.

Μια και το έφερε η συζήτηση, πόσο «Ηθικό Πλεονέκτημα της Αριστεράς» είναι να μην φορολογείς τον πολύ μεγάλο πλούτο; Η Ελίτ της χώρας, όπως γράψαμε και πριν από μερικές μέρες, καλοπερνά με τον ΣΥΡΙΖΑ και ο οποίος δεν της πείραξε μια τρίχα της κεφαλής της. Η Μεγαλοαστική Τάξη στην Ελλάδα, ευγνωμονούσα τον ΣΥΡΙΖΑ, φόρους ουσιαστικά δεν πληρώνει όπως θα ’πρεπε και ήσυχα κοιμάται εφόσον οι Πληβείοι – Μεσαίοι και Κάτω – έχουν κατατονία και μελαγχολία με συμπτώματα αυτοκτονικού ιδεασμού, έχοντας προσωρινά ηρεμήσει, έστω και φαινομενικά. (Μετά ειδικότερα την ψυχιατρική θεραπεία που προσέφερε η Κυβέρνηση με τα αγχολυτικά της προπαγανδιστικά παρασκευάσματα…).

Αν θυμόμαστε μάλιστα καλά,
τα ΕΛΠΕ – συμφερόντων Λάτση – χρωστούν 1,2 δισ. ευρώ σε φόρους, ο ΠΗΓΑΣΟΣ – συμφερόντων Μπόμπολα – 400 εκατομμύρια και περίπου 200-400 δισ. ευρώ βρίσκονται παρκαρισμένα σε ξένες τράπεζες. Εισπράχτηκε κάποιο σημαντικό ποσό ή μόνο 100 εκατομμύρια, όπως πληροφορούμαστε; (Ρωτάμε τους Ηθικούς του Ηθικού Πλεονεκτήματος της Πρώτη Φορά κ.λπ., κλπ.)…

o Τέλος, όταν υβρίζεται με αχαρακτήριστο τρόπο Γυναίκα Επιχειρηματίας της Θεσσαλονίκης και μάλιστα από Σύμβουλο της Ομάδας Στρατηγικού Σχεδιασμού του Μεγάρου Μαξίμου αλλά και όταν χαρακτηρίζεται σαν «Τσουλί» μια Γυναίκα και Μητέρα, όποια και αν νομίζουμε πως είναι, από Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας της Κυβέρνησης, τότε θα θέλαμε να ρωτήσουμε δυο πολύ απλά πράγματα.

Πρώτο είναι «Ηθικό Πλεονέκτημα» το υβρεολόγιο;;;
(Για να μην τρελαθούμε κιόλας…).

Και δεύτερο, πού είναι η λαλίστατη Γενική Γραμματεία Ισότητας και το Τμήμα Φεμινιστικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ να διαμαρτυρηθούν για το σεξιστικό υβρεολόγιο κατά γυναικών;;;

Γνωρίζουμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ διακατέχεται από το Σύνδρομο της Επιλεκτικής Ευαισθησίας, αλλού ξεσηκώνοντας τις Φεμινίστριες του Δημόσιου Τομέα και αλλού κάνοντας τον Κινέζο, αλλά το «Ηθικό Πλεονέκτημα»;;; (Πού είναι το ρημάδι;;Wink

Όπως φαίνεται ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελεί μόνο το Paradigm (Επιστημονικό Υπόδειγμα) του καιροσκοπισμού ή χαμαιλεοντισμού και της διπροσωπίας.
Αποτελεί και το απαύγασμα της Διπολικής Διαταραχής. Είναι ο κλασικός Ιανός του διασπασμένου, διπλού εγώ. Και όπως ο κλασικός Ιανός των Ρωμαίων, έχει δυο πρόσωπα, αυτό της «Αριστερής» Persona για την Κοινωνία και το Εσωτερικό, Δικό του και για τον Εαυτό του. Με το Πρώτο διατυμπανίζει την (δήθεν) Αριστερή του Ταυτότητα χτυπώντας τα στήθη του όλη την μέρα και κραυγάζοντας «Είμαι Αριστερός! Είμαι Αριστερός!» και απευθυνόμενος στην Κοινωνία. (Χρειάζεται να κρατάς τα προσχήματα όταν θέλεις να Κυβερνήσεις…).

Με το Δεύτερο, το Εσωτερικό του Πρόσωπο απευθύνεται στον Εαυτό του, ενώπιος ενωπίω και φωνάζει χαμηλόφωνα για να μην τον ακούσει η Κοινωνία, «Πρέπει να κρατήσω την Εξουσία! Με όλα τα σέα και μέα της!»...

Με το Πρώτο Πρόσωπο διαλαλεί την «Αριστεροσύνη» του για να διατηρήσει το εκλογικό του σώμα, με το Δεύτερο Πρόσωπο ισχυροποιεί το ένστικτο Αυτοσυντήρησης, δηλαδή το Ατομικό του Συμφέρον.

Αυτός λοιπόν ο Διπολικός Μικροαστός όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχει «Ηθικό Πλεονέκτημα», όπως νομίζει, αλλά αντίθετα, «Πλεονεξία χρήσης της Ηθικής για χάρη του Σκοπού». Αρέσει τρελά η Εξουσία και τα προνόμιά της μαζί με τους παχυλούς μισθούς. Τώρα που την γνώρισε Πρώτη Φορά δεν την αποχωρίζεται εύκολα και μάλλον θυμίζει Γεροντοκόρη που γνώρισε το σεξ, μετά τα 50 και δεν ξεκολλάει από το κρεβάτι…


Αυτό λοιπόν το Κόμμα που αποτελεί case study του Sigmund Freud θα πρέπει να απαντήσει σε μια επίκαιρη ερώτηση του Leon Trotsky:

«Εάν ο Σκοπός αγιάζει τα Μέσα, τον Σκοπό ποιος τον αγιάζει;»


ΠΗΓΗ:
http://www.topontiki.gr/article/248995/metamonterna-aristera-kai-ithiki

Επιστροφή στην κορυφή
ΠΑΛΑΙΜΑΧΟΣ
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Δεκ 07, 2017 9:20 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Homo Syrizaiikus
Του Ηλία Παπαναστασίου


Αυτό το μεγαλοφυές σκίτσο ο Στάθης
το εμπνεύστηκε το 2004 από το Σαρόν,
αλλά ταιριάζει και στο Homo Syrizaiikus


Το θέμα των πλειστηριασμών αποτελεί το φλέγον – και θα αποτελέσει ίσως το πλέον εκρηκτικό – θέμα της ελληνικής κοινωνίας.

Ήδη μετά τους πρώτους πλειστηριασμούς φάνηκαν οι επικίνδυνες διαστάσεις που μπορεί να πάρει το θέμα και ειδικότερα μέσω των απροβλέπτων – και πολύ πιθανών αντιδράσεων…– από τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα.

[b]Αυτές ακριβώς τις αντιδράσεις
προσπαθεί να προλάβει η Κυβέρνηση μεταχειριζόμενη κάθε επικοινωνιακό μέσο είτε μέσω των επίσημων δημοσίων μέσων είτε μέσω των social media είτε μέσω επίσημων «καθησυχαστικών» δηλώσεων…[/b]

Πλέον έχει γίνει κατανοητό
πως η διεξαγωγή των πλειστηριασμών θα επιδεινώσει την συνολική κοινωνική κατάσταση με όξυνση των συγκρούσεων και των – σχεδόν βέβαιων…– απρόβλεπτων εξελίξεων. Η Κυβέρνηση πληρώνει τοις μετρητοίς τα επίχειρα των υποσχέσεων και των – χωρίς σχεδιασμό – πράξεών της, εάν μάλιστα θυμηθούμε και το τι υποστήριζαν οι ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ παλαιοτέρα και το σημαντικότερο, τι εφαρμόζουν σήμερα…

Το βασικότερο όλων γεγονός είναι η έλλειψη συνειδητοποίησης των γεγονότων εκ μέρους των κυβερνώντων και η αυτιστική διάθεση των ηγετικών κλιμακίων του Κυβερνητικού Κόμματος. Αυτιστική διάθεση που δεν αφορά μόνο τα «πάνω» κλιμάκια αλλά και τα χαμηλότερα στρώματα, οπαδών και υποστηρικτών του ΣΥΡΙΖΑ.

Μένει έκπληκτος κάποιος από τις αντιδράσεις υποστηρικτών του Κυβερνητικού Κόμματος στα social media, στον κόσμο ή και γενικότερα στην κοινωνία.


Μετά τις πρώτες αντιδράσεις για τους πλειστηριασμούς η Κυβέρνηση πέρασε στην αντεπίθεση με όλα τα μέσα ταυτίζοντας όσους αντιδρούσαν με τους πλούσιους κατέχοντες και – με απίστευτο τρόπο…– κάθε διαφωνούντα με τους λεγομένους «στρατηγικούς κακοπληρωτές». Όποιος διαφωνεί – σύμφωνα με την Κυβέρνηση και τους προπαγανδιστικούς της μηχανισμούς – ανήκει στους διακινούντες Fake News, στους σπεκουλαδόρους ή ακόμη χειρότερα, στους υποστηρικτές των πλούσιων «λαμογιών»...

Έτσι


- Οι μεν Κυβερνητικοί με δηλώσεις τους προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα γινόμενοι καταγέλαστοι και αυτοαναιρούμενοι με αποτέλεσμα και η κοινωνία να αντιδρά, προσωρινά αποπροσανατολισμένη, αλλά και η αξιοπιστία των Κυβερνώντων να πλησιάζει το ναδίρ. Από το «Έπρεπε η Ν.Δ. να αφήσει τους πλειστηριασμούς» (Μάρδας) έως το «Δεν γίνεται να καθιερωθεί νέος Νόμος για την προστασία της Πρώτης Κατοικίας» (Τσακαλώτος) και από το « Αφήστε το τι λέγαμε για τους πλειστηριασμούς, τώρα πρέπει να σώσουμε τις Τράπεζες» (Σηφάκης, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ ν. Πέλλας) έως το «Το σύνθημα Κανένα Σπίτι στα χέρια Τραπεζίτη ήταν προεκλογικό» (Σπαρτινός, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ ν. Αχαΐας) μένει κανείς ενεός από τον απόλυτο κυνισμό, την έλλειψη στοιχειώδους ανθρωπισμού αλλά και αξιοπρέπειας από όλη την σταχυολόγηση των δηλώσεων των εκπροσώπων του ΣΥΡΙΖΑ. Σπάνια βρίσκει κανείς άλλα παραδείγματα τέτοιας μεταστροφής ή αντιστροφής και διαστρέβλωσης της πραγματικότητας από Κυβερνώντες όσο μπορεί να βρει από τους σημερινούς λεβέντες της «Πρώτη Φορά κ.λπ.».

- Το ιδιόμορφο νέο γεγονός όμως
είναι η στάση και η γενικότερη άποψη, η αύρα αν θέλετε, που εκπέμπουν ειδικότερα από τα social media πολλοί οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ.

Στη θέση της κριτικής άποψης
– όπως συνηθίσαμε παλιότερα … – βλέπουμε τους οπαδούς ή φιλάθλους της «Πρώτη Φορά κ.λπ.» να αυτοαναιρούνται, να κατηγορούν σαν «υποστηρικτές στρατηγικών κακοπληρωτών» όσους αντιδρούν, πολλές φορές να υβρίζουν με χείριστο τρόπο και εννοείται να συκοφαντούν όλους όσοι υποστηρίζουν μια διαφορετική άποψη με στοιχεία των πλειστηριασμών.

Στη θέση του κριτικά σκεπτόμενου υποστηρικτή κόμματος βλέπουμε να αναδύεται ο οπαδός,
ο φίλαθλος και στη θέση της ψύχραιμης αντιμετώπισης η υστερία. Η ανταλλαγή επιχειρημάτων μετατράπηκε σε υβρεολόγιο, η αντιστροφή της πραγματικότητας έγινε τέχνη και οι διαφωνούντες με αυτούς πράκτορες των Fake News ή των «Νταβατζήδων του Τύπου».

Όλοι όσοι φέρουν αντιρρήσεις και ενστάσεις είναι «Πράκτορες του Κούλη» και όλοι όσοι επιχειρηματολογούν ψεύτες. Ακόμη και καταγγελίες των ίδιων των παθόντων – που έχασαν ή χάνουν τα σπίτια τους – τις θεωρούν υποβολιμαίες, γελοιοποιούν τους παθόντες με αίσχιστο τρόπο ζητώντας στοιχεία για το «ποιον» τους και προσπαθώντας να αποδημήσουν κάθε αντίρρηση, ένσταση και διαφωνία.

Αν και είναι γεγονός πως η λασπολογία ακμάζει σε όλους τους χώρους, αλήθεια είναι πως στην Ιστορική αριστερά λάμβανε πάντα έναν ιδεολογικό χαρακτήρα με αντίστοιχες εκφράσεις – «Λικβινταριστές», «Οπορτουνιστές» η απλά «Αντικομματικά στοιχεία»– που τουλάχιστον εξέπεμπε στοιχεία «ορθολογικής» κριτικής.

Σήμερα, ο Homo Syrizaiikus έχει πάρει οριστικά διαζύγιο απ’ όλα τα παραπάνω.

«Εκλαΐκευσε» την αντιπαράθεση
αναβαθμίζοντας το Λεξιλόγιο Λαχαναγοράς σε Ιδεολογία και το υβρεολόγιο σε επιχείρημα, μετατρέποντας την «Ύβριν κατά της Πολιτικής» σε «Πολιτική της Ύβρεως» και ανταλλάσσοντας την Αντιστροφή της Πραγματικότητας με την Πραγματικότητα, αναποδογυρίζοντας δε την «Κοινωνία των Πολιτών» σε «Κοινωνία Απατεώνων» που πρέπει πρώτα να αποδείξουν την αθωότητα τους πριν η Τράπεζα αποφασίσει για την τύχη του σπιτιού τους…

Το «Ουδείς Ένοχος προ Αμετακλήτου Αποφάσεως» μετατράπηκε σε «Συλλογική Ευθύνη Κοινωνίας Απατεώνων» που θα πρέπει να αποδείξουν την αθωότητα τους in advance (εκ των προτέρων) για να σώσουν την Πρώτη τους Κατοικία. Έως τότε είναι όλοι Στρατηγικοί Κακοπληρωτές – κοινώς λαμόγια και απατεώνες– και φυσικά φοροφυγάδες και ψεύτες.

Όλη η Κοινωνία όντας ένοχη εκ των προτέρων
θα πρέπει πρώτα να περάσει από την Γενική Εισαγγελία ala ΣΥΡΙΖΑ ομνυόμενη στις Δέκα Εντολές του Μωσαϊκού Νόμου του Ευκλείδη και μετά από τις δέουσες διαδικασίες αποφασίζει – η Γενική Εισαγγελία ΣΥΡΙΖΑ και Τραπεζών – εάν ο καταχρεωμένος δανειολήπτης είναι αθώος και πρέπει να σωθεί ή αντίθετα να ριχτεί στον Καιάδα του Πλειστηριασμού.

Με τον ΣΥΡΙΖΑ όλη η Κοινωνία είναι Ένοχη μέχρι αποδείξεως της Αθωότητας της και όχι το αντίθετο όπως νομίζαμε. Μετατράπηκε δηλαδή σε Γενικό Εισαγγελέα εναντίον όλης της Κοινωνίας, δικάζοντας όλη την Κοινωνία ανεξαρτήτως πλούτου και καταλήγοντας σε Κόμμα εναντίον της Κοινωνίας δηλαδή ένα αληθινό και πλήρες αντί - Κοινωνικό Κόμμα, φυσιολογική κατάληξη του ακραίου Νέο - Φιλελευθερισμού του.

Εάν μάλιστα κάποιος είναι Φτωχός ή Μεσαίος
που χάνει το σπίτι του πρέπει να αποδείξει πως δεν είναι λαμόγιο με καταθέσεις και φοροφυγάς, δηλαδή στρατηγικός κακοπληρωτής, που θέλει να εξαπατήσει τον Αδιάφθορο Αστυνομικό Elliot Ness ΣΥΡΙΖΑ.

Εάν μάλιστα υπήρξε
– στις καλές εποχές –Ελεύθερος Επαγγελματίας και Μεσαίος ή Μικρός Επιχειρηματίας τα στοιχεία σε βάρος του είναι εκ των προτέρων δηλαδή a priori ενοχοποιητικά (Σαν Ελεύθερος Επαγγελματίας ή Μικρομεσαίος ποτέ δεν έκοβε αποδείξεις, έκανε πάντα φοροδιαφυγή και δικαιολογημένα του άλλαξε τα φώτα στην φορολογία ο Ευκλείδης της Γεωμετρίας (Τσακαλώτος). Τίμια πράγματα, «αριστερά» και ΣΥΡΙΖΑΙΙΚΑ. Άλλωστε οι Πάνω δεν φοροδιαφεύγουν Ποτέ, μόνο οι Μεσαίοι και οι Κάτω, σας ξέρουμε, σας ξέρουμε…).

Αυτή είναι ουσιαστικά η Λογική κατάληξη της Θεωρίας της Συλλογικής Ευθύνης του ΣΥΡΙΖΑ. Θεωρία χιτλερικής προέλευσης που οι αμαθείς και ημιμαθείς ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ προάγουν σαν τελευταία λέξη Κοινωνικής Δικαιοσύνης….


Διαμορφώνεται άρδην ένας τύπος ανθρώπου που συνδυάζει πολλά χαρακτηριστικά αρχίζοντας από τον φθόνο ενάντια στον μη – Υπαλληλοποιημένο Ελεύθερο Επαγγελματία και Μεσαίο Επιχειρηματία μέχρι την χαιρεκακία για την χρεοκοπία τους και τη δαιδαλώδη και κοπιαστική αποδεικτική διαδικασία της αθώωσής τους (Είπαμε, είναι εκ των προτέρων Απατεώνες και Κακοπληρωτές). Από την χυδαιότητα του υβρεολόγιου και της εκ των προτέρων Ενοχής μέχρι την Διαβολή και την Αναγόρευση της Καχυποψίας σε Εισαγγελική Αρχή.

Εάν κινδυνεύεις να χάσεις το σπίτι σου ή το γραφείο και την βιοτεχνία σου, πρέπει να αποδείξεις πως δεν έχεις κρυμμένα λεφτά – Κάτω από το Μαξιλάρι, Cayman Islands, διαλέγεις τέλος πάντων….– δεν είσαι φοροφυγάς ή στρατηγικός κακοπληρωτής δηλαδή δεν στεναχωρείς τις Τράπεζες με την απρεπή και ηθικώς απαράδεκτη συμπεριφορά σου δηλαδή δεν πληρώνεις το Δάνειό σου ενώ έχεις χρήματα…. Δεν γνωρίζεις πως έτσι κινδυνεύουν από τα Stress Tests οι Τράπεζες, καθυστερεί η Αξιολόγηση, κωλύεται η Ανάπτυξη και στεναχωριέται ο Ευκλείδης;

Αυτός ο τύπος ανθρώπου, ο Homo Syrizaiikus έχει βέβαια την Ταξική του Διάρθρωση. Και διακρίνουμε τρία στρώματα (Χωρίς διάθεση Φοροδιαφυγής κανένα τους, αδιάφθοροι όπως αναφέραμε…)

α). Το Κάτω Στρώμα που αποτελεί τη μάζα των οπαδών δηλαδή ψηφοφόρων, που διακρίνονται για τις ιδιαίτερα ομαδικές τους επιδόσεις στα social media και γενικότερα στην κοινωνία.

Αυτάρεσκοι, θωρακισμένοι και αδιαπέραστοι, πολλοί βολεμένοι με τα λίγα και αρκετοί με προοπτικές «εξέλιξης» δηλαδή εξυπηρετήσεων και διορισμού σε κάποια θέση…

Διακρίνονται στην επίδοση Παραγωγής Λεξιλογίου
όχι πάντα ευγενικού με διάφορες «ακρότητες» λεκτικού χαρακτήρα. Μετά την Τρίτη ή τέταρτη κουβέντα – ή σειρά κειμένου –χρησιμοποιούν πολλάκις την λέξη «Φασιστάκι» ή και άλλες, πολύ χειρότερες εκφράσεις..( Άνθρωποι είμαστε, υπερβάλλουμε καμία φορά…).Η Μανιχαϊστική Σκέψη είναι η αγαπημένη τους και το «Όλοι αθώοι μέχρι αποδείξεως Ενοχής» μεταλλάχθηκε σε «Όλοι Ένοχοι, Λαμόγια και Κακοπληρωτές (Για την Αθώωση βλέπουμε…)».

Εννοείται μέχρι να έλθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην Κυβέρνηση η Απάτη βασίλευε, η Λαμογιά το ίδιο και όλα τα σκίαζε η Φοβέρα και Σκλαβιά. Τώρα, αφού εξαθλιωθεί τελείως η Μικρομεσαία Τάξη και οι Φτωχοί γίνουν Πάμπτωχοι θα μάθουμε να ζούμε «Φτωχά αλλά Τίμια». Όσον αφορά τους Πολύ Πλούσιους δηλαδή την Μεγαλοαστική Τάξη που δεν πειράξαμε καθόλου, ε! Τι να κάνουμε, τώρα που έρχεται η Ανάπτυξη να τους Φορολογήσουμε και «Να τα πάρουν (Πλοία και χρήματα...) και να φύγουν»;

Αυτό το Κάτω Στρώμα είναι που αντιπροσωπεύει όχι την Κοινωνική Συνείδηση της Εργαζόμενης Τάξης του Ιδιωτικού Τομέα, αλλά την συνείδηση του Lumpen Μικροαστού ή γενικότερα του Lumpen.


β). Tο Δεύτερο Στρώμα είναι το ήδη βολεμένο στο Δημόσιο Τομέα σε χαμηλές ή μεσαίες βαθμίδες.


Είναι οι κλασσικοί Δημόσιοι Υπάλληλοι που βλέπουν τον Κόσμο μέσα από τον Φεγγίτη της Δημόσιας Υπηρεσίας με «προοπτικές» εξέλιξης εφόσον οι «δικοί μας» μείνουν στα πράγματα.

Εάν οι Κάτω είναι ο «Στρατός των Ατάκτων» αυτοί αποτελούν τους Μόνιμους Πεζικάριους και τους Υπαξιωματικούς με όλη την (ψευδό) Μόρφωση που διακρίνει τους Μικρομεσαίους Δημόσιους Υπαλλήλους. Λίγο Θέατρο και Κινηματογράφος, μπόλικη ΕΡΤ θέαση και ανάγνωση του Κατά Αυγή Ευαγγελίου. Έχουν πάρει πολύ σοβαρά τον ρόλο τους, διαθέτουν «Θερμοκηπιακή Αντίληψη» των Πραγμάτων (Νοοτροπία Γυάλας..) και αποπνέουν άπειρη κακεντρέχεια και μίσος για τον Ιδιωτικό Τομέα και ειδικότερα τον Παραγωγικό.

Μερικοί προσπαθούν να το παίξουν και «Διανοούμενοι»
αλλά δεν τους βγαίνει εύκολα… Γενικώς προσπαθούν τα παιδιά. Είναι οι Examplary Petty Bourgeois του Δημοσίου αν και ανήκουν στην Μισθωτή Τάξη ποζάροντας πάντα σαν «Προοδευτικοί» (Όντας όμως οι πλέον συντηρητικοί…).

γ). Το Τρίτο Στρώμα είναι η Ανώτερη Υπαλληλική Γραφειοκρατία από Μεσαίους και Άνω Υπαλλήλους έως το Μέγαρο Μαξίμου.

Είναι το Μανδαρινάτο του ΣΥΡΙΖΑ, ο Μεγαλομεσαίος του Κόμματος που εκτινάχθηκε με Καταπέλτη από το Ημιυπόγειο στην Κορυφή του Empire Sτate Building.

Είναι η Καλοβολεμένη Υψηλή Γραφειοκρατία του ΣΥΡΙΖΑ με μπόλικους Διανοούμενους, Οργανικούς ή Ανόργανους, γνωστά στελέχη του παλιού ΚΚ Εσωτερικού – οι άνθρωποι επιτέλους πήραν εκδίκηση, έστω και στα γεράματα… –αλλά και αφιχθέντες από άλλους χώρους όπως οι ΑΝΕΛ και άλλα Προοδευτικά Κόμματα.

Επίσης Λαϊκά άτομα που ξεκινώντας από Σερβιτόροι κατέληξαν Σύμβουλοι Στρατηγικού Σχεδιασμού (πάντα με το σπαθί τους)…

Γενικότερα διαθέτουν ποικιλία στελεχών από Πανεπιστημιακούς μέχρι Μαγείρισσες γεμιστών και από ακραιφνείς φεμινίστριες έως εκπροσώπους μεγάλων Lobby. Δεν τους αγγίζει εύκολα η Κριτική, ανέβηκαν πολύ ψηλά και νιώθουν απέραντη μοναξιά, ευτυχώς μακριά από το πλήθος και την χύδην πλέμπα, για να μην μιλήσουμε για τους στρατηγικούς κακοπληρωτές που δημιουργούν συνεχώς προβλήματα…

Είναι όλοι τους απολαυστικοί.

ΠΗΓΗ:
http://www.topontiki.gr/article/249949/homo-syrizaiikus


Επιστροφή στην κορυφή
ΕΞΟΡΙΣΤΟΣ
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Δεκ 19, 2017 9:39 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Μεταμοντέρνα Αριστερά (2) (Εξαιρετικό)
Του Ηλία Παπαναστασίου



Γράφαμε σε προηγούμενα άρθρα μας για τα βασικά χαρακτηριστικά της Μεταμοντέρνας Αριστεράς και ειδικότερα της σημερινής, Κυβερνώσας. Σήμερα θα αναφερθούμε και σε ορισμένα επιπρόσθετα χαρακτηριστικά τα οποία την ιδιαιτεροποιούν σε ανάλογο βαθμό.

Έτσι: Η Μεταμοντέρνα Αριστερά – Αριστερά εντός εισαγωγικών …– είναι trendy. Μοδάτη, πολύ μοδάτη.


Δεν υπάρχει ρεύμα και μόδα του συρμού από την ωραιοποίηση αγαπημένων τους Ηγετών – περιπτώσεις Macron και Hillary – έως την κατασυκοφάντηση και δαιμονοποίηση άλλων μη αρεστών – περιπτώσεις Assad, Ιράν, Β. Κορέα– που να μην αναπαράγουν τα εγχώρια Μέσα Ενημέρωσης της Μεταμοντέρνας Αριστεράς την χονδροειδή προπαγάνδα των Διεθνών Μέσων κατάλληλα προσαρμοσμένη με ελληνική version…

Από την ναυαρχίδα του Διεθνούς Νεοφιλελευθερισμού και της Ροζ Αριστεράς a la George Soros που είναι η θεματική των Lgtb και Transsexual μέχρι τις «καταγγελίες» των εκατομμυριούχων του Χόλλυγουντ και από την προβολή της Mrs. Macron και του πολυπαινεμένου αγαπημένου της μέχρι την υπερτιμημένη φιλάνθρωπο των Διεθνών Γκαλά της Νεοφιλελεύθερης Ελεημοσύνης Αντζελίνα Τζολί, οι μηχανισμοί των Μέσων της Μεταμοντέρνας «Αριστεράς» έχουν μεταβληθεί σε μια οργανωμένη Βιομηχανία Παραγωγής Εικόνας όπου η εικόνα υποκαθιστά την πραγματικότητα εξαϋλώνοντας την.

Το Φαίνεσθαι δεν αντανακλά το Είναι άλλα αυτονομείται πλήρως μετατρέποντας το Φαίνεσθαι σε νέα Θεότητα και το Είναι σε Απόλυτο Μηδέν μεταλλάσσοντας ταυτόχρονα την Δικτατορία της Εικόνας της Κοινωνίας του Θεάματος σε Αυτόνομη Εικόνα.

Από Εικόνα αυτή καθεαυτή που αντανακλά, έστω στρεβλά, την Πραγματικότητα σε Εικόνα για τον Εαυτό της που αναπαράγει εκ νέου και Εικονικά την ίδια την Πραγματικότητα που ήδη κείτεται νεκρή σαν ιστορικό Πτώμα…


Από τα Fake News στην Fake Εικόνα και από την virtual Reality στη Zero Reality. Από το «Αν δεν μας αρέσει η Πραγματικότητα τόσο το χειρότερο για την Πραγματικότητα» στο «Δεν υπάρχει Πραγματικότητα παρά μόνο Εικόνα που παρουσιάζεται σαν Πραγματικότητα»…

Από τα Fake Newς στην Fake Πραγματικότητα και από κει στην Fake Αριστερά σαν φυσιολογική κατάληξη.

Όπως όλοι οι Εικονολάτρες αλλά και Εικονοκλάστες, έτσι και οι Βυζαντινιστές της Μεταμοντέρνας Αριστεράς αναγόρευσαν την Φαντασίωση σε Πραγματικότητα εξορίζοντας την τελευταία στα Fake News…

Έχοντας δε μετατρέψει τα Μέσα Ενημέρωσης σε Μέσα Αποχαύνωσης με ανάλογο χαρτί περιτυλίγματος σε vulgaire – πολλές φόρες– μορφή και ακλουθώντας το «επιστημονικό Υπόδειγμα» της Ιδιωτικής Τηλεόρασης – στην δημιουργία της οποίας συμμετείχε ο τότε ΣΥΝΑΣΠΙΜΟΣ με πολύ αμφιλεγόμενο τρόπο όπως παλαιότερα κατήγγειλε και ο πρώην Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Περικλής Κοροβέσης – η σημερινή Κυβερνώσα (δήθεν) Αριστερά έχει πολλά δίκαια για να υπερηφανεύεται στον τομέα της Επικοινωνίας όπου διαπρέπει.

Επόμενο στάδιο:

- Η λεγόμενη Επικοινωνιακή Πολιτική που μετατράπηκε σε Επιστήμη των Επιστημών όπου το Περιτύλιγμα της Πολιτικής υποκατέστησε την ίδια την Πολιτική.

Ο Επικοινωνιακός χειρισμός
του ταξιδιού του Πρωθυπουργού στις ΗΠΑ υποκατέστησε την Πολιτική του σημασία που είναι το δέσιμο στο άρμα των ΗΠΑ και των συμφερόντων τους, η δε Πολυδιάστατη Εξωτερική Πολιτική έγινε Μονοδιάστατη και η Εξωτερική Πολιτική της Ελλάδας σχετικά με την Αμερική μετατράπηκε σε Αμερικανική Εξωτερική Πολιτική σχετικά με την Ελλάδα.

Αλλά και με την επίσκεψη Ερντογάν – Δόξα τω θεώ…– δεν πάμε πίσω. Από το «Προσκαλούμε έναν Πολιορκημένο Πρόεδρο» σε μια ανεξάρτητη χώρα φτάσαμε στο «Πολιορκούμαστε από έναν ανεξέλεγκτο Σουλτάνο στο ίδιο μας το σπίτι»…

Και όλα αυτά κάτω από έναν καταιγισμό Εικόνας, Επικοινωνιακής Δεξιοτεχνίας και αγωνιώδους προσπάθειας να αποδεδειχθεί το αναπόδεικτο. Δηλαδή η νίκη της ελληνικής Κυβέρνησης. Σε αυτή την προσπάθεια η Εικόνα που στραπατσαρίστηκε λίγο (Προεδρικό Μέγαρο) αντικαταστάθηκε από την Εικόνα Αποκατάστασης (Μέγαρο Μαξίμου).

Έτσι, συνεχίζοντας τον Επιστημονικό τους Καλπασμό οι Κυβερνώντες προχώρησαν από τον Πόλεμο Εικόνας –Πραγματικότητας στον Πόλεμο Εικόνας με Εικόνα.. Από την Αντικατάσταση της Πραγματικότητας με την Εικόνα και του Περιεχομένου από την Μορφή, η Μεταμοντέρνα Κυβερνώσα Αριστερά προχώρησε στην αντικατάσταση της Εικόνας από την Εικόνα δηλαδή της Εικονικής Πραγματικότητας από την Εικονική Εικόνα…

Μέγα Επιστημονικό Επίτευγμα, οι Opinion Makers σιωπούν και η Ελλάδα παρακολουθεί άναυδη… Επιτέλους, του δώσαμε να καταλάβει του Τούρκου, και στο τέλος πάντα έρχεται το Ιππικό του Αλέξη και (εννοείται) νικάμε…

- Εκεί βεβαία που η Επικοινωνιακή Πολιτική και Trendy Εικόνα θριαμβεύει είναι ο Τομέας της Οικονομίας.

Βρισκόμαστε πλέον στο Peak, το απαύγασμα της Επιστημονικής Σκέψης όπου οι παντελώς άσχετοι καλόγεροι του Μεσαίωνα που βάφτιζαν το κρέας ψάρι λησμόνησαν πως υπάρχουν λεβέντες που χωρίς ψάρι παράγουν – εξίσου ανύπαρκτο – κρέας και τανάπαλιν.

Έτσι, κατάλληλα διαπαιδαγωγημένος επικοινωνιακά ο λαός θα πάρει το Μέρισμα όταν την ίδια σχεδόν στιγμή χάνει το ΕΚΑΣ μεγάλο τμήμα συνταξιούχων, αρχίζουν από το επόμενο έτος οι εκ νέου μειώσεις των συντάξεων λόγω προσωπικής διαφοράς και επαναϋπολογισμού έως 25%, μειώνεται η κατανάλωση τροφίμων, αυξάνει η φορολογία, παραμένει ο ΕΝΦΙΑ, βγαίνουν καινούργιοι φόροι (Φόρος Υπεραξίας) και μοιράζεται ένα μέρισμα 750 εκατομμυρίων – και όχι 1,5 δις όπως θριαμβολογούν οι φωστήρες του Μαξίμου– και όταν όλη η επιβάρυνση της Κυβερνώσας, Πρώτη Φορά κλπ. ανέρχεται σε 14,5 δις συμπεριλαμβανόμενων και των επιβαρύνσεων που η ίδια Κυβέρνηση ψήφισε έως το 2018–19.

Και να μην ξεχνάμε και τους Πλειστηριασμούς που καλπάζουν με φρενίτιδα σαν τους Τέσσερεις Ιππότες της Αποκάλυψης…

Μπροστά σε όλα αυτά ο διαβόητος Μαρξ σιωπά. Ο Keynes μένει άναυδος όμως οι Επικοινωνιολόγοι των Μεταμοντέρνων Κυβερνώντων χαμογελούν με σαρδόνιο χαμόγελο απαντώντας με ένα συντριπτικό ντιρέκτ του μποξ «Και μεις τι κανουμε ;;;».. Κα συνεχίζουν με καταιγιστικό, ομολογουμένως, τρόπο «Για σκεφτείτε, υπάρχουν άνθρωποι που τρώνε από τα σκουπίδια ;;; Δεν σας τα έλεγε τις προάλλες η Έλενα Κουντουρά ;;; Και αν σας δείξουν ανάλογες εικόνες αντιπολιτευόμενα Μέσα Ενημέρωσης πως ξέρετε ότι δεν είναι Fake News ;;; Για πείτε μας να μάθουμε ;; Αλλά και οι αυτοκτονίες τι έγιναν, δεν μειώθηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ;; Πόσοι αυτοκτονούν σήμερα ;; Για δείτε πόσο μειώθηκαν, τώρα ειδικότερα που όλο και περισσότεροι βρίσκουν δουλειά (Με 360 το μήνα αλλά μην τα θέλουμε κι όλα …) ;;;»…

Πραγματικά, το αποτέλεσμα είναι θετικότατο. Ο κατατονικός λαός άναυδος απ΄ όσα ακούει, ξεχνά το χέρι που μπαίνει πανέξυπνα στην τσέπη του και του δίνει 10 ευρώ όταν από την άλλη τσέπη του παίρνει 50, ταυτόχρονα μένοντας ενεός αναρωτιέται, τουλάχιστον ένα ποσοστό του «Μήπως τελικά… μήπως τελικά έχουν …δίκιο;;;».

Το μεγαλύτερο ποσοστό βέβαια μένει κεραυνόπληκτο απ΄ όσα ακούει«Βγαίνω έξω και βλέπω χαμογελαστά πρόσωπα» ομολογεί με κατάνυξη και ανάλογη συγκίνηση ο Πρωθυπουργός γνωρίζοντας πως του κόβουν συντάξεις, του παρέχουν μισθούς μερικής απασχόλησης κλπ. όμως με πόση περισσή δύναμη να αντισταθεί; Και μήπως – αυτό ισχύει για ένα ποσοστό των σαστισμένων …– οι προηγούμενοι ήσαν καλύτεροι;; Και αν έλθει ο Κούλης;;( Άσχετα εάν οι σημερινοί Κυβερνώντες του έκλεψαν κυριολεκτικά το ψωμί….).

Με τέτοιο λοιπόν κλίμα του Σώζων εαυτόν Σωθήτω, με διαρκή φτωχοποίηση του Μεσαίου που γίνεται φτωχός, του φτωχότερου που γίνεται Εξαθλιωμένος και του Εξαθλιωμένου που πανηγυρίζει για τα 200 ευρώ του Κοινωνικού Επιδόματος Αλληλεγγύης, η Επικοινωνιακή Πολιτική της Μεταμοντέρνας «Αριστεράς» βρίσκει πρόσφορο έδαφος.

Βαφτίζοντας το κρέας ψάρι – χωρίς βέβαια να υπάρχει ούτε κρέας αλλά ούτε και ψάρι…– η Επικοινωνιακή Μηχανή Συνειδήσεων και Ψυχών του Μεταμοντέρνου Μορφώματος που αυτοαποκαλείται Αριστερά στηρίζεται στην μειωμένη συνείδηση και ανύπαρκτη αντίσταση, στο χαμήλωμα του Ηθικού Φραγμού να δεχτείς τα πάντα για ένα επίδομα και μια δουλειά 350 ευρώ, βαφτίζοντας την Κοινωνική Ελεημοσύνη σε Κοινωνικό Κράτος και ρίχνοντας το φταίξιμο στον λαό και όχι στο Κράτος ή το Σύστημα και την Κυβέρνηση.

Άλλωστε τα επιτεύγματα της Κυβέρνησης είναι τόσα πολλά που μόνο τυφλοί δεν τα βλέπουν… Βγαίνουμε πλησίστιοι και Full speed στις αγορές, η ανεργία μειώνεται – με εξαθλιωμένους μισθούς αλλά μην είμαστε και πλεονέκτες…– και τον Αύγουστο αφήνουμε το Μνημόνιο (Άσχετα αν υπογράψαμε Μέτρα έως το 2060…), ψάλλοντας το Ωσαννά με μαέστρο τον Πρωθυπουργό μας και Φιλαρμονική Ορχήστρα την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Η Φιλαρμονική της Βιέννης ωχριά μπροστά της, ο μακαρίτης Φον Κάραγιαν κοιτά με θαυμασμό και εκστασιασμένη η Ευρωπαϊκή Ελίτ αναφωνεί με θαυμασμό «Hurrah! Πως καταφέρατε να περάσετε τέτοια μέτρα όταν αλλού θα δημιουργούσαν συνθήκες Βαστίλης ;;;».

Έλα ντε, πως; Και επειδή όποιος δεν πιστεύει την Επικοινωνιακή Ρητορική και Προπαγάνδα των Μεταμοντέρνων Κυβερνώντων δεν γίνεται – πώς να το κάνουμε ; – παρά να βλέπει Fake News καλό θα ήταν να αμφισβητήσουμε το Παραμύθι του Μαξίμου περί Πολέμου των Media εναντίον της Κυβέρνησης. Εκτός από μια ντουζίνα φιλικά ή κατάδικά της φύλλα, διαθέτει τρία Δημόσια Τηλεοπτικά Κανάλια, ένα καινούργιο – Κανάλι Ε, του Ιβάν Σαββίδη– πολλά φιλικά ηλεκτρονικά sites και ραδιοφωνικούς σταθμούς και ευμενώς ουδέτερη έως μετριοπαθώς θετική στάση από μεγάλα Ιδιωτικά Τηλεοπτικά μέσα. Εξηγούνται πολλά έτσι…

Ταυτόχρονα, όποιος προωθεί την Εικόνα στη θέση της Πραγματικότητας καταργώντας την Πραγματικότητα, μετά ερωτεύεται σφοδρά την Εικόνα γινόμενος στο τέλος Εικονικός ο ίδιος καταργώντας την ίδια την Εικόνα. Αλλά μια τέτοια Εικόνα είναι Φαντασίωση, ένα περιπλανώμενο Φάντασμα. Όπως ακριβώς τέτοια είναι μια εικονική Αριστερά.

Επιστροφή στην κορυφή
Παλαίμαχος



Ένταξη: 31 Αύγ 2006
Δημοσιεύσεις: 889

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Δεκ 20, 2017 12:06 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
ΡΕΣΑΛΤΟ: Ανακαλύψαμε ένα ακόμα εξαίρετο κείμενο του Ηλία Παπαναστασίου γραμμένο τον Οκτώβριο του 2017
Η «Αριστερά» της Παρακμής
Του Ηλία Παπαναστασίου



Μετά το Νόμο για το Σύμφωνο Συμβίωσης και κυρίως το τελευταίο «πρωτοποριακό» κατόρθωμα της Κυβέρνησης που αφορά το Νομοσχέδιο – σε λίγο κανονικότατος νόμος – για την αλλαγή φύλου, ένα μεγάλο πλέον ερώτημα-φάντασμα «πλανάται πάνω από την Ελλάδα» (για να θυμηθούμε και τον Marx):
Ποιες είναι οι μακροπρόθεσμες προθέσεις της Κυβέρνησης πάνω σε θέματα που συνήθως – και κακώς – χαρακτηρίζονται «Θεσμικά» ή «Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων»; Ακόμη περισσότερο, τι είδους «Αριστερά» – εντός ή εκτός εισαγωγικών – αντιπροσωπεύει τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ και η Κυβέρνησή του στα θεσμικά – και όχι μόνο – θέματα;


Είναι γεγονός πως το τελευταίο Νομοσχέδιο περί Αλλαγής Φύλου που έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κεντρικός του ιδεολογικός πυρήνας που είναι το παλιό ΚΚΕ Εσωτερικού μαζί με το Φεμινιστικό λόμπυ της Γενικής Γραμματείας Ισότητας, προκάλεσε πολλές αντιδράσεις και από τα δεξιά αλλά και από τα αριστερά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ βέβαια πονηρά σκεπτόμενος προσπάθησε και προσπαθεί να τσουβαλιάσει όλες τις αντιδράσεις μαζί, χωρίς πρόσημα. Τόλμησε να υποστηρίξει το ΚΚΕ την «Αντικειμενική, βιολογική και επιστημονικά τεκμηριωμένη» υπόσταση του φύλου και έπεσαν βροχή, από λαλίστατους Συριζαίους βουλευτές, κατηγορίες περί σταλινισμού, δογματισμού και άλλων διαβολεμένων κατασκευών που συνήθως προσάπτει ο ΣΥΡΙΖΑ σε όσους διαφωνούν μαζί του και μάλιστα με θρησκευτικό φανατισμό.

Πάνω στον επιθετικό του οίστρο σχεδόν ταύτισε το ΚΚΕ αλλά και πολλούς διαφωνούντες με την Χ.Α χαρακτηρίζοντάς τους σαν «τρανσφοβικούς», «ομοφοβικούς», «ναζί» και «φασίστες». Πολύ περίεργο για ένα κόμμα που κόπτεται για τον διάλογο να μετατρέπεται σε ζηλωτή και επιλεκτικό υποστηρικτή των LGTB κατακεραυνώνοντας όλους όσους διαφωνούν μαζί του σαν «ομοφοβικούς» με τρόπο μανιχαϊστικό, φανατικό και σχεδόν φασιστικό. Ο ΣΥΡΙΖΑ, που κόπτεται για τον «δημοκρατισμό» του…

Η αβασιμότητα όμως όσων υποστηρίζονται από την Κυβέρνηση φαίνεται πολύ εύκολα εάν κάποιος εξετάσει την προέλευση, τα πιστεύω και την ιδεολογία δυο βασικών πλευρών.

Η μεν πλευρά της Δεξιάς και Ακροδεξιάς – συνολικά δηλαδή της κύριας Αστικής Παράταξης – κάνει δυο θεμελιακά λάθη.

Πρώτον, ταυτίζει τις απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ με τις απόψεις συνολικά της Αριστεράς για να ξεμπερδεύει πιο γρήγορα και όχι μόνο από άγνοια αλλά και εκ του πονηρού.

Π.χ. στο θέμα του Σύμφωνου Συμβίωσης και κυρίως στο ζήτημα της Αλλαγής φύλου, η μεγάλη πλειοψηφία της Αριστεράς, κυρίως το ΚΚΕ αλλά και το μεγαλύτερο ποσοστό της εκλογικής βάσης του ΣΥΡΙΖΑ, έχει διαφορετική γνώμη από την κεντρική ιδεολογική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ που προέρχεται κυρίως από το μικροσκοπικό και ασήμαντο εκλογικά ΚΚΕ Εσωτερικού. Το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών των ψηφοφόρων είναι μισθωτοί, συνταξιούχοι ή μικροαστοί/μεσοαστοί στην καλύτερη των περιπτώσεων και είναι οικογενειάρχες, σκληρά εργαζόμενοι και θεματοφύλακες αξιών όπως η οικογένεια – στην ευρεία λαϊκή της έννοια – αλλά και παρεξηγημένων ή συκοφαντημένων εννοιών όπως η αρρενωπότητα, η θηλυκότητα, η αφοσίωση στο σύντροφο της ζωής, στα παιδιά κ.λπ.

Οι ίδιες παρατηρήσεις αφορούν και την Κεντροαριστερά και το μεγάλο εκλογικό της σώμα που μετακόμισε στον ΣΥΡΙΖΑ το 2015 και σήμερα νιώθει απογοητευμένο και μετέωρο.

Άλλωστε το τεράστιο εκλογικό και κοινωνικό μπλοκ της Κεντροαριστεράς και Αριστεράς είναι ΕΑΜογενές ιστορικά, συγκεντρώνοντας στις εκλογές του 1981 περίπου 60% (ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ κυρίως). Μην ξεχνάμε, στα πέτρινα χρόνια των δεκαετιών μετά την Γερμανική Κατοχή, για τον εξόριστο και κυνηγημένο Αριστερό αλλά και τον Κεντροαριστερό, η οικογένεια ήταν το μεγάλο του καταφύγιο και ανάχωμα απέναντι σε έναν κόσμο που θεωρούσε εχθρικό και ήταν τέτοιος…

Το δεύτερο θεμελιακό λάθος της συνολικής Δεξιάς είναι η ταύτιση των απόψεων της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με τις απόψεις του λεγομένου «Πολιτιστικού Μαρξισμού». Άλλωστε, όλα τα sites της Δεξιάς διεθνώς από το Βreitbart ως το Spectator, από άγνοια ή δόλο ή και τα δυο, μιλάνε για «Cultural Marxism» και εννοούν όλο το corpus της Μαρξιστικής Θεωρίας.

Και αυτό είναι τεράστιο λάθος άγνοιας γιατί απλούστατα η ιστορική πορεία της μαρξιστικής θεωρίας ήταν τελείως αντίθετη με τα σημερινά θεωρητικά φληναφήματα και αερολογίες του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή του ανύπαρκτου φαντάσματος του λεγομένου «Πολιτιστικού Μαρξισμού». Τους συμβουλεύουμε να διαβάσουν γιατί «Η Άγνοια δεν είναι επιχείρημα» (Καρτέσιος).

Κανένας μαρξισμός δεν ήταν υπέρ του Φεμινισμού, αλλά αντίθετα, υπέρ της Ισότητας των δυο φύλων. Ο πρώτος είναι συντεχνιακός και ζητά προνομιακή μεταχείριση των γυναικών με απλή αντικατάσταση των ανδρών από γυναίκες, πολύ θα ήθελε δε ο ακραίος φεμινισμός ακόμη και την κατάργηση των Ανδρών.

Αντίθετα η κλασική και πάντα επίκαιρη σοσιαλιστική/μαρξιστική θεωρία θέλει την ισότητα. Η διαφορά δεν είναι μεγάλη, είναι τεράστια. Μια απλή ανάγνωση των Κλασικών Κειμένων της Μαρξιστικής Θεωρίας και των εκπροσώπων της – Marx, Engels, Bebel, Luxembourg, Zetkin, Kaoutsky – αποδεικνύει την μεγάλη και συνειδητή εχθρότητα που έδειξαν όλοι οι παραπάνω απέναντι στις Μεγαλοαστές Φεμινίστριες – ο Engels τις αποκαλούσε «Υστερικές» – και την υποστήριξή τους στις απλές εργαζόμενες γυναίκες. Λειτουργούσαν πάντα με κοινωνικό και ταξικό κριτήριο.

Σχετικά με την οικογένεια, την συζυγική πίστη και αφοσίωση είναι γνωστές οι απόψεις των παραπάνω θεωρητικών πως οι ίδιοι οι Μεγαλοαστοί με την συζυγική απιστία και των δυο φύλων και την χρηματική τους απληστία διέλυσαν τον μεγαλοαστικό και αστικό τύπο οικογένειας που ήταν βασισμένος στο οικονομικό συμφέρον. Αντίθετα με την οικογένεια του λαού και της εργατικής τάξης που ήταν στηριγμένη στην αμοιβαία έλξη γιατί δεν υπήρχε συνήθως οικονομικά κυρίαρχο συμφέρον. Δεν χρειάζεται να μιλήσουμε για την απίστευτη αφοσίωση του Μαρξ στην γυναίκα του και την οικογένειά του, του Μπέμπελ, της Λουίζας Κάουτσκυ ή του ίδιου του Λένιν που μιλούσε για νοοτροπία «Αστικού Μπουρδέλου» αναφερόμενος στην σεξουαλική ελευθεριότητα των νέων της εποχής του.

Aς διαβάσουν οι συντηρητικοί την επιστολή του Ένγκελς στον Μαρξ – 22/6/1869 – όπου καταδικάζει με σφοδρότητα και εξαιρετική ειρωνεία την ομοφυλοφιλία και παιδεραστία του Σβάιτσερ και άλλων μελών του Γερμανικού Ράιχσταγκ της εποχής.

Απλά, δεν υφίσταται «Πολιτιστικός μαρξισμός» αλλά μόνο μαρξισμός. Όλα τα υπόλοιπα είναι κατασκευάσματα της Συντηρητικής Δεξιάς με σκοπό να ταυτίσει τον μαρξισμό με την σύγχρονη παρακμή της Δύσης.


Όμως η Παρακμή της Δύσης, είναι παρακμή της ιδίας και των Ελίτ, δηλαδή της Μεγαλοαστικής της Τάξης και όχι του μαρξισμού. Γιατί η ίδια η Ελίτ της Παρακμής πολεμά τις Συλλογικότητες – Κόμμα, Τάξη, Συνδικάτα, Έθνος Κράτος, Οικογένεια και Φύλο – με στόχο να δημιουργήσει μοναχικά, απομονωμένα, προβληματικά και απόλυτα ελεγχόμενα άτομα.

Ερχόμενοι δε στην δεύτερη πλευρά, αυτής του ΣΥΡΙΖΑ, του προσάπτουμε κατά πρώτο λόγο την προώθηση – εκ μέρους του – όλης της Δυτικής Παρακμής από την ανοχή απέναντι στα Light Ναρκωτικά μέχρι τον Αστικό Φεμινισμό που διαιρεί τα δυο φύλα παίζοντας το παιχνίδι της Ελίτ, από την προνομιακή μεταχείριση των Ομοφυλοφίλων μέχρι την ιδεολογική τορπίλη στα βάθρα του φύλου που είναι η βιολογική κατασκευή με τον κοινωνικό περίγυρο που τον διαμορφώνει και από την περιφρόνηση στην μισθωτή τάξη του ιδιωτικού τομέα, δηλαδή την καθεαυτή εργατική τάξη που είναι ο πυρήνας κάθε προοδευτικής και αριστερής πολιτικής ως την ευνοϊκή μεταχείριση της μεσαίας και ανώτερης δημοσιοϋπαλληλικής γραφειοκρατίας από την οποία προέρχεται.

Πολύ θα θέλαμε ο ΣΥΡΙΖΑ, πριν σκεφτεί το «Δικαίωμα των Ομοφυλοφίλων» στην ανατροφή των παιδιών, να σκεφτεί τα εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά διαλυμένων οικογενειών που σπάνια ή και καθόλου δεν βλέπουν τον πατέρα τους και με καταστρεπτικά αποτελέσματα για τα ίδια τα παιδιά γιατί σχεδόν αναίτια αφαιρέθηκε από τους πατέρες η Γονική Μέριμνα λόγω της απαράδεκτης πρακτικής των ελληνικών δικαστηρίων.

Πολύ θα θέλαμε να καθιερώσει ποσόστωση μεταξύ Ανδρών Δικαστών και Γυναικών Δικαστών όταν δικάζονται υποθέσεις Οικογενειακού Δικαίου. (Άλλωστε ο ΣΥΡΙΖΑ καθιερώνει μανιωδώς την θεόπεμπτη «Ποσόστωση» από το κόμμα του έως το Δημόσιο, όχι όμως εκεί που δεν τον συμφέρει…). Τέλος, εκτός από την ποσόστωση, θα θέλαμε να καθιερώσει και τον Θεσμό του Οικογενειακού Δικαστή για να μην έχουμε ως επικρατούσα την «Γυναικεία Άποψη» αλλά την συνολική, όπως και Κέντρα κατά της Βίας εναντίον των Ανδρών – υπάρχει και τέτοια ξέρετε… – όπως στο Βέλγιο. Εμπρός λοιπόν! Hic Rhodus hic Salta!

Ο ΣΥΡΙΖΑ εισάγοντας μεταχείριση προνομιακή – σε μεγάλο βαθμό – των LGTB νομίζει πως πολεμά τον συντηρητισμό της Ελληνικής Κοινωνίας. (Το πιστεύει, είναι σίγουρο...).

Λάθος, γιατί απλούστατα εισάγει όλη την ιδεολογία της Δυτικής παρηκμασμένης Ελίτ που προωθεί πεισματικά την ιστορία των Gay Parade παγκοσμίως, την άκριτη μετανάστευση διασπώντας την εργατική τάξη και αναπτύσσοντας ταυτόχρονα τον ρατσισμό, τον αντιδραστικό φεμινισμό και την σεξουαλική ελευθεριότητα συγχέοντάς την με την σεξουαλική ολοκλήρωση.

Το επόμενο βήμα θα είναι η κατάργηση της αντωνυμίας «Αυτός» ή «Αυτή» στα σχολεία και η εισαγωγή Ουδέτερης Αντωνυμίας κατά το Σουηδικό Πρότυπο του οποίου είναι άκρατος μιμητής ίσως και λόγω του σφοδρού έρωτα που έχει τώρα τελευταία με την Σοσιαλδημοκρατία…

Ευνόητα όλα αυτά αφού εφαρμόζει ο ΣΥΡΙΖΑ Νεοφιλελεύθερη Πολιτική βαφτίζοντάς την «Αριστερή», εγκαταλείποντας τα λαϊκά και εργατικά στρώματα στο έλεος των δανειστών και παίρνοντας οριστικό διαζύγιο ιδεολογικά με την Εργατική τάξη και τα πλατιά λαϊκά στρώματα στα οποία άλλωστε ο πυρήνας του δεν ανήκε ποτέ.

Εν τέλει, ας μην ανησυχεί η κλασική Δεξιά. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το απαύγασμα του Δεξιού Νεοφιλελευθερισμού με «Αριστερό Μανδύα» και γι’ αυτό ακριβώς διπρόσωπος. Δεν έχει καμιά σχέση με την Ιστορική Αριστερά του Εργατικού Κινήματος και φυσικά δεν έχει καμία σχέση με την Ολιστική Κοσμοθεωρία, δηλαδή τον Μαρξισμό. Βρίσκεται αλλού, μεταλλαγμένος σε Νεοφιλελεύθερο Κόμμα και είναι ο κύριος εκφραστής της Παρακμής της Δυτικής Ελίτ στη χώρα μας.

Πηγή των κειμένων του Ηλία Παπαναστασίου:
http://www.topontiki.gr/signature/ilias-papanastasioy

Διαβάστε ενδεικτικά και κάποια σχετικά κείμενα του ΡΕΣΑΛΤΟ, εδώ:

http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=10634


_________________
Θέλησαν να μας εξοντώσουν,
αλλά δεν τα κατάφεραν.
Εμαστε ακόμα ζωντανοί κι αυτό
είναι το κυριότερο.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Παλαίμαχος



Ένταξη: 31 Αύγ 2006
Δημοσιεύσεις: 889

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Παρ Ιαν 05, 2018 9:50 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Γραμμένο τον Ιούλιο του 2017
Η «Αριστερά» του Politically Correct (Εξαιρετικό)
Γράφει: Ο Ηλίας Παπαναστασίου




Πρώτο σημείο. Η επερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ – 25 βουλευτές – για την εκπομπή της Ελληνοφρένειας και τον υποτιθέμενο «σεξισμό» της.

Δεύτερο σημείο. Η αντίδραση της δημάρχου Ζωγράφου για τον θάνατο της εργαζόμενης στην Καθαριότητα, όπου εκτοξεύτηκαν και πάλι οι κατηγορίες για «σεξισμό».


Όπως φαίνεται τελικά διαμορφώνεται – για πρώτη φορά στην Ελλάδα – μια «Αριστερά» όπου διάφορες μειονότητες και οι πάλαι ποτέ περιθωριακοί της αστικής κοινωνίας μετατρέπονται από τον ΣΥΡΙΖΑ σε «σημαία κοινωνικής αμφισβήτησης» (π.χ. ΛΟΑΤ).

Το ίδιο φυσικά αφορά και κάθε λογής μειονότητες εκτός από τις σεξουαλικές (πολιτικές, θρησκευτικές, φεμινίστριες «τρίτου κύματος» κ.λπ.).

Αυτό είναι το πρώτο δεδομένο.

Παράλληλα, αυτού του είδους η (εντός εισαγωγικών) Αριστερά κρατά αποστάσεις από το ιστορικό, κοινωνικό και ταξικό υποκείμενο, που ήταν οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα, δηλαδή η κλασική εργατική τάξη, και η οποία, αν όχι εξαφανίζεται από τον πολιτικό ορίζοντα, πάντως απομακρύνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την οπτική της «ροζ, μεταρρυθμιστικής Αριστεράς».

Με άλλα λόγια, δημιουργείται – και πάλι για πρώτη φορά – μια «Αριστερά» που δεν έχει καμία σχέση με την εργατική τάξη ή το εργατικό κίνημα. Κατά βάθος, αν όχι περιφρονεί, τουλάχιστον υποτιμά την τάξη αυτή απευθυνόμενη κυρίως στα μικροαστικά και – λίγο παραπάνω… – καλοστεκούμενα στρώματα της μεσοαστικής τάξης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μιλά την ίδια γλώσσα με αυτά τα στρώματα, έχει παρόμοιο τρόπο ζωής και οπτική του κόσμου, προέρχεται σε τεράστιο βαθμό από αυτά τα στρώματα, είναι «δικός» τους και αν θυμηθούμε το «δημοσιοϋπαλληλικό DNA» του ΣΥΡΙΖΑ, είναι σήμερα ένας από τους κυριότερους εκφραστές του.

Άλλωστε, ο ψευτοδιανοουμενισμός του ΣΥΡΙΖΑ προέρχεται – σε μεγάλο βαθμό – από την προαναφερθείσα καταγωγή του. Ουδέποτε οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ – παλαιότερα ΣΥΝ και ακόμη παλαιότερα ΚΚΕεσ. – προέρχονταν ή είχαν κάποια σχέση με την εργατική τάξη και το εργατικό κίνημα.

Αυτονόητη λοιπόν η αλαζονική, ελιτιστική και περιφρονητική τους στάση απέναντι στα λαϊκά και εργατικά στρώματα, αφού προέρχονταν «από αλλού» και στοχεύουν «στους πιο πάνω». Αυτονόητη και η περιφρόνησή τους σε κάθε τι λαϊκό που το θεωρούν «λαϊκίστικο».

Αυτό είναι το δεύτερο δεδομένο.

Ταυτόχρονα, δημιουργήθηκε μια «Αριστερά» που σε μεγάλο βαθμό μετατρέπεται σε «μεταμοντέρνα» αποδομώντας κάθε μοντέρνα, νεωτερική αντίληψη και κοσμοθεωρία (Weltanshauung) ολιστικής κατεύθυνσης.

Ο Ολισμός – ουσιαστικά δηλαδή οι «Συνολικές» Θεωρίες, οι «Θεωρίες του Όλου» – είναι εχθρός αυτής της «Αριστεράς», αυτή δε η «Αριστερά» – πάντα σε εισαγωγικά – τμηματοποιεί την πραγματικότητα, σαλαμοποιεί το Όλον και αποθεώνει το ειδικό και ατομικό σε βάρος του γενικού και του ολιστικού.

Καταργώντας όμως τον Ολισμό και την Διαλεκτική, που είναι ex naturae ολιστική, η «Αριστερά» αυτή εισάγει, θεοποιώντας το, το ειδικό και το ατομικό, δηλαδή το απόλυτο εγώ, εισάγει όχι από το παράθυρο, αλλά από την κύρια είσοδο, το φιλελεύθερο εγώ που στη νεώτερη version του είναι το «Περιφερόμενο Νεοφιλελεύθερο Εγώ» του μοναχικού ατόμου της αστικής κοινωνίας, είτε στη μορφή του «Ιδιώτη Επιχειρηματία» είτε του «Ιδιώτη Διανοούμενου» (Οργανικού, Ανόργανου κ.λπ.).

Με αλλά λόγια, καταργώντας τις μεγάλες θεωρητικές, ολιστικές κοσμοθεωρίες (Διαλεκτική επιστήμη του Marx, Διαλεκτική του Ασυνείδητου του Freud κ.λπ.), η «Αριστερά» a la ΣΥΡΙΖΑ τμηματοποιεί και σαλαμοποιεί το Όλον, ουσιαστικά δολοφονώντας το θεωρητικό κεκτημένο της επιστήμης, της ιστορίας και της Ιστορικής Διαλεκτικής.

Αφού, τέλος, κονιορτοποιεί και διαλύει ουσιαστικά τις ενότητες/ολότητες κάθε είδους και αναγορεύοντας το ειδικό και ατομικό, δηλαδή το εγώ, σε θριαμβεύουσα αρχή, ο «Θεωρητικός ΣΥΡΙΖΑ» έχει κάθε λόγο να είναι υπερήφανος.

Δεν εισήγαγε απλώς τον φιλελευθερισμό στο θεωρητικό κεκτημένο της Ιστορικής Αριστεράς, αλλά κάτι παραπάνω, αντικατέστησε τον Διαλεκτικό Ολισμό με τον «Φιλελεύθερο Ατομισμό του Εγώ», δηλαδή με τον ξεκάθαρο Φιλελευθερισμό, και μάλιστα στη Νεοφιλελεύθερη εκδοχή του.

Από αυτή την θεωρητική επέλαση του Φιλελευθερισμού του Μετα-μοντέρνου μετα-αριστερού και μετα-μαρξιστικού ΣΥΡΙΖΑ πηγάζει η «Δικαιωματική Αριστερά» του «Θεοποιημένου Εγώ με απεριόριστα δικαιώματα και χωρίς καμία υποχρέωση».

Στην πράξη, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα «πλήρες» Φιλελεύθερο/Νεοφιλελεύθερο Κόμμα με «αριστερό κλικ», καταφέρνοντας το ακατόρθωτο, να «ενσωματώσει» τις λαϊκές/υποτελείς τάξεις στον μνημονιακό, αστικό νεοφιλελευθερισμό χωρίς να «ανοίξει ρουθούνι».

Κόβοντας συντάξεις και μισθούς, πουλώντας τεράστια φιλέτα περιουσίας του Δημοσίου και υποτάσσοντας την κοινωνία σε διαρκή λιτότητα έως το 2060, περιορίζοντας δηλαδή οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα ο φιλάνθρωπος ΣΥΡΙΖΑ προσφέρει αφειδώς «ατομικά δικαιώματα στη σεξουαλικότητα», «ελευθεριακά δικαιώματα παντός καιρού» και «ατομική, δικαιωματική Αριστερά».

Το απλό τροπάρι του είναι
«Σου περιορίζω ή κόβω συντάξεις και μισθούς, καταργώ εργασιακά δικαιώματα, εκποιώ δημόσια περιουσία», αλλά «Όλα κι όλα! Έχεις μπόλικη αντισεξιστική ρητορική, Gay Pride, Φεμινισμό να φάν’ και οι κότες και κάθε άλλο πιασάρικο δικαίωμα των χίπστερ που ονομάζονται Νεολαίοι ΣΥΡΙΖΑ!».

Φτάσαμε στο τρίτο δεδομένο. Και βγαίνει το ερώτημα:

Έως πότε θα «αντέχουν» οι κάτω; Η «Δικαιωματική Αριστερά της μεσαίας τάξης» έχει προοπτική; Ο χρόνος θα δείξει και θα είναι αμείλικτος. Και σκληρός, πάρα πολύ σκληρός.


ΠΗΓΗ:
http://www.topontiki.gr/article/228581/i-aristera-toy-politically-correct

_________________
Θέλησαν να μας εξοντώσουν,
αλλά δεν τα κατάφεραν.
Εμαστε ακόμα ζωντανοί κι αυτό
είναι το κυριότερο.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Ροβεσπιέρος
Site Admin


Ένταξη: 13 Σεπ 2006
Δημοσιεύσεις: 2951

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Παρ Ιαν 05, 2018 3:02 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Η έπαρση του «αριστερού» Φιλελεύθερου Ατομισμού



Ο Ηλίας Παπαναστασίου στο άρθρο του, Η «Αριστερά» του Politically Correct, αναλύει έξοχα τον «Φιλελεύθερο Ατομισμό» του ΣΥΡΙΖΑ: Την αντίληψη που αντιμετωπίζει την κοινωνία όχι ως συνθετικό ΟΛΟΝ (σύνθεση κοινωνικών ομάδων και συλλογικοτήτων), αλλά ως ένα αθροιστικό σύνολο ΙΔΙΟΤΕΛΩΝ ΑΤΟΜΩΝ…

Το ψυχολογικό ισοδύναμο αυτής της αστικής κοινωνικής αντίληψης («Φιλελεύθερος Ατομισμός») είναι η αποθέωση του «Εγώ», δηλαδή ο νοσηρός και παρακμασμένος μικροαστικός ατομικισμός…


Και το θεοποιημένο «Εγώ», η ακραία δηλαδή και παρακμασμένη κατάληξη του Φιλελευθερισμού (ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα) εκδηλώνεται με την αυθάδεια των απεριόριστων δικαιωμάτων και των μηδενικών υποχρεώσεων…

Μια τέτοια αυθάδεια του θεοποιημένου «εγώ» είναι το απεριόριστο ΔΙΚΑΙΩΜΑ στο ΨΕΥΔΟΣ, το απεριόριστο ΔΙΚΑΙΩΜΑ στη ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ της πραγματικότητας, των εννοιών και των λέξεων, αλλά και των Ανθρώπων, καθώς και το απεριόριστο ΔΙΚΑΙΩΜΑ στην ΚΟΡΟΪΔΙΑ και την ΑΠΑΤΗ.

ΟΛΑ αυτά καταγράφονται δραματικά σε κάθε πράξη και σε κάθε λόγο των «αριστερών» ανδρεικέλων: Στην ακραία αυτή παρακμή του «Φιλελεύθερου Ατομισμού»…

Ζωντανό και προκλητικό παράδειγμα (από τα άπειρα που υπάρχουν) είναι και η παρακμιακή, επαρμένη αυθάδεια της Περιστέρας Μπαζιάνα: «Ο Τσίπρας δεν εξαπάτησε, δεν είπε ψέματα»!!!

Εύστοχο το σχόλιο και η φωτογραφική σύνθεση στο «Σίβυλλα»
http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/2018/01/blog-post_11.html :


«"Μόνιμο ελάττωμά του η ειλικρίνεια" Ένα εορταστικό δούλεμα από την πανεπιστημιακή Μπέτυ στους αγαπημένους ψηφοφόρους».

Παρακμιακός μικροαστικός ατομικισμός (ακραία νεοφιλελεύθερη αυθάδεια): ΔΙΚΑΙΩΜΑ όχι μόνο στην ΑΠΟΘΕΩΣΗ του ΨΕΥΔΟΥΣ, αλλά και στη ΣΤΗΡΙΞΗ αυτής της αποθέωσης…


Κυρίως όμως, ΔΙΚΑΙΩΜΑ στην ΑΠΟΘΕΩΣΗ του δουλέματος και του ΕΜΠΑΙΓΜΟΥ μας…


_________________
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης μέσα
σε καπιταλιστικό καθεστώς, είτε είναι απραγματοποίητες,
είτε είναι αντιδραστικές»(Λένιν)
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
ΕΞΟΡΙΣΤΟΣ
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Ιαν 16, 2018 7:26 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Γραμμένο τον Ιούνιο του 2017
Η κοινωνική και πολιτική φύση του «Δεύτερου ΣΥΡΙΖΑ»
Του Ηλία Παπαναστασίου



Η ταχύτατη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ τα τελευταία δυο χρόνια και συγκεκριμένα μετά την ψήφιση του 3ου Μνημονίου έχει αναλυθεί κυρίως από πολιτική και κυβερνητική άποψη. Θεωρείται βασικά μια «Δεξιά στροφή της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ σαν κόμμα άλλα και σαν κυβέρνηση».

Λίγο έως ελάχιστα έχει προσεχθεί η ταχύτατη -και όχι απλά σταδιακή- κοινωνική και ταξική μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ.

Ξεκινώντας από μια «μεταμοντέρνα» αντίληψη της εκλογικής προτίμησης πολλοί αναλυτές θεωρούν την ταξικότητα της ψήφου ως δήθεν ξεπερασμένη ή και ελλιπή.


Θεωρούμε όχι απλώς θεμελιακά λανθασμένη αυτή την άποψη της «Μεταμοντέρνας Αριστεράς», άλλα πολιτικά καταστρεπτική για όλη την κοινωνική συμμαχία των εργαζόμενων - λαϊκών τάξεων και την πολιτική τους εκπροσώπηση. Δηλαδή την πολιτική εκπροσώπηση της «Αντισυστημικής πλευράς» του πολιτικού φάσματος.

Γιατί όμως δεν ανησυχεί, ιδιαίτερα, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ για την ταχύτατα εξελισσόμενη κοινωνική «αλλοίωσή» του συγκριτικά με τον κοινωνικό του καθρέφτη έως το 2015;

Καταρχήν θα πρέπει να αναλυθούν οι κύριες κοινωνικές συνιστώσες του «Πρώτου ΣΥΡΙΖΑ» αλλά και του «Δευτέρου ΣΥΡΙΖΑ», νικηφόρου εκλογικά έως το 2015.

Συγκεκριμένα ο «Πρώτος ΣΥΡΙΖΑ», που αποτέλεσε το υβρίδιο του νέου, μαζικότερου και εκλογικά επιτυχούς «Δευτέρου ΣΥΡΙΖΑ», ξεκινώντας από το αλήστου μνήμης ΚΚΕ εσωτερικού που κυμαινόταν από 1,37% έως 1,89% (Εκλογές 1981 και 1985 αντίστοιχα), δεν κατάφερε ποτέ να συγκεντρώσει περισσότερο από 4,7% (Εκλογές 2009 ως ΣΥΡΙΖΑ ).

Ο «Πρώτος ΣΥΡΙΖΑ» της περιόδου αυτής κοινωνικά - ταξικά αντιπροσώπευε:

α) Υπαλληλικά στρώματα μεσαίας και ανώτερης κλίμακας (Εκπαιδευτικοί και Πανεπιστημιακοί Δάσκαλοι) δηλαδή στρώματα που με «κλασικό» τρόπο στη μαρξιστική κοσμοθεωρία - ορολογία αποκαλούμε «Μικροαστική Διανόηση».

β) Ταυτόχρονα ο «Πρώτος ΣΥΡΙΖΑ», παλαιοτέρα σαν ΚΚΕ εσωτερικού, μετά σαν Συνασπισμός της Αριστεράς και τέλος σαν ΣΥΡΙΖΑ είχε σημαντική επιρροή σε παραδοσιακά και κυρίως νέα μικροαστικά - μεσοαστικά στρώματα όπως, σε σημαντικό βαθμό, αποτυπωνόταν η επιρροή αυτή ανάλογα με την Γεωγραφική - Κοινωνική κατανομή της ψήφου ανά εκλογική περιφέρεια.

Π.χ. όταν το παλαιό ΚΚΕ Εσωτερικού και ο μετέπειτα Συνασπισμός (ΣΥΝ), παρόλα τα εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά τους σε πανελλαδική κλίμακα και τα οποία κυμαίνονταν από 1,37% έως 4,7% , η εκλογική τους δύναμη σε Μικροαστικές - Μεσοαστικές περιοχές ( Π.χ. Ζωγράφου, Χολαργός κλπ.) ή και υψηλότερες, αμιγώς αστικές - μεγαλοαστικές περιοχές (Π.χ. Φιλόθεη, Ψυχικό, Κηφισιά κ.λπ.) ήταν πολλαπλάσια, αντίθετα με τα ποσοστά τους σε λαϊκές περιοχές ειδικότερα της Εκλογικής Περιφέρειας Β’ Πειραιά αλλά και Β’ Αθήνας όπου τα ποσοστά ήταν εξαιρετικά χαμηλά, πλησιάζοντας τα «όρια της ανυπαρξίας».

Αυτά ήταν τα εκλογικά δεδομένα μέχρι την απότομη, ταχύτατη και αστραπιαία άνοδο του «Δεύτερου ΣΥΡΙΖΑ» που υιοθετώντας ένα λαϊκό - εργατικό προφίλ, ολότελα ξένο προς την «Κοινωνική του Φύση», κατάφερε να εκτοξευτεί σε 5 περίπου χρόνια (2009 έως αρχές 2015) από το 4,7% στο 36,3%, αυξάνοντας δηλαδή τα ποσοστά του περίπου 8 φόρες, σχεδόν 800%!

Ιδιαίτερα σε κάστρα των λαϊκών τάξεων όπως η Β’ Πειραιά, όπου στις πρώτες εκλογές του 2015 συγκέντρωσε ποσοστό 42%. Ήταν η πρώτη γνωριμία της «Αριστεράς αλά ΣΥΡΙΖΑ» με τον λαό και κυρίως με την μισθωτή τάξη του ιδιωτικού τομέα δηλαδή την καθεαυτή εργατική τάξη με την σύγχρονη έννοια. Όπως ανέφερε και βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ «Γίναμε λαϊκιστές για να κατεβούμε(!) στην εργατική τάξη».

Και όπως αποδεικνύεται, ο ΣΥΡΙΖΑ το μετάνιωσε γιατί οι λαϊκές τάξεις δεν έχουν την αύρα του μεγαλοσχήμονος «διανοουμένου», όπως τουλάχιστον αυτοπροσδιορίζεται ο άνω - μεσαίος ΣΥΡΙΖΑΙΟΣ ούτε βέβαια μπορούν να κατανοήσουν την Politically Correct ορολογία της «Δικαιωματικής» αλά ΣΥΡΙΖΑ Αριστεράς.

Η πρώτη -και τελευταία, όπως φαίνεται- συνάντηση του «Δευτέρου ΣΥΡΙΖΑ» με τα λαϊκά στρώματα έχει ημερομηνία λήξης λόγω της μνημονιακής στροφής του ίδιου και της ταχύτατης φτωχοποίησης μεγάλων κοινωνικών στρωμάτων, όχι μόνο λαϊκών - εργατικών αλλά και σε σημαντική κλίμακα μικροαστικών και μεσοαστικών.

Πλέον το «Κοινωνικό Γήπεδο» για να παίζει μπάλα ο ΣΥΡΙΖΑ μικραίνει ταχύτατα στους «Κάτω» αλλά και στους «Λίγο πιο πάνω από τους κάτω».

Με αλλά λόγια στενεύει άρδην η επιρροή του στα λαϊκά -εργατικά αλλά και στα μικροαστικά στρώματα αφήνοντας ουσιαστική προοπτική μόνο στους «Μεσαίους και πάνω», δηλαδή σε μικρά τμήματα της Μικροαστικής τάξης και κυρίως στη μεσοαστική και πάνω κοινωνική τάξη (Upper middle class). Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ποτέ δεν είχε «Ερωτική σχέση» με τον ιδιωτικό τομέα ούτε με την καθεαυτό εργατική τάξη, την οποία πάντα υποτιμούσε και απεχθάνονταν λόγω της μικροαστικής - μεσοαστικής κοινωνικής του προέλευσης αλλά ούτε και με τους «καθαυτό» επιχειρηματίες του ιδιωτικού τομέα, δηλαδή την αμιγή αστική τάξη, μεσαία ή ανώτερη.

Ο κεντρικός του πυρήνας δηλαδή η «Οικογενειακή του καταγωγή», ήταν πάντα η κρατικοδίαιτη μεσαία και ανώτερη υπαλληλοκρατία που στελέχωνε τη μεταπρατική ιντελιγκέντσια ή μικροαστική διανόηση.

Αυτή η ψευδο-ιντελιγκέντσια αποτελούσε και συνεχίζει να αποτελεί τον πυρήνα του, αυτή θεοποίησε και έπινε νερό στο όνομά της και αυτή βέβαια αποτέλεσε τον κύριο υπονομευτή και δύναμη διάβρωσης του «Αποθέματος Αξιών» της ιστορικής Αριστεράς.

Μπλαζέ στο ύφος της, ναρκισσευόμενη στις εκφράσεις της και εκφραζόμενη υπεροπτικά, πολύξερη στην άγνοιά της και αγνοώντας την πολυπραγμοσύνη της, τακτοποιημένη από την Νέα Δημοκρατία και βολεμένη με το ΠΑΣΟΚ, έδειχνε ιδιοφυείς ικανότητες χαμαιλεοντισμού όταν οι προηγούμενοι έχαναν την κυβερνητική εξουσία, προσαρμοζόμενη ταχύτατα στους νέους κυβερνήτες και καταφέρνοντας να ανελιχθεί, παράδιδε δε πάντα «ταχύρρυθμα μαθήματα» καιροσκοπισμού, πολιτικού οπορτουνισμού και ιδεολογικής παρακμής.

Καταχρώμενη όρους που η ίδια δεν καταλάβαινε όπως «Ηγεμονία» ή «Οργανικός Διανοούμενος» και τους όποιους όσο περισσότερο δεν τους καταλάβαινε τόσο συχνότερα τους χρησιμοποιούσε, κατάφερνε να ανελιχθεί «παντού και πάντοτε» μετατρεπόμενη σ’ ένα ιδιοφυές «κόμμα παντός καιρού», ιδιαίτερα ευεπίφορου σε συμμαχίες «ανίερα παράξενες», όπως ο ΣΥΝ του καλοκαιριού του 1989 όπου οι συγγενικοί ταξικοί δεσμοί αίματος του τότε ΣΥΝ με την κοινωνική - ταξική ραχοκοκαλιά της τότε Ν.Δ. επέτρεψαν την αγαστή συνεργασία της με τον -υποτιθέμενο- αντίπαλο (Ν.Δ.).

Ξένη προς την καθεαυτή εργατική τάξη -μισθωτοί όλου του ιδιωτικού τομέα- και εχθρική προς κάθε λαϊκό στρώμα που τους θυμίζει είτε την κοινωνική τους προέλευση (για ένα τμήμα της ιντελιγκέντσιας) είτε την κοινωνική ευθύνη, που λησμονούν πάντα όσο εύκολα την επικαλούνται, για τη σημερινή ηγεσία του «Δευτέρου ΣΥΡΙΖΑ» του πάλαι ποτέ 35,5% (Σεπτέμβρης 2015), ο δρόμος που ανοίγεται είναι κυρίως «προς τα πάνω», δηλαδή προς τμήματα της μικροαστικής και κυρίως «μεσοαστικής τάξης και πάνω» (Upper middle class) αλλά και καίριων τμημάτων της αστικής ελίτ με την οποία άνετα πλέον συναλλάσσεται μέσω κυρίως των προγραμμάτων ιδιωτικοποίησης, Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων αλλά και απευθείας συναλλαγών δια της μεθόδου των ευνοϊκών ρυθμίσεων, φοροαπαλλαγών, εξαγορών παλαιοτέρων επιχειρήσεων ειδικότερα στο χώρο των media κ.λπ.

Έτσι, εάν λάβουμε υπόψη μας:

α) Ότι μετά την εκλογική παρακμή του ΠΑΣΟΚ (Pasokifisication) και παρόλο που ανοιγόταν προοπτική κατάληψης του χώρου των μεσαίων - μικροαστικών στρωμάτων από τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως τουλάχιστον φάνηκε στις δυο εκλογικές αναμετρήσεις του 2015, η συντηρητική - μνημονιακή στροφή του ΣΥΡΙΖΑ περιόρισε σημαντικά τη βασιμότητα αυτής της στρατηγικής στον χώρο των παραδοσιακών μικρομεσαίων.

Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με τις δηλώσεις Τσακαλώτου -«Η μεσαία τάξη πλήρωσε το μεγαλύτερο κόστος»- αλλά και κάποιες φορολογικές ευνοϊκές διατάξεις του νέου Μνημονίου για τα εισοδήματα από 20.000 και πάνω, παράλληλα με τη πορεία των ιδιωτικοποιήσεων, προγραμμάτων Ευρωπαϊκής Ένωσης και οικονομικής βελτίωσης -τμημάτων των στρωμάτων αυτών στον ιδιωτικό τομέα- ανοίγεται μια βελτιωμένη, ανωστοχευτική προοπτική.

Αυτή η προοπτική μέσω της κυρίας δύναμης κρούσης για τον οικονομικό ΣΥΡΙΖΑ που είναι ο Τουρισμός και η Πολιτιστική Επιχειρηματικότητα (Προνομιακός του χώρος ιστορικά ο «Κόσμος της Τέχνης»), ευνοεί εκ νέου τη στρατηγική μιας νέας «Drang nach Osten» του ΣΥΡΙΖΑ προς την «Μεσαία και πάνω τάξη», αυτή τη φορά με φιλοδοξία μαζικής κατάληψης, η οποία δεν στερείται ρεαλισμού, όπως φαίνεται με πρώτη μάτια.

β) Ομολογουμένως δύσκολα οι «Μεσαίοι και πάνω» κρατιούνται στερεωμένοι στον ΣΥΡΙΖΑ όσο η θαλπωρή των «Πάνω» (αστική ελίτ- τάξη όλων των αποχρώσεων) δεν κατοχυρώνεται πολιτικοοικονομικά με όρους στρατηγικής συμμαχίας.

Ταυτόχρονα, ακόμη δυσκολότερα θα αρνηθεί τις υπηρεσίες του ΣΥΡΙΖΑ η αστική ελίτ - τάξη λησμονώντας την σχετική κοινωνική - πολιτική ηρεμία που συνόδευσε την ψήφιση δυο μνημονίων (Αύγουστος 2015 και Μάης 2017) και την προοπτική επενδύσεων, ελάφρυνσης χρέους -έστω ψευδεπίγραφης- και κυρίως ιδιωτικοποιήσεων με «κοινωνική ειρήνη». Άλλωστε αυτή η μαζική κατάληψη των «πάνω ορόφων» της κοινωνικής κλίμακας θα αντικαταστήσει άρδην τη μαζική του αποψίλωση από τους «κάτω ορόφους», δηλαδή την αυξανόμενη εγκατάλειψη του ΣΥΡΙΖΑ από τα πλατιά λαϊκά στρώματα.

γ) Τέλος, εάν σκεφτούμε την «σταθερή ηγεμονία» του ΣΥΡΙΖΑ στα υπαλληλικά στρώματα του Δημοσίου που είναι ο ιστορικά προνομιακός του χώρος και την ταυτόχρονη ανάπτυξη της Συριζαϊκης μικροαστικής φιλανθρωπίας προς τα λαϊκά - πληβειακά στρώματα στη θέση ενός σύγχρονου Κοινωνικού Κράτους που ούτε μπορεί αλλά ούτε θέλει να αναπτύξει ο ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να υποστηριχθεί, σχετικά φιλόδοξα, το σενάριο της «Εφόδου προς τα πάνω».

Όσον αφορά τους «μεσαίους και πάνω» -μην ξεχνιόμαστε- ο ΣΥΡΙΖΑ επιστρέφει στις ρίζες του, δηλαδή στον «Πρώτο ΣΥΡΙΖΑ», δηλαδή την μεσοαστική - μικροαστική μικρογραφία του όπως προαναφέραμε (ΚΚΕεσωτ. και ΣΥΝ) και όσον αφορά την αστική ελίτ ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ θα έχει την ευκαιρία να θρέψει πλουσιοπάροχα την πεινασμένη και ορεξάτη ανώτερη κυβερνητική και κομματική του γραφειοκρατία.

Για τους «Γιαννηαγιάννηδες» των λαϊκών - πληβειακών στρωμάτων,
τα οποία δέχονται σαδιστικά την κύρια επίθεση από τον ΣΥΡΙΖΑ μέσω Τρίτου και Τέταρτου Μνημονίου, θα μοιραστούν τα «πλουσιοπάροχα γεμιστά της Θεανώς» και τα ψίχουλα των Κοινωνικών Επιδομάτων μέσω των οποίων προσπαθεί ο ΣΥΡΙΖΑ να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη φτωχοποίηση μεγάλων στρωμάτων του ελληνικού λαού.

Ακριβώς από αυτή την αυξανομένη «από-λαϊκοποίηση» και παράλληλα «μεσοαστικοποίηση» της εκλογικής - κοινωνικής του βάσης προέρχεται και η αλλαγή «ύφους και ήθους» του συνολικού ΣΥΡΙΖΑ.


Στη θέση της «υπερ-λαϊκοτητας» των ετών 2012-15, έστω ρηχής και ψευδεπίγραφης, έχουμε τον μεσοαστικό σνομπισμό και την μικροαστική βουλιμιά για κοινωνική άνοδο, τον εστετισμό και full speed ελιτισμό, παράλληλα με την υπερανάπτυξη του αστικού - μικροαστικού «δικαιωματισμού» αλλά και την συστηματική - οργανωμένη προώθηση μιας «εικονικής πραγματικότητας» μέσω των ελεγχόμενων media με δύναμη κρούσης την ΕΡΤ και τις νέες προοπτικές στο χώρο των media (Mega και όχι μόνο).

Όλα τα παραπάνω συμβαδίζουν με την κατάπνιξη κάθε πρωτοβουλίας στο εσωτερικό του, την συστηματική αγνόηση κάθε αντίθετης φωνής και την δημιουργία «ομόφωνων πλειοψηφιών».

Αγνοώντας την «Δημοκρατία των κάτω»
προωθεί τις «Κοινωνίες των πολιτών μέσω ΜΚΟ» πλάθοντας συνολικά ένα προφίλ «Ροζ Αριστεράς» α λα George Soros μετατρεπόμενος ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ σε ένα αμιγές «Φιλελεύθερο - Νεοφιλελεύθερο Κόμμα με αριστερό κλικ» και με καθαρόαιμη Politically Correct ιδεολογία.

Όλα φυσικά κάτω από την σφραγίδα της «Δημοκρατικότητας» και του «Πλουραλισμού» όπου με ιδιοφυή τρόπο συνδυάζονται η «Ψευδο-δημοκρατία» των «Δικαιωματικών Κινημάτων» με τον ολοκληρωτικό έλεγχο της Δημόσιας Τηλεόρασης σαν αρχή.

Εκπλήσσει πράγματι
η ταχύτατη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ αλλά εκπλήσσει μόνο αυτούς που δεν γνωρίζουν τον αληθινό μέντορα του ΣΥΡΙΖΑ, την «ψυχή του και το μυαλό του», που δεν είναι άλλος από την παλιά μεταπρατική - μικροαστική ιντελιγκέντσια του θανόντος πλέον ΚΚΕ εσωτερικού.

Μετακινουμένη «προς τα πάνω», η ιντελιγκέντσια αυτή, αφού επηρέασε ιδεολογικά σημαντικό τμήμα Πανεπιστημιακών στα ΑΕΙ, τείνει τώρα να εκπληρώσει ένα κρυφό και παλιό της όνειρο, την κατάληψη του κράτους και αμέσως μετά της οικονομίας. Όχι στο όνομα του «Λαού» ή του «Μαρξισμού», όπως υποστηρίζουν όλες οι πτέρυγες της Δεξιάς, αλλά στο όνομα το δικό της και για τον εαυτό της.

Αφού υπονόμευσε το αξιακό σύστημα της ιστορικής Αριστεράς ταυτίζοντας την εξέλιξη και την νεωτερικότητα με όλα τα απορρίμματα ιδεολογικής παρακμής και αφού εκπόρνευσε την μαρξιστική θεωρία και ειδικότερα τον Gramsci μετατρέποντας και τους δύο σε φιλελευθέρους απολογητές του συστήματος, μετατράπηκε αυτή η ίδια η ψευδο-ιντελιγκέντσια σε περιφερόμενη Κίρκη που μαγεύτηκε από το ίδιο το ραβδί της επιβεβαιώνοντας αυτό που ήταν ανέκαθεν η προσωποποίηση της αυτοκαταστροφής του «Συλλογικού Εγώ» των ναρκισσευόμενων ψευτο-διανοουμένων, η αστική διανόηση σαν νέος Ηγεμόνας, η μακιαβελική ενσάρκωση της Απόλυτης Ιδέας του Χαμαιλέοντα - Διανοούμενου.

Ακριβώς γι’ αυτό είναι και επικίνδυνη.

ΠΗΓΗ:
http://www.topontiki.gr/article/226045/i-koinoniki-kai-politiki-fysi-toy-deyteroy-syriza

Επιστροφή στην κορυφή

 
Μετάβαση στη:  
Μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης

Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες