Περιοδικό Πολιτικής Και Πολιτισμικής Παρέμβασης


Σε εποχές που βασιλεύει το ψέμα, η διάδοση της αλήθειας είναι πράξη επαναστατική
«Προσφυγικό»: Η τρομοκρατία των «ανθρωπιστικών» δακρύων...

< Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας | Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας > 
Συγγραφέας Μήνυμα
ΕΞΟΡΙΣΤΟΣ
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Φεβ 27, 2016 3:20 pm    Θέμα δημοσίευσης: «Προσφυγικό»: Η τρομοκρατία των «ανθρωπιστικών» δακρύων... Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
«Προσφυγικό»:Η τρομοκρατία των «ανθρωπιστικών» δακρύων...




Σπαραγμός «ανθρωπιστικών» δακρύων έχει κατακλύσει, σαν νεροποντή, τα ΠΑΝΤΑ…

Οι πλέον σπαρακτικοί θρήνοι ξεπετάγονται από τα στόματα των μαφιόζων του χρήματος και των κτηνάνθρωπων της εξουσίας: είναι αυτοί που δημιουργούν τη ΦΡΙΚΗ και την εμπορεύονται.

Καταιγίδες «ανθρωπιστικών» δακρύων από κείνους που είναι βουτηγμένοι από την κορυφή ως τα νύχια στο αίμα και στη βρωμιά, από κείνους που στάζουν αίμα απ' όλους τους πόρους…


Εάν είναι δυνατόν οι μαφιόζοι της δημοσιογραφικής πορνείας να σκούζουν …ανθρωπιστικά!!!

Το άλλοθι και το τεκμήριο αυτού του κατακλυσμιαίου «ανθρωπιστικού» σπαραγμού για την «προσφυγική» τραγωδία, το δίνουν, όπως σε κάθε ΕΓΚΛΗΜΑ του πλανητικού ιμπεριαλισμού (Νέα Τάξη), οι «αριστεροί»: Στην πρωτοπορία ο ΣΥΡΙΖΑ και οι επαγγελματίες «ανθρωπιστές» των «αριστερών» ΜΚΟ, καθώς και οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» της αριστεράς…

Αυτοί οι τελευταίοι έχουν ξεχάσει παντελώς τη μαρξιστική διαλεκτική και μοχθούν με φλύαρη «ανθρωπιστική» ηθικολογία και εικόνες φρίκης για καταναλωτική εμπορία, να συσκοτίσουν την πραγματικότητα, να αποκρύψουν το ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ παιχνίδι, το άμεσα καθοδηγούμενο από τα διεθνή και εγχώρια κέντρα εξουσίας, που παίζεται με το «προσφυγικό», καθώς και να επικαλύψουν τους μεγάλους ιστορικούς κινδύνους που μας απειλούν…

Εδώ απειλείται η ιστορική και εθνική μας υπόσταση, η ΠΟΛΙΤΙΚΗ μας ΟΝΤΟΤΗΤΑ, και οι «αριστεροί» αναλώνονται σε «ανθρωπιστικές» φλυαρίες και αφηρημένες ηθικολογίες, σε «συλλογές» εικόνων ΦΡΙΚΗΣ και δακρύβρεκτων σχολίων…

Στο παρακάτω κείμενο ο Ανδρέας Ζαφείρης ξεστομίζει κάποιες σημαντικές αλήθειες, και αναδεικνύει, έστω δειλά και διακριτικά, κάποιες σοβαρές πτυχές της πραγματικότητας και των εφιαλτικών κινδύνων που μας απειλούν…

Πολλοί τρέμουν να μιλήσουν ΑΝΟΙΚΤΑ για τα παιχνίδια της «προσφυγικής» τραγωδίας διότι η σπαρακτική «ανθρωπιστική» τρομοκρατία κυριαρχεί ολοκληρωτικά…

Διαβάστε το κείμενο του Ανδρέα Ζαφείρη


Αποχαιρέτα το Καστελόριζο που χάνεις…

Ο ΦΡΑΧΤΗΣ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ, ΤΗΣ ΕΙΔΟΜΕΝΗΣ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ
Του ΑΝΔΡΕΑ ΖΑΦΕΙΡΗ




Η σκηνή είναι πραγματική. Σε κεντρικό δελτίο ειδήσεων, μεγάλου ιδιωτικού καναλιού. Ο δαιμόνιος Έλλην ρεπόρτερ έχει μεταβεί την Ιταλία για ρεπορτάζ στις βάσεις του ΝΑΤΟϊκού στόλου που θα «περιπολεί» στο Αιγαίο. Φορώντας στολή Top Gun και ανάλογο ύφος, επιβαίνει σε ελικόπτερο και δηλώνει: «Αυτή τη στιγμή συμμετέχουμε σε άσκηση για βύθιση εχθρικού υποβρυχίου»!!

Προφανώς και δεν κατάλαβε τι έλεγε εκείνη τη στιγμή.

Προφανώς και ο ΝΑΤΟϊκός στόλος κάνει ασκήσεις για να αντιμετωπίσει (με βύθιση μάλιστα) τα υποβρύχια των Σύρων και Αφγανών προσφύγων. Και εάν η αφέλεια ενός δημοσιογράφου μπορεί να είναι έως και συμπαθής, η «αφέλεια» του κυρίαρχου πολιτικού προσωπικού αγγίζει πλέον το έγκλημα.

Ο ΝΑΤΟϊκός στόλος δεν έρχεται στο Αιγαίο για να «λύσει» ένα θέμα, που έτσι και αλλιώς δε λύνεται με στρατιωτικό τρόπο.
Έρχεται για να μετατρέψει το Αιγαίο σε ΝΑΤΟϊκό αρχιπέλαγος, σε απέραντη στρατιωτική βάση.
Έρχεται για να φέρει τον πόλεμο όχι «ακόμη πιο κοντά στη χώρα», αλλά μέσα στη χώρα.

Έρχεται για να «ανοίξει» ακόμη περισσότερο το μέτωπο της Συρίας και να μετατρέψει, αντικειμενικά, την Ελλάδα σε σημείο επέκτασης των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή.

Όμως το σχέδιο αυτό φέρνει το πόλεμο και για ένα επιπλέον λόγο: η Τουρκία έχει «επιβάλει» την εξαίρεση των Δωδεκανήσων από το σχέδιο.

Ουσιαστικά έχει ήδη κλειδώσει/φωτογραφίσει το χώρο που θα στραφεί, «αυθόρμητα», η προσφυγική ροή το αμέσως επόμενο διάστημα. Και ό,τι αυτό συνεπάγεται.

3 εκατομμύρια πρόσφυγες έχουν «παγώσει» στη Τουρκία και η ροή τους βρίσκεται κάτω από τον έλεγχο του κράτους και του παρακράτους της γείτονος χώρας. Ένα κράτος που ήδη ετοιμάζει στρατεύματα για εισβολή στη Συρία, που ήδη διεξάγει εσωτερικό πόλεμο στο Κουρδιστάν, που αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο εξέγερσης στη μεγαλύτερη «κουρδική» πόλη του κόσμου, τη Κωνσταντινούπολη, που δε διστάζει να καταρρίψει ρωσικά μαχητικά.

Που δε θα διστάσει, μπροστά στα αδιέξοδα που συσσωρεύονται, σε συνεννόηση με ΝΑΤΟϊκά κέντρα, να μετατρέψει το προσφυγικό σε όπλο.

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση, με μια φαινομενικά ακατανόητη απόφαση, αποφασίζει να «σταματήσει» τη προσφυγική ροή στα σημεία άφιξης, εγκλωβίζοντας στα νησιά του Αιγαίου χιλιάδες πρόσφυγες. Συγκεκριμένα νησιά (Μυτιλήνη, Σάμος, Χίος) θα μετατραπούν προσωρινά σε τεράστια hot spots. Αφέλεια; Ίσως και ναι.

Και η Αριστερά;

Έχει τη δυνατότητα να αναδείξει τον εγκληματικό ρόλο της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Να οικοδομήσει ένα ευρύτατο πατριωτικό, αντιπολεμικό, αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο.

Που θα συνδέεται άμεσα και με τη προάσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας και με το έμπρακτο διεθνιστικό καθήκον στους πρόσφυγες. Και το επόμενο κινηματικό ραντεβού να μην είναι μόνο στον Έβρο. Αλλά στην Ειδομένη. Γκρεμίζοντας, κυριολεκτικά, τους φράχτες της ΕΕ.

ΠΗΓΗ:
http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=23601:zafeiris-kastelorizo&catid=72:dr-ekdilosis&Itemid=279


Διαβάστε σχετικά κείμενα εδώ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=9974
Και εδώ:
http://resaltomag.blogspot.gr/2016/02/blog-post_92.html

Διαβάστε ακόμα:
«Προσφυγική» τραγωδία: Η χαριστική βολή για την Ελλάδα
Εδώ:
http://resaltomag.blogspot.gr/2016/02/blog-post.html

Επιστροφή στην κορυφή
Παλαίμαχος



Ένταξη: 31 Αύγ 2006
Δημοσιεύσεις: 903

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Μάρ 01, 2016 2:32 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
ΡΕΣΑΛΤΟ: Όταν άλλοι κάνουν θεαματικές …ανθρωπιστικές κωλοτούμπες, κάποιοι άλλοι Αριστεροί τολμούν να σπάσουν το κάδρο της «ανθρωπιστικής» δολιότητας και τρομοκρατίας…

Οι κατ΄επάγγελμα «ανθρωπιστές» (ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!)

Γράφει: Νίκος Καραβέλος



«Όλες οι τέχνες παρήγαγαν τΆ αριστουργήματά τους. Μόνο η διακυβέρνηση, η τέχνη, δηλαδή, της καταστολής παρήγαγε τέρατα».

Έτσι αποτύπωσε ο Σεντ Ζυστ (Saint Just), μιλώντας στη Συμβατική Συνέλευση για το Σύνταγμα της Γαλλίας στις 24.4.1793, την ταύτιση διακυβέρνησης και καταστολής. Και ακόμα την τερατογένεση ως συνέπεια της «διακυβέρνησης».


Διακυβέρνηση είναι η άσκηση εξουσίας. Η de jure και de facto επιβολή του ισχυροτέρου. Με λίγα λόγια ο εξαναγκασμός των αδυνάτων να υποταγούν στις θελήσεις των ισχυρών. Κοντολογίς, η άσκηση αποφασιστικής επιρροής από μέρους των ολίγων πάνω στους πολλούς.

Διακυβέρνηση είναι η επιβολή της «έννομης τάξης». Σε απλούστερα ελληνικά, η διά της βίας εδραίωση της επιθυμίας των πλουσίων και η εξασφάλιση ότι οι φτωχοί δε θα σηκώσουν κεφάλι.

Η διακυβέρνηση χρειάζεται τον νόμο. Και νόμος δεν είναι το σύνολο των διατάξεων που ρυθμίζουν γενικώς τις σχέσεις των ανθρώπων συμβάλλοντας στην εξομάλυνση των αντιθέσεων και την κοινωνική ειρήνη, όπως υποστηρίζουν οι επαγγελματίες του κοινωνικού παραλογισμού, αλλά, αντίθετα, είναι το όπλο ή, αν θέλετε, το εργαλείο, με το οποίο οι άρχοντες επιβάλλονται στους αρχομένους με τρόπο που να εμποδίζει τους δεύτερους, κάποια στιγμή, να μετατραπούν σε μαχόμενους πολίτες.

Αυτά πρεσβεύει ο καπιταλισμός. Είναι, όμως, και η ζωή. Και τι άλλο είναι η ζωή από τον ασίγαστο, τον διαρκή, τον ατελεύτητο πόλεμο ανάμεσα στον πλούτο και τη φτώχια; Αυτό αποδεικνύει η ανθρώπινη περιπέτεια. Αυτό συνομολογούν και οι πιο στυγνοί εκφραστές της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Αυτοί, τουλάχιστον, έχουν πλήρη ταξική συνείδηση.
Σε αυτόν τον αμείλικτο πόλεμο, δεν είναι σπάνιο οι πλούσιοι να χρησιμοποιούν τους φτωχούς ως όπλο καταστολής σε βάρος της φτώχιας!

Αν παρατηρήσουμε τα ατέλειωτα κύματα των μεταναστών, των δυστυχισμένων υπάρξεων, που παράνομα «εισβάλλουν» στη χώρα μας, κύματα που σε λίγο θα εξελιχθούν σε τσουνάμι, θα διαπιστώσουμε ότι κάποιο στυγνό, ψυχρό εκμεταλλευτικό κέντρο κατευθύνει, προς όφελός του, τις ροές μέσα από προκατασκευασμένους αγωγούς.

Αυτό το τραγικό φαινόμενο που λαμβάνει χώρα στον καιρό μας δεν έχει καμία σχέση με τις γνωστές καταγεγραμμένες στην ιστορία μεταναστεύσεις. Δεν έχει τίποτα το κοινό, αν εξαιρέσει κανείς τη φτώχια, τη δυστυχία, την εκμετάλλευση, τη θνησιμότητα.

Δεν έχει, επίσης, καμία σχέση με τη μεγάλη προσφυγική τραγωδία μετά τη μικρασιατική καταστροφή.

Πολέμους είχαμε και πριν. Ας είναι καλά οι σχεδιασμοί των Η.Π.Α. και της Ευρωπαϊκής Ένωσης: πόλεμος στο Ιράκ, μαζικοί βομβαρδισμοί στη Σερβία, δεύτερος πόλεμος στο Ιράκ, πόλεμος Ινδίας – Πακιστάν, δύο μεγάλοι πόλεμοι στο Αφγανιστάν, πολύ παλαιότερα πόλεμος Αράβων – Ισραήλ, πόλεμος Ιράν – Ιράκ κλπ. Ως αποτέλεσμα των μεγάλων αυτών πολέμων είχαμε μετακινήσεις. Ουδέποτε τέτοιο φαινόμενο μαζικής εξόδου ανθρώπων από τις χώρες τους, συγκέντρωσή τους σε συγκεκριμένο κέντρο, την Τουρκία και από κει μέσω πλοιαρίων «εισβολή» τους στη χώρα μας.
Ουδέποτε είχαμε κατευθυνόμενες ροές μεταναστών, διοχετευόμενες μέσω συγκεκριμένων αρτηριών και κατευθυνόμενες σε συγκεκριμένες τερματικές βάσεις.

Το σχέδιο είναι απλό. ΓιΆ αυτό εξαιρετικά επικίνδυνο.

Αποβλέπει:


• Στη διάλυση της χώρας μας (και των χωρών που θα ακολουθήσουν) και στη μετατροπή της σΆ έναν απροσδιόριστο «χώρο», στον οποίο θα ζουν στρατιές δούλων και ασύδοτο θα δραστηριοποιείται το διεθνές κεφάλαιο.
• Στην κατάργηση των ιδιαιτεροτήτων μέσω ενός αμαλγάματος, με άλλα λόγια, ενός ανακατώματος ανόμοιων προσώπων, που υποτάσσεται στα κελεύσματα των καπιταλιστών.
• Στην ισοπέδωση των πολιτισμικών και πολιτικών παραδόσεων, με συνέπεια την κάμψη ακόμα και εξαφάνιση των αντιστασιακών αντανακλαστικών.
• Στη διά της βίας αλλοίωση των πληθυσμιακών δεδομένων της χώρας – θύματος και στη μετατροπή της σε αποθήκη δυστυχισμένων ψυχών, από την οποία οι καπιταλιστές θα αντλούν τζάμπα ανθρώπινο δυναμικό.
• Στην de jure και de facto κατάργηση όλων των δικαιωμάτων, ατομικών και κοινωνικών, για τα οποία χύθηκε αίμα και μελάνι στο διάβα της ανθρώπινης ιστορίας.
• Στην ισοπέδωση της ελπίδας και της σύμφυτης με τον άνθρωπο προσδοκίας κατάκτησης ενός καλύτερου μέλλοντος.
• Στην πλήρη αποδυνάμωση της αντίστασης απέναντι στην επιβαλλόμενη «παγκόσμια δικτατορία».


Αυτό είναι το ύπουλο σχέδιο που συντελείται σε βάρος του εθνικού μας χώρου και του λαού μας.

Γίνεται πράγματι με τρόπο άμεσο και απλό. Με τη χρησιμοποίηση, ως εμπροσθοφυλακή, χιλιάδων δυστυχισμένων, όπως οι παλαιοί πολιορκητές χρησιμοποιούσαν γυναικόπαιδα για προκάλυψη, ώστε κάμπτοντας το φρόνημα των τοξοβόλων αμυνομένων, να προσεγγίσουν τα τείχη.

Γίνεται με την προπαγάνδα, τη διαμόρφωση, δηλαδή, της κοινής γνώμης στη βάση όχι της λογικής, αλλά του θυμικού.




Αυτό έχουν αναλάβει εργολαβικώς τα Μέσα Μαζικής Εξαχρείωσης και η νέας μορφής «παιδεία», που σχεδιάζεται και εκπονείται από μεγάλους ξένους και εγχώριους επαγγελματίες «ανθρωπιστές» και υλοποιείται, εξωθεσμικώς, από τις πανταχού παρούσες μη κυβερνητικές οργανώσεις.

Υ.Γ. Μια που μιλήσαμε για τέρατα, πληροφορηθήκαμε ότι μία ακόμα μεταμόσχευση καρδιάς στέφθηκε από πλήρη επιτυχία κι έτσι ο αξιότιμος «ανθρωπιστής» κ. Ροκφέλερ μπορεί να συνεχίσει να ζει έχοντας μια καινούργια καρδιά στο άδειο του στήθος. Φανταστείτε πώς θα ήταν ο έρημος ο κόσμος, εάν εξέλιπε ένας τέτοιος ανθρωπιστής.
Στο μόνο που ελπίζουμε πλέον είναι μία αιφνίδια έκρηξη της δύστυχης αυτής καρδιάς, που καταδικάστηκε να χτυπάει μέσα στο στήθος ενός τέτοιου τέρατος.

ΠΗΓΗ:
http://www.imerodromos.gr/epaggelma-anthropistes/

Το διαβάσαμε εδώ:
http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/2016/03/blog-post_65.html


_________________
Θέλησαν να μας εξοντώσουν,
αλλά δεν τα κατάφεραν.
Εμαστε ακόμα ζωντανοί κι αυτό
είναι το κυριότερο.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
ΕΞΟΡΙΣΤΟΣ
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Μάρ 02, 2016 7:57 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Για Το Σχέδιο Μεταναστευτικού Εποικισμού της ΕΕ (Εξαιρετικό)
Γρηγόρης Σουλτάνης




Το μεταναστευτικό, εκτός από μια αρκετά προσοδοφόρα και πολλά υποσχόμενη αγορά, είναι η πρώτη ύλη για την ευρωπαϊκή βιομηχανία.

Οι μεταναστευτικές ροές καθοδηγούνται με βάση ένα σχέδιο εποικισμού της ΕΕ, από σκλάβους που υπόσχονται την εκμηδένιση σχεδόν του εργασιακού κόστους.

Βέβαια, το ευρωπαϊκό «κεκτημένο», δεν επιτρέπει τη χρήση σκλάβων και συνεπώς, ούτε την αιχμαλωσία ιθαγενών· αλλά αυτό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία.


Είναι γεγονός ότι ο νεοφιλελευθερισμός έχει ιδιαίτερη σχέση με τη διαστροφή της γλώσσας: αλλάζοντας το όνομα σε ένα φαινόμενο, μεταβάλλει και τη φύση του.

Έτσι, ο δούλος, στις μέρες μας είναι αυτός που εξαναγκάζεται σε μετανάστευση ή προσφυγιά, αφού η πατρίδα του διαλύεται, ή από «μετριοπαθείς ισλαμιστές» και έξυπνες βόμβες, ή απλά βυθίζεται στη φτώχεια από την επέλαση των πολυεθνικών που πάνε χέρι-χέρι με τη «δημοκρατία».

Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι μετανάστες ή πρόσφυγες όσοι κατακλύζουν τα νησιά του Αιγαίου με προορισμό τη δυτική Ευρώπη: είναι στην κυριολεξία σκλάβοι· παρά το γεγονός ότι δεν σέρνονται αλλυσοδεμένοι.

Τα τουρκικά παράλια δεν διαφέρουν από την «ακτή των σκλάβων» του κόλπου της Γουινέας, της σημερινής Γκάνας, από όπου γινόταν η μεταφορά εκατομμύρια αφρικανών στα λιμάνια της Αμερικής, όπως ακριβώς στα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου.

Μετανάστες-Πρόσφυγες και Προπαγάνδα

Λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία που έχει δώσει στη δημοσιότητα η FRONTEX όσο και η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, αναφορικά με το προφίλ και τις χώρες προέλευσης των μεταναστών, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι δεν πρόκειται για ένα προσφυγικό, αλλά κυρίως για ένα μεταναστευτικό κύμα που είναι συνέπεια της παγκοσμιοποίησης και λιγότερο της συριακής κρίσης.

Από το σύνολο των μεταναστών που μπήκαν στην ΕΕ, το ποσοστό των προσφύγων από τη Συρία αγγίζει μόνο το 20%, με ηλικίες κάτω των 35, ενώ από αυτούς, το 87% είναι απόφοιτοι δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που σημαίνει ότι στη πλειοψηφία τους, πρόκειται για ανθρώπους της μεσαίας τάξης που δύσκολα θα εντάσσονταν στη κατηγορία του πρόσφυγα.

Αντίθετα, υπάρχει μεγάλο ζήτημα με τα 10.000 ασυνόδευτα παιδιά που χάθηκαν αφού έφτασαν στην ΕΕ, γεγονός που δείχνει ότι υπάρχουν δίκτυα εκμετάλλευσης που χρησιμοποιούν παιδιά για να καλυφτούν κάτω από το μανδύα του «πρόσφυγα».

Να σημειώσουμε, ότι, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, ο κύκλος εργασιών σε σχέση με το μεταναστευτικό ανέρχεται στα 6 δισεκατομμύρια δολάρια, χρήματα που δεν καρπώνονται μόνο οι δουλέμποροι αλλά και πολλοί κρατικοί αξιωματούχοι.

Επιπλέον, το πέρασμα ενός μετανάστη στην ΕΕ απαιτεί μια πραγματική επένδυση για τα δεδομένα των χωρών του τρίτου κόσμου, γεγονός ως προς το οποίο δύσκολα μπορεί να ανταπεξέλθει ένας πραγματικός πρόσφυγας.

Δεν προξενεί εντύπωση το γεγονός ότι τα ΜΜΕ, αλλά και οι κρατικές και ευρωπαϊκές υπηρεσίες κάνουν λόγο, συλλήβδην, για «πρόσφυγες από τη Συρία», παρά το γεγονός ότι αυτό δεν ανταποκρίνεται στη πραγματικότητα, δεδομένου, επιπλέον, ότι το εμπόριο «συριακών» διαβατηρίων είναι επίσης μια προσοδοφόρα μπίζνα.

Είναι αναμενόμενο ότι μια τέτοια μετακίνηση πληθυσμού δεν μπορεί να συντελεστεί χωρίς τη δέουσα τεχνολογία επηρεασμού του πλήθους και στρέβλωσης της πραγματικότητας.

¶λλωστε, ινστιτούτα όπως το Brookings, έχουν επεξεργαστεί ειδικά προγράμματα που σχετίζονται με τις κατευθυνόμενες μεταναστευτικές ροές («Project on Internal Displacement»:[url] http://www.brookings.edu/about/projects/idp[/url]

Αναμφισβήτητα, υφίσταται ένα σχέδιο εποικισμού της ΕΕ, υπό κεντρικό σχεδιασμό, το οποίο οι ιθύνοντες επιχειρούν να αποκρύψουν με την επίκληση της προσφυγικής συριακής κρίσης.

Ταυτόχρονα, αυτόνομα οικονομικά κέντρα εξουσίας, σε αγαστή συνεργασία με ΜΚΟ, εργοδοτικές οργανώσεις και ιδεολογικές ομάδες της διεθνιστικής, όσο και της ευρωπαϊκής αριστεράς, χρηματοδότησαν και υποστήριξαν αντίστοιχα, ένα εκτεταμένο δίκτυο προπαγάνδας-ιστότοπους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα το site που δίνει οδηγίες για την Ελλάδα: Welcome to Greece,Welcome2Lesvos (http://w2eu.info/greece.en.html).
Φυλλάδια, πολύγλωσσα λεξικά, ταξιδιωτικές οδηγίες κτλ.-που προτρέπει τους πληθυσμούς χωρών που έχουν υποστεί σχεδόν πλήρη καταστροφή από τη νεοφιλελεύθερη ευρωατλαντική πολεμική μηχανή, στον εποικισμό των ευρωπαϊκών χωρών, στο όνομα των δικαιωμάτων και της δημιουργίας ενός κόσμου χωρίς σύνορα· τη στιγμή που τα συμβατικά σύνορα αντικαθίστανται από τα ψηφιακά και η διατλαντική φιλελεύθερη τάξη οραματίζεται μια δυτική κοινοπολιτεία των πολυεθνικών.

Η Αλληλεγγύη ως εργαλείο δουλείας

Η καλύτερη προπαγάνδα είναι αυτή με την οποία δεν διαφωνεί κανείς!

Κυρίαρχο σύνθημα της επιχείρησης “welcome to Europe” είναι το «αλληλεγγύη στους πρόσφυγες»· ένα σύνθημα, με το οποίο είναι σχεδόν αδύνατο να διαφωνήσει κανείς-αφού αναφέρεται στη συριακή κρίση- και που έχει αποδειχθεί ως το πιο κατάλληλο για τη χειραγώγηση των εθνικών ακροατηρίων της ΕΕ.

Ας παρακάμψουμε όμως το γεγονός ότι οι μετανάστες δεν είναι πρόσφυγες!

Τίθεται το ζήτημα, τι είδους αλληλεγγύη είναι αυτή που εκδηλώνεται αφού έχει ήδη καταστραφεί η Συρία και αφού έχει δολοφονηθεί ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού της;

Επιπλέον, πώς όλο αυτό το κίνημα των αλληλέγγυων δεν αναζητά τους υπαίτιους, ώστε να τους καταδικάσει; Δηλαδή, το ΝΑΤΟ, ΕΕ και τις ΗΠΑ, που συνεχίζουν, σε συνεργασία με το Daesh να προκαλούν τη καταστροφή και άρα νέα προσφυγικά κύματα;

Δεν υπάρχει απάντηση στα ερωτήματα αυτά, γιατί πρόκειται για μια πλαστή αλληλεγγύη που κύριος στόχος της είναι η νομιμοποίηση της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας, η οποία εξισώνεται με μια φυσική καταστροφή.

Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, έχει παιχτεί ένα χοντρό παιχνίδι ενάντια στη νοημοσύνη του ανυποψίαστου μέσου ευρωπαίου πολίτη: ξεκινώντας από τη μονταρισμένη φωτογραφία του άτυχου μικρού Αιλάν - που υποτίθεται ότι ξεβράστηκε από τη θάλασσα στις ακτές του Bodrum-, ως τις σκηνοθετημένες ανατροπές των φουσκωτών με μετανάστες, μπροστά στην κάμερα ή και σκηνοθετημένους πνιγμούς, η δυτική κοινή γνώμη έχει υποστεί μια συντριπτική χειραγώγηση με επίκεντρο τον συναισθηματικό εκβιασμό, ώστε να δεχτεί αδιαμαρτύρητα το σχέδιο της υπερεθνικής καπιταλιστικής τάξης.

Η αλληλεγγύη των «αλληλέγγυων» είναι ένας ακόμη μηχανισμός υποδούλωσης των συνειδήσεων και βεβαίως των μεταναστών.

Παγκοσμιοποίηση του Καπιταλισμού και Μεταμοντέρνοι Σκλάβοι

Το δουλεμπόριο δεν είναι μια από τις σκοτεινές όψεις του δυτικού πολιτισμού: είναι η κυρίαρχη όψη του. Δεν μπορεί να υπάρξει Κεφάλαιο χωρίς κάποιο είδος δουλείας.

Στο παρελθόν, η δουλεία,
-είτε με την κυριολεκτική είτε με την μισθωτή της μορφή-, ήταν συνυφασμένη με το φιλελεύθερο καθεστώς, ενώ στις μέρες μας, η νεοφιλελεύθερη διακυβέρνηση, την επαναφέρει με μια επεξεργασμένη μορφή: είναι η ορθολογική και εργαλειακή διαχείριση του πληθυσμού στην υπηρεσία της κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης.

Στα πλαίσια μιας διευρυμένης οικονομίας της αγοράς που φιλοδοξεί να συμπεριλάβει το σύνολο του πλανήτη, οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι-στρατιωτικοί ή οικονομικοί-που γίνονται για τη λεηλασία των χωρών, υπηρετούν πολλούς στόχους ταυτόχρονα.

Το παράδειγμα της Συρίας είναι το πλέον χαρακτηριστικό, αναφορικά με το σχεδιασμό της δυτικής επέμβασης: ο στρατηγικός στόχος του γεωπολιτικού ελέγχου της Μέσης Ανατολής, συνοδεύτηκε εξαρχής από το στόχο του ελέγχου των πλουτοπαραγωγικών πηγών, αλλά και από τη δημιουργία ενός στρατού ξεκληρισμένων σύριων, πρόθυμων να δουλέψουν στις ευρωπαϊκές φάμπρικες, χωρίς δικαιώματα και πραγματικές αμοιβές, ενώ ταυτόχρονα, θα αποτελούσε το εργαλείο της πλήρους διάλυσης των εργασιακών δικαιωμάτων και του κράτους πρόνοιας για την ευρωπαϊκή εργατική τάξη.

Έχει προβλεφτεί επιπλέον, ότι το νέο «εργασιακό υποκείμενο»- οι μετανάστες, με τα περιορισμένα οικονομικά και πολιτικά δικαιώματα-, αναπόφευκτα, θα έλθει σε σύγκρουση με την ευρωπαϊκή εργατική τάξη, με αποτέλεσμα τη δημιουργία κοινωνικών αναταραχών, γεγονός που θα επιτρέψει στην ευρωπαϊκή ελίτ την περαιτέρω αποδυνάμωση του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος, με την επιβολή καταστάσεων έκτακτης ανάγκης ή και χούντας, στο όνομα της ασφάλειας.

Η τακτική είναι απλή: νομιμοποίηση της επέμβασης με πρόσχημα την «Δημοκρατία», δημιουργία μιας «συριακής αντιπολίτευσης» με «μετριοπαθείς ισλαμιστές» και δημιουργία του Daesh, ως αυτόνομης δύναμης, με αξιώσεις δημιουργίας Ισλαμικού Χαλιφάτου και ταυτόχρονα, απροκάλυπτος εξοπλισμός του με στόχο την εξαφάνιση του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος και την γενοκτονία του σιτικού και χριστιανικού πληθυσμού.

Η τακτική αυτή συνοδεύτηκε από τη συνεχή προτροπή πολιτικοοικονομικών παραγόντων της Δύσης για μετανάστευση στην Ευρώπη, όπου, υποτίθεται ότι θα υπήρχε ανιδιοτελής προσφορά στέγης και εργασίας-αδιάφορο αν αυτό που περιμένει τους μετανάστες είναι η ηλεκτρονική φυλακή των «έξυπνων συνόρων».

Μπροστά στο δίλημμα της ένταξης στο συριακό στρατό ή της μετανάστευσης στη Γερμανία-με την εξαίρεση γυναικών και παιδιών-, πολλοί σύριοι επέλεξαν το δρόμο της μετανάστευσης, με επιπλέον αποτέλεσμα την αποδυνάμωση του κυβερνητικού στρατού και τον αποπληθυσμό της χώρας.

Όμως, η όλη αυτή επιχείρηση συνδυάστηκε με ένα κάλεσμα των όπου της γης μεταναστών να εγκατασταθούν στην ΕΕ, μέσω της Τουρκίας κυρίως που γνωρίζει να ικανοποιεί τα αφεντικά της, αρκεί να εξυπηρετεί τα γεωπολιτικά της σχέδια.

Γιατί χαίρεται η εργοδοσία

Η πρόσφατη έκθεση του «The Refugee Surge in Europe:Economic Challenges», (https://www.imf.org/external/pubs/ft/sdn/2016/sdn1602.pdf) μπορεί να παράσχει αρκετά αντικειμενική πληροφόρηση, αναφορικά με τους επιμέρους στόχους από τη παρουσία του μεταναστευτικού κύματος στην ΕΕ.

Σε γενικές γραμμές, το ΔΝΤ προβλέπει ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και των κερδών.

Φυσικά δεν είναι η μόνη μελέτη που έχει δει τη δημοσιότητα. Στο ευρωπαϊκό πλαίσιο έχει η προηγηθεί η μελέτη “Migration: A Neglected Challenge for Saving The European Welfare State” (http://www.institutdelors.eu/media/migrationeuwelfarestate-martens-ne-jdi-feb13.pdf?pdf=ok) από το Ινστιτούτο Delors, όπου έχει υποστηριχθεί ότι τα προβλήματα που θέτει η υπογεννητικότητα στην Ευρώπη, σε σχέση με το κράτος πρόνοιας, θα μπορούσαν να επιλυθούν μέσα από τη σωστή διαχείριση της μετανάστευσης προς όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, σε συμφωνία με χώρες του τρίτου κόσμου.

Για το ΔΝΤ, το μεταναστευτικό κύμα αποτελεί μια ευκαιρία, δεδομένου ότι η αρνητική επίπτωσή του στο ΑΕΠ των χωρών προορισμού, σύντομα θα αναστραφεί, επιφέροντας κατά περίπτωση μια άνοδο της τάξης του 0,5%, αρκεί να υπάρξει άμεση ενσωμάτωση των μεταναστών στην αγορά εργασίας.

Αυτό απαιτεί την περαιτέρω ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας και ξεπέρασμα των αγκυλώσεων πρόνοιας και του φορολογικού συστήματος.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι εργοδοτικές οργανώσεις που μέσω του προέδρου των γερμανών βιομηχάνων, θεωρούν ότι οι μετανάστες είναι ευλογία, αλλά και ευκαιρία για την εξάσκηση της Χριστιανικής αγάπης!!

Σύμφωνα μάλιστα με την γερμανίδα καγκελάριο-σε ένα κρεσέντο προτεσταντικής ηθικής- ο Χριστιανισμός δεν αντίκειται στο καπιταλισμό. Αντίθετα, η εμβάθυνση στη χριστιανική πίστη προωθεί τον καπιταλισμό, στο βαθμό που επιτρέπει την ανάπτυξη μιας εσωτερικής ψυχικής γενναιοδωρίας που δέχεται τον άλλο, τον υποστηρίζει και τον συντρέχει, με αποτέλεσμα η θεία πρόνοια, να ανταποδίδει τη φιλανθρωπία με πλούτο.

Έτσι, οι γερμανοί βιομήχανοι προσβλέπουν σε ένα δεύτερο «γερμανικό θαύμα», σαν εκείνο της δεκαετίας του Ά50.

Το σημαντικότερο-όπως επισημαίνει το ΔΝΤ-
είναι ότι αν δεν εξισωθούν οι μισθοί της εγχώριας εργατικής τάξης με αυτούς των μεταναστών, αλλά και αν δεν καταργηθούν οι δυσκαμψίες της αγοράς εργασίας, τις οποίες αποκαλεί «παγίδες πρόνοιας» και οι οποίες δημιουργήθηκαν από την «αλληλεπίδραση των κοινωνικών παροχών και του φορολογικού συστήματος»-δηλαδή το κράτος πρόνοιας-δεν υπάρχει ελπίδα για γρήγορη ανάπτυξη.

Σύντομα, η ευρωπαϊκή πολιτικοοικονομική ελίτ, θα επιτεθεί συνολικά στην ευρωπαϊκή εργατική τάξη, στο όνομα της «αλληλεγγύης» ως προς τους μετανάστες, εφαρμόζοντας το πρόγραμμα που επέβαλλε στην Ελλάδα, επιβεβαιώνοντας έτσι τον πειραματικό χαρακτήρα του.


ΠΗΓΗ:
https://seisaxthia.wordpress.com/2016/02/21/%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%87%CE%AD%CE%B4%CE%B9%CE%BF-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CE%B5%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%B9/

Επιστροφή στην κορυφή
ΘΥΜΙΟΣ
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Μάρ 03, 2016 11:36 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
«Ανοικτά σύνορα: Ο δρόμος προς τη νέα εθνική υποδούλωση…



Η Ιστορία δεν βαδίζει πάντα προς τα εμπρός. Η οπισθοδρόμηση στη βαρβαρότητα είναι κι αυτή μια εναλλακτική προοπτική…

Η διαλεκτική σκέψη του Λένιν είχε επισημάνει την πιθανότητα να ξαναγυρίσει η ανθρωπότητα στους «εθνικούς πολέμους»: Να τεθούν δηλαδή ξανά για τους λαούς της Ευρώπης, ζητήματα, ΟΧΙ Σοσιαλιστικής Επανάστασης, αλλά Εθνικής Απελευθέρωσης.

Χαρακτηριστικό και άκρως προφητικό είναι το παρακάτω απόσπασμα:


«Αν το προλεταριάτο της Ευρώπης γινόταν ανίσχυρο για καμιά εικοσαριά χρόνια, αν ο σημερινός πόλεμος τελείωνε με νίκες σαν τις ναπολεόντειες και με την υποδούλωση μιας σειράς βιώσιμων εθνικών κρατών, αν ο ευρωπαϊκός ιμπεριαλισμός (ο ιαπωνικός και ο αμερικάνικος κατά πρώτο λόγο) διατηρούνταν επίσης καμιά εικοσαριά χρόνια χωρίς να περάσει στο σοσιαλισμό, λογουχάρη ύστερα από ένα ιαπωνοαμερικανικό πόλεμο, τότε θα ήταν δυνατός ένας μεγάλος εθνικός πόλεμος στην Ευρώπη. Αυτό θα σήμαινε γύρισμα της Ευρώπης προς τα πίσω για αρκετές δεκαετίες. Αυτό είναι απίθανο. Δεν είναι όμως αδύνατο, γιατί είναι αντιδιαλεκτικό, αντιεπιστημονικό και θεωρητικά όχι σωστό να φαντάζεται κανείς ότι η παγκόσμια ιστορία τραβάει ομαλά και κανονικά προς τα μπρος, χωρίς να κάνει κάποτε γιγάντια άλματα προς τα πίσω» («Για την μπροσούρα του Γιούνιους», Ιούλης 1916).

Αυτό ακριβώς το γιγάντιο «άλμα προς τα πίσω» το ζούμε σήμερα με την κυριαρχία του πλανητικού, ΥΠΕΡ-εθνικού ιμπεριαλισμού (Νέα Τάξη), που διαλύει εθνικά κράτη και δημιουργεί προτεκτοράτα, νέες μορφές αποικίας.

Μόνο οι τυφλοί πλέον δεν βλέπουν και οι επιδοτούμενοι «διεθνιστές», καθώς και εκείνοι «αριστεροί» που είναι σεχταριστικά αγκυλωμένοι σε νεκρά σχήματα ταξικών αφαιρέσεων, τη νέα μορφή της αποικιοκρατικής βαρβαρότητας.

Δεν βλέπουν τον οργουελικό εφιάλτη που επελαύνει και θεμελιώνει μια νέα εθνική, θρησκευτική και πολιτιστική υποδούλωσης των λαών, αν όχι και τον εθνικό και πολιτιστικό τους αφανισμό.

Τα «ανοικτά σύνορα» αποτελούν το «όχημα» αυτού του εφιάλτη της νέας αποικιοκρατίας.

Κι αυτά τα «ανοικτά σύνορα» είναι η «αριστερά» (ιδιαίτερα οι σεχταριστικές της αποστεώσεις) που τα έχουν θεοποιήσει: Έχουν θεοποιήσει το «όχημα» της σιδερένιας φτέρνας της Νέας Τάξης για την υποταγή των λαών, τη διάλυση των εθνών, την ισοπέδωση και αποτέφρωση της Ιστορίας και του Πολιτισμού.

Το «εργαλείο» αυτής της νέας αποικιοκρατικής ΥΠΟΤΑΓΗΣ και ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ των λαών, της διάλυσης των εθνικών κρατών και της πολυπολιτισμικής πολτοποίησης, είναι η λαθρομετανάστευση: Η κατασκευή νέων δούλων, η εισβολή και ο εποικισμός τους στην Ευρώπη.

Όλη αυτή η ξαφνική καταιγίδα της λεγόμενης προσφυγικής έκρηξης είναι ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ και ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΜΕΝΗ από τους διεθνείς μαφιόζους του χρήματος και τα υποτελή τους κράτη.

Μόνο όσοι φορούν τεράστιες παρωπίδες δεν μπορεί να το διακρίνουν αυτό. Και φυσικά οι επαγγελματίες του είδους…

Διανύουμε μια από τις τελευταίες φάσεις αυτής της αποικιοκρατικής διαδικασίας: Της νέας εθνικής υποδούλωσης των λαών…

Για την Ελλάδα αυτή η φάση της λαθρομεταναστευτικής έκρηξης («προσφυγική» τη λένε) αποτελεί και τη ληξιαρχική πράξη του θανάτου της, τη χαριστική βολή.
Διαβάστε σχετικά εδώ:
http://resaltomag.blogspot.gr/2016/02/blog-post.html


Αυτό το τεράστιο βήμα προς τα πίσω, η νέα εθνική μας υποδούλωση, η οποία μπορεί και να μας αφανίσει, ως εθνική και ιστορική οντότητα, θα αποτελέσει και το πιο μελανό στίγμα της «αριστεράς»: Ένα στίγμα που θα κολλήσει, σαν στάμπα, σε όλες τις Αριστερές δυνάμεις (τις αυθεντικές), που θα ακυρώσει όλες τις κατακτήσεις των αγωνιστικών κινημάτων και των παραδόσεων της Αριστεράς: Θεωρητικές και πολιτικές…

Έτσι η Νέα Τάξη με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια: Καταστρέφει, ισοπεδώνει και υποδουλώνει έθνη και λαούς από τη μια, και από την άλλη ακυρώνει και αποτεφρώνει την αγωνιστική ιστορία των λαών και την Αριστερά: Τη θεωρητική και πολιτική πρωτοπορία των λαϊκών αγώνων…

Και όλα αυτά με τεκμήριο και άλλοθι τη νεοταξική «αριστερά», την «αριστερά» των πολιτικών απατεώνων (τύπου Τσίπρα), την «αριστερά του Σόρος (των ΜΚΟ), των επιδοτούμενων «αριστεριστών» και των λοιπών «χρήσιμων ηλιθίων»…

Με θεοποιημένο «όχημα», όπως είπαμε τα «ανοικτά σύνορα».

Πάνω σΆ αυτό θα θέλαμε να θέσουμε στους «αριστερούς» παπαγάλους των αφηρημένων ταξικών κλισέ κάποια ερωτήματα:

α). Εφόσον θεωρούν επαναστατικό το αίτημα των ανοικτών συνόρων (ο Λένιν φυσικά το θεωρούσε αντιδραστικό μέσα στον καπιταλισμό), ΓΙΑΤΙ η Οκτωβριανή Επανάσταση δεν άνοιξε τα σύνορα σε κάθε κυνηγημένο ή στους εργάτες άλλων χωρών;

Φαίνεται οι μπολσεβίκοι δεν είχαν ανακαλύψει τον Σόρος…

β). Αλήθεια πιστεύουν αυτοί οι «ντούροι αριστεροί» των «ανοικτών συνόρων» ότι αν οι Μπολσεβίκοι άνοιγαν τα σύνορα, θα άντεχαν παραπάνω από μερικούς μήνες;

Το παγκόσμιο καπιταλιστικό κατεστημένο θα τους γκρέμιζε αστραπιαία. Αυτό το αντιλαμβάνεται και ο πλέον ηλίθιος…

γ). Πώς λοιπόν τα «ανοικτά σύνορα» αποτελούν ΟΛΕΘΡΟ και ένα εργατικό κράτος (Σοβιετική Ένωση) και επαναστατικό αίτημα σε ένα καπιταλιστικό κράτος: Δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Στην πραγματικότητα τα «ανοικτά σύνορα» αποτελούν καταστροφή και για τις καπιταλιστικές χώρες, ιδιαίτερα τις μικρές. Διότι δεν καταστρέφεται το κράτος (αυτό μετατρέπεται σε προτεκτοράτο), αλλά καταστρέφονται και αφανίζονται τα έθνη, και τα εθνικά κράτη μετατρέπονται σε νέες πολυπολιτισμικές αποικίες: Αποικίες που ισοπεδώνουν και πολτοποιούν όλες τις κατακτήσεις της εργατικής τάξης, που κερδήθηκαν μέσα σΆ αυτά τα εθνικά πλαίσια: Κατακτήσεις ιστορικές, πολιτικές, οργανωτικές, ταξικής συνείδησης κ.λπ…

Τα «ανοικτά σύνορα» δεν γκρεμίζουν τον καπιταλισμό, αντίθετα ανοίγουν το δρόμο στη νέα αποικιοκρατική βαρβαρότητα και κλείνουν ερμητικά το δρόμο προς το Σοσιαλισμό…

Αυτό το έργο επιτελούν οι σημερινοί «αριστεροί», υπογράφοντας, έτσι, τη ληξιαρχική πράξη θανάτου της Αριστεράς, ΓΕΝΙΚΑ…

Θα ακούει «αριστερά» ο κόσμος και θα αηδιάζει, θα οργίζεται, με ό,τι αυτά συνεπάγονται…

Επιστροφή στην κορυφή

 
Μετάβαση στη:  
Μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης

Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες