Περιοδικό Πολιτικής Και Πολιτισμικής Παρέμβασης
Σε εποχές που βασιλεύει το ψέμα, η διάδοση της αλήθειας είναι πράξη επαναστατική
Αρχική σελίδα
Προτάσεις
Τεύχη
Αρθρα
Αναζήτηση διαλόγου
Αναζήτηση - άρθρα/τεύχη
Σύνδεσμοι
Πληροφορίες
Ρεσάλτο Blog
Αναζήτηση
::
Κατάλογος Μελών
Εγγραφή
::
Σύνδεση
::
Προφίλ
Εθνικό - Μεταναστευτικό
Δημοσίευση απάντησης
Όνομα μέλους
Θέμα
Περιεχόμενο
Emoticons
Περισσότερα Emoticons
Χρώμα γραμματοσειράς:
Προεπιλογή
Βαθύ Κόκκινο
Κόκκινο
Πορτοκαλί
Καφέ
Κίτρινο
Πράσινο
Λαδί
Κυανό
Μπλέ
Βαθύ Μπλέ
Λουλακί
Βιολετί
Λευκό
Μαύρο
Μέγεθος γραμματοσειράς:
Μικροσκοπικό
Μικρό
Κανονικό
Μεγάλο
Τεράστιο
Να κλείσουν τα Tags
Επιλογές
HTML
Ενεργό
BBCode
Ενεργό
Smilies
Ενεργά
Απενεργοποίηση HTML σ' αυτή τη δημοσίευση
Απενεργοποίηση BBCode σ' αυτή τη δημοσίευση
Απενεργοποίηση Smilies σ' αυτή τη δημοσίευση
*** Αυτή η Δημοσίευση θα εξετασθεί και θα μείνει κρυφή μέχρι την έγκρισή της. ***
Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Μετάβαση στη:
Επιλέξτε μια Δημόσια Συζήτηση
----------------
Πολιτική Δημοσίευσης
Ανακοινώσεις
Ευρετήριο
----------------
Ειδήσεις
Πολιτική - Oικονομία
Εθνικό - Μεταναστευτικό
Ορθοδοξία - Κοινωνία
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα
Ιστορία - Φιλοσοφία
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.
Οικολογία - Περιβάλλον
Γεωπολιτική - Επιστήμη
Καταγγελίες
Χιούμορ - Σάτιρα
Γενικές Συζητήσεις
Ανασκόπηση Θέματος
Συγγραφέας
Μήνυμα
ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ963
Δημοσιεύθηκε: Σαβ Σεπ 26, 2026 6:29 pm
Θέμα δημοσίευσης: ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ- ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
https://stefanosotiriou.wordpress.com/2026/04/16/%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ba%ce%b9%ce%ba%ce%b5%cf%82-%ce%b4%ce%b9%ce%b5%ce%ba%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%b7%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%b5%cf%82-%ce%b1%cf%80/
ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ- ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ- (Αντιδιεκδικήσεις που σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, πρέπει να θέσει στο τραπέζι και στα Διεθνή Φόρα). Διότι στο ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ μόνο μια συνθήκη είναι αποδεκτή. Η ΑΜΟΙΒΑΙΟΤΗΤΑ !
Στέφανους Σωτηρίου Ιστορικός.
Επιστημονική και Δομημένη Παρουσίαση των Ελληνικών Αντιδιεκδικήσεων έναντι των αυθαίρετων Τουρκικών Αξιώσεων (Βάσει Συνθήκης Λωζάνης 1923, άλλων διεθνών συνθηκών και ιστορικών γεγονότων)
Η Συνθήκη της Λωζάνης (24 Ιουλίου 1923) αποτελεί το θεμέλιο του ελληνοτουρκικού status quo στο Αιγαίο, στις μειονότητες, στα σύνορα, στις θρησκευτικές ελευθερίες και στον σεβασμό της ιστορίας και του Πολιτισμού!.
Λογω του ότι η Τουρκία, ουδέποτε σεβάστηκε κι εξακολουθεί να αμφισβητεί με έντονο τρόπο την εν λογω συνθήκη, η Ελλάδα θα έπρεπε να θέσει στο τραπέζι, έναντι των αυθαίρετων και συνεχώς νέων επινοημένων απαιτήσεων την Τουρκίας αντιδιεκδικήσεις που βασίζονται σε εδαφικές παραβιάσεις της Λωζάνης από την Τουρκία (Άρθρα 12, 13, 14, 37-45), σε μη υλοποιημένες υποχρεώσεις αποζημιώσεων, σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σε δικαίωμα νόμιμης άμυνας (Χάρτης ΟΗΕ, Άρθρο 51).
Παρακάτω παρουσιάζονται τα σημεία που αναφέρατε, με νομική βάση, ιστορικά στοιχεία και πρόταση αντιδιεκδίκησης, σε δομημένη μορφή. Προσθέτω και επιπλέον στοιχεία που συμπληρώνουν το πλαίσιο (βάσει διεθνών πηγών και συνθηκών).
Ο ΒΑΣΙΚΟΤΕΡΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΕΙΝΑΙ Η ΑΜΟΙΒΑΙΟΤΗΤΑ (σε περίπτωση που δεν τον γνωρίζουν ακόμα στην Αθήνα).
***********-
1. Λωζάνη – Νησίδες / νησιά εντός ή στα 3 ναυτικά μίλια από τουρκικές ακτές
Νομική βάση (Άρθρο 12 Λωζάνης): «…Εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά, τα νησιά που βρίσκονται λιγότερο από τρία μίλια από τις ασιατικές ακτές παραμένουν υπό τουρκική κυριαρχία». Αντίθετα, όλα τα νησιά, νησίδες και βραχονησίδες πέρα από 3 μίλια από τις τουρκικές ακτές (και τα ονομαζόμενα στην απόφαση του Λονδίνου 1914) ανήκουν στην Ελλάδα.
Ονομαστικά (σύμφωνα με τη Συνθήκη):
Ίμβρος (Gökçeada) και Τένεδος (Bozcaada) (ρητή εξαίρεση υπέρ Τουρκίας, Άρθρο 14).
Νησιά των Λαγών / Rabbit Islands (Tavşan Adaları) – μικρή ομάδα νησίδων κοντά στη Τένεδο / είσοδο Δαρδανελλίων, υπέρ Τουρκίας.
Δεν υπάρχει εξαντλητική ονομαστική λίστα μικρών νησίδων/βραχονησίδων· ισχύει ο γενικός κανόνας των 3 μιλίων. Τα Ίμια π.χ. βρίσκονται 3,8 μίλια μακριά από τουρκική ακτή, πέραν του ότι ήταν Ιταλικό έδαφος και δόθηκε στην Ελλάδα το 1948 από την Ιταλία. Όπότε η Τουρκία δεν είναι σε καμία συνθήκη αντισυμβαλλόμενη, ώστε να της πέφτει λόγος, η δε Ελλάδα υποστηρίζει ( οχι τόσο «φωναχτά») ότι η κυριαρχία είναι ξεκάθαρη βάσει Λωζάνης και των άλλων συνθηκών.
***** Η Ελλάδα πρέπει να διεκδικήσει όλες τις νησίδες πέραν των 3 μιλίων από τις ακτές της Μακράς Ασίας, (σύνολο 11 νησιά και αρκετές βραχονησίδες), που τα κατέχει παράνομα η Τουρκία. Είναι η οφειλόμενη απάντηση στις τουρκικές επινοημένες «γκρίζες ζώνες» και την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε νησιά/νησίδες πέρα από τα 3 μίλια. Η Λωζάνη δεν αφήνει αμφιβολίες για την κυριαρχία στο Αιγαίο.
2. Ίμβρος & Τένεδος – Αυτονομία
Νομική βάση: Άρθρο 14 Λωζάνης συν το Πρωτόκολλο XV: «Ειδική διοικητική οργάνωση από τοπικά στοιχεία, με πλήρεις εγγυήσεις για τον γηγενή μη μουσουλμανικό πληθυσμό (τοπική διοίκηση, προστασία προσώπων και περιουσιών)». Οι κάτοικοι εξαιρέθηκαν από την Ανταλλαγή Πληθυσμών.
Ιστορικό: Η Τουρκία κατήργησε την αυτονομία το 1926 (νόμος 1151), προχώρησε σε μαζική εποικισμό Τούρκων εποίκων, απαγόρευσε τη διδασκαλία ελληνικών (1964), έφτιαξε φυλακές βαρυποινιτών που σε κάθε έξοδό τους κακοποιούσαν τον ελληνικό πληθυσμό, έτσι εξαφάνισε ελληνικά σχολεία/εκκλησίες και μείωσε δραματικά τον ελληνικό πληθυσμό.
**** Ελληνικη διεκδίκηση: Επαναφορά πλήρους αυτονομίας και προστασίας της ελληνικής μειονότητας, σύμφωνα με το γράμμα του Άρθρου 14, απομάκρυνσης των Τούρκων εποίκων που αλλάζουν την εθνολογική σύσταση των νήσων
3. Θρησκευτική ελευθερία – Σχολή Χάλκης
Νομική βάση: Άρθρα 37-45 Λωζάνης (προστασία μειονοτήτων, θρησκευτική ελευθερία, δικαιώματα Πατριαρχείου). Η Σχολή Χάλκης (Heybeliada) λειτουργούσε από το 1844 ως ανώτατο θεολογικό ίδρυμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Ιστορικό: Κλείσιμο το 1971 (νόμος περί ιδιωτικών ανώτατων σχολών). Δεν έχει επαναλειτουργήσει παρά τις διεθνείς εκκλήσεις και παρά τις διεθνείς υποχρεώσεις της Τουρκίας.
Ελληνικη διεκδίκηση: Άμεση επανέναρξη λειτουργίας της Σχολής Χάλκης ως πράξη σεβασμού της θρησκευτικής ελευθερίας και των μειονοτικών δικαιωμάτων.
4. Περιουσίες υπηκόων που διώχθηκαν στα Σεπτεμβριανά (1955)
Ιστορικό: Κρατικά υποκινούμενο πογκρόμ 6-7 Σεπτεμβρίου 1955 στην Κωνσταντινούπολη. Καταστροφή 4.000 ελληνικών καταστημάτων, 1.000 σπιτιών, 73 εκκλησιών, 23 σχολείων κ.ά. Εκτιμώμενες ζημιές: 500 εκατ. δολάρια (του 1955, σήμερα μερικά δισεκατομμύρια).
Αποζημιώσεις: Η Τουρκία πλήρωσε μόνο 60 εκατ. τουρκικές λίρες (λιγότερο από 20% των αξιώσεων, με υποτίμηση).
Ελληνική διεκδίκηση: Πλήρης αποκατάσταση περιουσιών και αποζημιώσεις σε επιζώντες/κληρονόμους, σύμφωνα με διεθνή δίκαιο περί αποζημιώσεων για εγκλήματα κατά μειονοτήτων. Και δικαίωμα διεκδίκησης περιουσιών που υφίστανται και δικαίωμα επανάκτησης τουρκικής υπηκοότητας από τους εκδιωχθέντες Ελληνες.
5. Συνθήκες στις οποίες η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος και απαιτεί αφοπλισμό νησιών
Παραδείγματα:
Συνθήκη Ειρήνης Παρισίων 1947 (μεταβίβαση Δωδεκανήσων από Ιταλία σε Ελλάδα): Περιέχει ρήτρες αποστρατιωτικοποίησης. Η Τουρκία δεν υπέγραψε, δεν είναι αντισυμβαλλόμενο μέρος της συνθήκης, άρα δεν μπορεί να την επικαλείται.
Για Λωζάνη Άρθρο 13 (Μυτιλήνη, Χίος, Σάμος, Ικαρία): Η Τουρκία είναι μέρος, αλλά η Ελλάδα ισχυρίζεται ότι υπήρξε μεταβολή συνθηκών με την συνθήκη του Μοντρέ το 1936, που έδωσε δικαίωμα στρατιωτικοποίησης των στενών, άρα αυτόματα και το δικαίωμα νόμιμης άμυνας των αναφερόμενων νησιών κι ας μην αναφέρονται ονομαστικά (Χάρτης ΟΗΕ Άρθρο 51) απέναντι σε τουρκικές απειλές.
Ελληνικη διεκδίκηση: Η Τουρκία δεν έχει νομική βάση να απαιτεί αποστρατιωτικοποίηση νησιών βάσει συνθηκών που δεν υπέγραψε ή που έχουν ξεπεραστεί , ή εχουν μεταβληθεί με νεότερες συνθήκες, ή από σύγχρονες απειλές, όπως το τουρκικό «Casus Beli» ή τις «γκρίζες ζώνες».
Επιπλέον ελληνικές διεκδικήσεις στο τραπεζι του διαλόγου με την Τουρκία.
Casus belli για τα 12 ναυτικά μίλια χωρικά ύδατα νησιών και ΑΟΖ: Η Τουρκία έχει κηρύξει casus belli (1995) αν η Ελλάδα επεκτείνει χωρικά ύδατα στα 12 ν.μ. (όπως προβλέπουν οι διατάξεις του Δίκαιου της Θάλασσας UNCLOS, Μοντέγκο Μπέι, 1982). Η Ελλάδα μπορεί να ζητήσει απόσυρση της απειλής ως παράνομης (Χάρτης ΟΗΕ). Μόνιμο ΒΕΤΟ σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς, εως ότου η Τουρκία το αποσύρει.
Αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων (1914-1923): Πόντιοι, Μικρασιάτες, Θράκες ( αριθμούν σε πάνω από 1.000.000 νεκροί). Η Ελλάδα την έχει αναγνωρίσει (1994).
Ελληνική διεκδίκηση: Τουρκική αναγνώριση, συγνώμη και αποζημιώσεις πρώτα ( όπως κάνει η Γερμανία με το ολοκαύτωμα των Εβραίων). Διεθνής αναγνώριση και διεθνής συγνώμη
Αποζημιώσεις για γενοκτονημένους και ανταλλαγέντες 1922-23: Η Σύμβαση Ανταλλαγής Πληθυσμών (Λωζάνη) προέβλεπε αποζημιώσεις για εγκαταλειφθείσες περιουσίες (Άρθρα 9-14), αλλά δεν υλοποιήθηκαν πλήρως απο τους Τούρκους.
Δικαίωμα επαναπόκτησης περιουσιών στην Τουρκία: Χιλιάδες Έλληνες διώχθηκαν βίαια (απο το 1914 και μετά την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923). Αντίθετα, βλέπουμε Τούρκους πολίτες να εμφανίζονται σήμερα στα ελληνικά δικαστήρια και διεκδικούν περιουσίες στην Ελλάδα με σουλτανικά φιρμάνια 19ου αιώνα!;
Διεκδίκηση: Αμοιβαιότητα και αποκατάσταση αποζημιώσεων που ποτέ δεν δόθηκαν στους εκδιωχθέντες με την ανισοβαρή « ανταλλαγή» πληθυσμών, των 1.300.000 Ελλήνων εκδιωχθέντων το 1922-23.
Άλλα σημαντικά θέματα, που συχνά παραλείπονται:
1)Μαζικές αποδόσεις ιθαγένειας και περιουσιών σε Έλληνες Κωνσταντινούπολης που χάθηκαν με νόμους 1964, Varlık Vergisi (1942) και κατασχέσεις ιδρυμάτων.
2). Παραβιάσεις μειονοτικών δικαιωμάτων των Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη (Άρθρα 37-45 Λωζάνης).
********************
ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΚΟΡΥΦΑΙΟ, ΔΙΑΡΚΕΣ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ , ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ, ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ , ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΘΝΟΚΑΘΑΣΡΣΗ ΚΑΙ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΔΙΑΚΟΠΑ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ !
Η πρακτική των Τούρκων, που είναι η συστηματική απόκρυψη ή υποβάθμιση του ελληνικού (Ιωνικού, Ελληνιστικού, Βυζαντινού) χαρακτήρα αρχαιολογικών χώρων στην Τουρκία, με την αντικατάστασή του από γενικούς όρους όπως «Ανατολιανός», «Ρωμαϊκός» ή «πρωτοτουρκικός» – δεν είναι τυχαία αλλά αποτελεί επίσημη πολιτική «ανατολικοποίησης» (Anatolianization) της ιστορίας από την εποχή της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1919-23. Στόχος της είναι η κατασκευή μιας εθνικής αφήγησης συνέχειας του τουρκικού έθνους επί του εδάφους της Ανατολίας ( Οι Τούρκοι πρωτοεμφανίζονται στην Μικρά Ασία τον 13 αιώνα ερχόμενοι απο τις στέπες της κεντρικής και ανατολικής Ασίας και Σιβηρίας), αποσιωπώντας τις προαιώνιες , από την δεύτερη χιλιετία π.Χ. (Ελληνικές, Αρμενικές, Ασσυριακές, Κουρδικές) εθνικές και πολιτιστικές συνεισφορές.
Νομική και διεθνής βάση της ελληνικής αξίωσης.
Η Ελλάδα μπορεί να την θέσει ως πολιτιστική Διεκδίκηση στο πλαίσιο:
Σύμβαση UNESCO για την Παγκόσμια Πολιτιστική και Φυσική Κληρονομιά (1972), την οποία έχουν υπογράψει και οι δύο χώρες. Άρθρα 4-6: «Τα κράτη-μέλη έχουν υποχρέωση «ταυτοποίησης, προστασίας, συντήρησης, παρουσίασης και μετάδοσης της κληρονομιάς στις επόμενες γενιές». Η «παρουσίαση» (presentation) περιλαμβάνει ακριβή ιστορική ερμηνεία για τους επισκέπτες (Operational Guidelines, παράγραφοι 77, 87-8
. Η απόκρυψη βασικών περιόδων (Ιωνική, Ελληνιστική, Βυζαντινή) παραβιάζει την αρχή της αυθεντικότητας (authenticity) και της ακεραιότητας (integrity) της Πολιτιστικής Αξία; (Outstanding Universal Value – OUV).
Ντοκουμέντο για την Αυθεντικότητα (1994) (ενσωματωμένο στις Οδηγίες UNESCO): Αναγνωρίζει πολιτιστική ποικιλομορφία, αλλά απαιτεί σεβασμό της ιστορικής αλήθειας χωρίς ιδεολογική διαστρέβλωση.
Σύμβαση UNESCO 1970 για την καταπολέμηση παράνομης διακίνησης πολιτιστικών αγαθών (Άρθρο 12): Υποχρέωση «σεβασμού της πολιτιστικής κληρονομιάς, που ανήκει σε άλλους λαούς» εντός των συνόρων κάθε κράτους.
Αρχή καλής γειτονίας (Χάρτης ΟΗΕ και ΕΕ): Η Ελλάδα μπορεί να εντάξει το θέμα της παραχάραξης σε σε διμερείς ή πολυμερείς συζητήσεις (ΕΕ-Τουρκία, Συμβούλιο Ευρώπης).
Πρακτική εφαρμογή στην Τουρκία (παραδείγματα)
Έφεσος, ελληνική πόλη του 1000 π.Χ. (Efes), Πέργαμος, Τροία, Αφροδισιάς, Ιεράπολη… και χιλιάδες αλλες (1200 αρχαίες ελληνικές πόλεις υπήρχαν στην σημερνή Τουρκία) : Σε πινακίδες, ξεναγήσεις και επίσημους τουριστικούς οδηγούς παρουσιάζονται κυρίως ως «Ανατολιανές» ( δηλαδή δημιουργήματα κάποιων λαών που ΄έζησαν εκεί «πριν» τους Έλληνες, πριν το 1200-1300 π.Χ. , οι οποίοι βέβαια λαοί ζούσαν σε καλύβες τότε και δεν έφτιαχναν Ναούς στον Δια και Μαυσωλεία. Μνημειώδη έργα έφτιαχναν μόνο οι ΄Ιωνες, οι Αιολείς και οι Δωριείς της Καρίας) , ή αναφέρονται ως «Ρωμαϊκές» πολιτιστικές επιρροές . Μηδενίζουν κάθε αναφορά στην Ιωνική/Ελληνιστική ίδρυση αυτών των πόλεων και την ακμή τους. Στην Μικρά Ασία γεννήθηκε ο ανθρώπινος Πολιτισμός, η Επιστήμη και ο ΟΡΘΟΣ ΛΟΓΟΣ , που είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα του ανθρωπίνου πνεύματος.
Αγία Σοφία & βυζαντινοί ναοί: Η Βυζαντινή/Ελληνική/Ορθόδοξη φάση υποβαθμίζεται και πιέζεται με υπέρ της Οθωμανικής/Ισλαμικής. Γνωρίζουμε οτι από την εποχή που οι Τούρκοι κατέλαβαν το Βυζάντιο, η συντριπτικά πλειονότητά των Ναών μετεβλήθησαν σε τζαμά. Όμως, αυτό, είναι ανεπίτρεπτο να συνεχίζεται και σήμερα, σε βάρος της ελληνικής χριστιανικής θρησκείας
Επίσημη ιστοριογραφία Τουρκίας (από τη δεκαετία του 1920): Η Ανατολία παρουσιάζεται ως «τουρκική γη από την αρχαιότητα», με τους (γηγενεις) Έλληνες να εμφανίζονται ως «ξένοι» ή ώς «εισβολείς». Αυτό επιβεβαιώνεται σε ακαδημαϊκές αναλύσεις και δημόσιες συζητήσεις.
Η πρακτική αυτή δεν είναι απλή «τουριστική απλούστευση» αλλά συστηματική πολιτική ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ που συνεχίζεται, που συνδέεται με την οικοδόμηση τουρκικής εθνικής ταυτότητας μετά το 1923.
Πρόταση ελληνικής αντιδιεκδίκησης στο θεμα.
Η Ελλάδα μπορεί να απαιτήσει:
Δίγλωσσες/πολύγλωσσες πινακίδες σε όλους τους χώρους UNESCO και κύριους αρχαιολογικούς χώρους (Ελληνικά + Αγγλικά + Τουρκικά) με πλήρη ιστορική αφήγηση των Ιωνικών, Ελληνιστικών και Βυζαντινών φάσεων.
Επίσημη τουριστική πολιτική που να αναγνωρίζει τον ελληνικό χαρακτήρα των χώρων (όπως η Ελλάδα αναγνωρίζει την Οθωμανική κληρονομιά ακόμα και στην περιοχή της Ακρόπολης και έχει πινακίδες ακόμα και στα τουρκικά , π.χ, «Κιουτσούκ Τζαμί» στην Πλάκα).
Συνεργασία σε κοινά προγράμματα UNESCO για «ακριβή παρουσίαση» (joint interpretation projects).
Επίπτωση σε περίπτωση μη συμμόρφωσης: Αναφορά σε UNESCO World Heritage Committee για επανεξέταση της «αυθεντικότητας» των sites, ή ενσωμάτωση του θέματος ως προϋπόθεση σε οποιαδήποτε διμερή συμφωνία (ΑΟΖ, οικονομική συνεργασία κ.λπ.).
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:
Συμπέρασμα: Η ΘΕΣΗ της Ελλάδας «ΔΕΝ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΕ», έχει πλέον ξεπεραστεί από τα Γεγονότα. Είναι μια αστεία, καθόλου σοβαρή διπλωματική θέση , την όποια κανείς δεν παίρνει στα σοβαρά υπόψιν, διεθνώς. Και οι Τούρκοι αποθρασύνονται εντελώς, θέτοντας όλο και περισσότερες διεκδικήσεις στο τραπέζι.
Την τακτική των Τούρκων περιέγραψε ο Βυζαντινός συγγραφέας Λαονίκης Χαλκοκονδύλης γράφοντας: ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΦΙΛΟ ΤΟΝ ΛΥΚΟ, ΚΟΒΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΦΛΕΒΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΝΑ ΠΙΕΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ. ΟΜΩΣ Ο ΛΥΚΟΣ ΠΙΝΟΝΤΑΣ ΑΙΜΑ, ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΦΙΛΟΣ. ΑΠΛΑ ΤΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ Η ΟΡΕΞΗ !
Μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας διεξάγεται ένας διάλογος, όπου οι Τούρκοι θέτουν συνεχώς νέες διεκδικήσεις στο τραπέζι και η Ελλάδα , σε αμυντική στάση, αρκείται στο να λέει μονότονα: ΔΕΝ ΤΙΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ ! Συμπεριφέρεται σαν να μην έχει ΚΑΜΙΑ δική της θέση να αντιπαραθέσει. Η γελοιότητα του διπλωματικού και πολιτικού προσωπικού του αθηναϊκού μορφώματος)
Νομίζουμε οτι έφτασε πλέον η ώρα να τεθούν ολες οι ανωτέρω διεκδικήσεις της Ελλάδος στο Τραπέζι και να πάμε στα Διεθνή δικαστήρια με αυτές τις θέσεις. ( Ορθή η κίνηση, να συνδεθεί κάθε πρόοδος στις Ευρωτουρκικές σχέσεις με την άρση του «Casus Beli». Ελπίζουμε να εχει διάρκεια και να επεκταθεί και στα ανωτέρω θέματα, διότι φοβούμαστε ότι το πολιτικό προσωπικό του μορφώματος των Αθηνών, θα υποχωρήσει σε πιέσεις ξανά! Ένα διεκδικούν οι Τούρκοι, το αντίστοιχο ένα και εμείς. ΄Ετσι γίνεται η εξωτερική πολιτική με τον επεκτατικό και γενοκτόνο γείτονα από την κεντρική Ασία!
************
Οι ελληνικές ΘΈΣΕΙΣ δεν είναι απλά «ιστορικές μνήμες», αλλά νομικά θεμελιωμένες αξιώσεις που πηγάζουν από την ίδια τη Λωζάνη, την UNESCO και το διεθνές δίκαιο. Μπορούν να τεθούν στο τραπέζι οποιασδήποτε διαπραγμάτευσης (διμερούς ή διεθνούς) ως προϋπόθεση για σεβασμό του status quo. Η Τουρκία επικαλείται επιλεκτικά τη Λωζάνη, ερμηνεύοντας την όπως ακριβώς την συμφέρει. η Ελλάδα μπορεί να την επικαλεστεί συνολικά και με συνέπεια.
************
ΥΓ. Η Κύπρος είναι χωριστή κρατική οντότητα και γι αυτό δεν αναφέρεται εδώ, στον ελληνοτουρκικό «διάλογο». Με την συμπαράσταση της Ελλάδας, θα πρέπει να καταρτίσει χωριστό πίνακα διεκδικήσεων και καταγγελιών πρός το γενοκτόνο και κατοχικό κράτος της Τουρκίας
Y.Γ.δημοσιεύοντος
Πολύ ωραία τα λέει ο ιστορικός Στέφανος Σωτηρίου , αλλά και πάλι είναι πολύ λίγα και πολύ πλαδαρές οι διεκδικήσεις που προτείνει . Καλύτερα να το ξεκινήσουμε από 11ο αιώνα ,ως θέμα εισβολής , κατοχής στην Ρωμανία μας και γενοκτονίας Ρωμιών - Ελλήνων , Αρμενίων , Κούρδων και άλλων εθνοτήτων της Μικράς Ασίας και Μέσης Ανατολής .