Περιοδικό Πολιτικής Και Πολιτισμικής Παρέμβασης


Σε εποχές που βασιλεύει το ψέμα, η διάδοση της αλήθειας είναι πράξη επαναστατική
Έφυγε σήμερα ο Θύμιος Παπανικολάου

< Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας | Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας > 
Συγγραφέας Μήνυμα
Ρεσάλτο
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Δεκ 31, 2020 11:20 pm    Θέμα δημοσίευσης: Έφυγε σήμερα ο Θύμιος Παπανικολάου Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
29.9.2020

Με το χρόνο που φεύγει, έφυγε σήμερα (31.12.2020) από κοντά μας και η ψυχή του Ρεσάλτο, ο Θύμιος Παπανικολάου. Μαχητής, όπως πάντα στη ζωή του, πάλεψε τους τελευταίους μήνες με την ασθένεια. Αγωνίστηκε πάντα γενναία, ανθρώπινα, με πίστη στη συλλογικότητα, την εντιμότητα, την αλήθεια και την αγάπη.
Αιωνία του η μνήμη!
Επιστροφή στην κορυφή
Γιώργος Δρόσος



Ένταξη: 20 Ιαν 2019
Δημοσιεύσεις: 3

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Παρ Ιαν 01, 2021 8:13 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Τα ειλικρινή συλλυπητήρια μου στην οικογένειά του.Ήταν ο μοναδικός ΕΝΤΙΜΟΣ αγωνιστής στον χώρο του δημοκρατικού πατριωτισμού.Πραγματικά τεράστιο το κενό!!!
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Παναγιώτης Μαντάς
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Ιαν 02, 2021 10:15 pm    Θέμα δημοσίευσης: Το ΔΗ.Κ.ΚΙ. αποχαιρετά τον Θύμιο Παπανικολάου Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Έφυγε από την ζωή ο Θύμιος Παπανικολάου, η αλύγιστη φωνή, η ψυχή του περιοδικού ΡΕΣΑΛΤΟ, μέγας αιμοδότης του εθνικού πατριωτικού χώρου, που έδινε "οξυγόνο" στην πατριωτική αριστερά.
Το Δημοκρατικό Κοινωνικό Κίνημα (ΔΗ.Κ.ΚΙ.), λυπάται πολύ γι΄ αυτή την απώλεια.
Προ ολίγου καιρού, συνθέταμε, με το τετράγωνο μυαλό του, πολυσέλιδο κείμενο, για τα 200 χρόνια 1821-2021.
Η μνήμη του Θύμιου Παπανικολάου, θα μείνει άσβεστη στη νεότερη Ελληνική Ιστορία. Είναι αυτός, που με τις εκδόσεις που έκανε μέσα στην χούντα, άλλαξε το κλίμα και σήκωσε το φρόνημα των αγωνιστών. Αργότερα, μαζί με άλλους, αποποιήθηκε την ηγετική του θέση στον τροτσκιστικό χώρο, κρατώντας ψηλά τη σημαία του αντιιμπεριαλιστικού πατριωτικού αγώνα, στον οποίο με την πέννα και τη στάση του τόσο συνέβαλε. Σε μια εποχή που εγκαθιδρυόταν η μιντιοκρατία στην Ελλάδα και ενώ λόγω των επαγγελματικών του ικανοτήτων, βρέθηκε στην αρχισυνταξία πολλών εφημερίδων και τηλεοπτικών εκπομπών, δεν καταδέχθηκε να κάνει μια αστική σταδιοδρομία δημοσιολόγου ή ψευτοπολιτικού, πληρώνοντας το αντίστοιχο τίμημα. Δεν καταδέχθηκε πότε να προβάλλει το έργο και την προσφορά του. Ακόμα και πολλές από τις φράσεις και τα κλισέ που χρησιμοποιούνται στον πατριωτικό δημοκρατικό χώρο οφείλονται στην δική του αθόρυβη συμβολή. Ήταν από τους πρώτους στη χώρα μας και διεθνώς που από το 1990 ανέλυσε την επελαύνουσα Νέα Τάξη Πραγμάτων και τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, προβλέποντας την κατοχοποίηση της πατρίδας μας και θέτοντας την αναγκαιότητα μιας Πατριωτικής Αριστεράς. Ο Θύμιος υπήρξε ένα σπάνιο κράμα πολιτικού διανοούμενου στο ύψος των απαιτήσεων των καιρών μας και ακάμπτου μαχητή - λαϊκού αγωνιστή, που αποδεικνύει ότι οι παραδόσεις αυτού του τόπου έχουν συνέχεια και προοπτική.
Επιστροφή στην κορυφή
Γιάννης Μαργέτης
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Δευ Ιαν 04, 2021 11:19 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Καλό ταξίδι, Θύμιο!

Ήταν τιμή μου που συνεργάστηκα μαζί σου.

Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια είχαμε χαθεί.

Πάντοτε, όμως, σε σκεφτόμουν.Θα εξακολουθήσω να σε σκέφτομαι.
Επιστροφή στην κορυφή
Ν. Κλειτσίκας
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Ιαν 06, 2021 12:30 pm    Θέμα δημοσίευσης: Έφυγε ο Θύμιος Παπανικολάου Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Ας επιτραπούν, λόγω της προσωπικής σχέσης δυο λόγια για την οδύνη αυτής της φυγής...
Μεγάλη η απώλεια του Θύμιου... μια αδέσποτη φωνή, από τον αντιδικτατορικό αγώνα και τη φυλάκισή του μέχρι σήμερα.
Δεν χαρίστηκε ποτέ και σε κανέναν... η καρδιά του εθνικού πατριωτικού χώρου, από τους μετρημένους στα δάκτυλα ενός χεριού που δεν εξαγοράστηκαν από το σύστημα, από Υπηρεσίες, που δεν έγινε ποτέ "δούρειος ίππος". Ο μοναδικός, δεν υπάρχει άλλος που έδινε "οξυγόνο" στην πατριωτική αριστερά, που ξεσκέπασε όσους την καπηλεύονται, με μια αξεπέραστη ιδεολογική και πολιτική διαύγεια.
Απέραντη θλίψη... Γίναμε φτωχότεροι...

Καλό ταξίδι, φίλε, σύντροφε Θύμιο... δεν αναπληρώνεται η φυγή σου... Θα ζεις πάντα στις καρδιές των φίλων σου! (Νίκος Κλειτσίκας)

ΠΗΓΗ:sibilla
Επιστροφή στην κορυφή
Ρεσάλτο
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Ιαν 06, 2021 1:31 pm    Θέμα δημοσίευσης: Aποχαιρετούμε τον Θύμιο Παπανικολάου Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Του Παναγιώτη Λαφαζάνη

Αποχαιρετώ με θλίψη τον φίλο και παλιό σύντροφο Θύμιο Παπανικολάου, ο οποίος κηδεύτηκε σήμερα σε στενό οικογενειακό κύκλο στον Ι.Ν Αγίου Τρύφωνα Κηφισιάς.

Πέρα από όποιες διαφωνίες, δεν ξεχνάω ποτέ την καλή καρδιά του Θύμιου, το πάθος για τα πιστεύω του και την δημοκρατική πατριωτική αντιμπεριαλιστική του στάση. Κυρίως δεν ξεχνώ τη φυλάκιση του στην δικτατορία και τη μεγάλη προσφορά του στο αντιδικτατορικό κίνημα, όπου οι εκδόσεις Νέοι Στόχοι που διηύθυνε στη Σόλωνας είχαν γίνει καταφύγιο και στέκι συζητήσεων των αγωνιστών ενάντια στη Χούντα.

Καλό σου ταξίδι Θύμιο. Τα βαθιά συλλυπητήρια μου στην οικογένεια του.

ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ
Επιστροφή στην κορυφή
Ματίνα Βερούχη
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Ιαν 06, 2021 3:18 pm    Θέμα δημοσίευσης: Αποχαιρετισμός στο Θύμιο Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Θύμιο μου,

Το πέρασμά σου απ' τη ζωή θα φωτίζει τις γενεές...

Ματίνα Γ. Βερούχη
Επιστροφή στην κορυφή
Ρεσάλτο
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Ιαν 06, 2021 5:24 pm    Θέμα δημοσίευσης: Αποχαιρετισμός στο Θύμιο του Παναγιώτη Μήλα Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος


Ο Θύμιος Παπανικολάου της ανατροπής, του αγώνα και των ιδεών
έκανε το τελικό «ρεσάλτο»


Του Παναγιώτη Μήλα

Στα Αμφιθέατρα και στις αίθουσες διδασκαλίας της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής
Πειραιά συναντήθηκα για πρώτη φορά με τον Θύμιο Παπανικολάου.


Σε μια Σχολή με ιδιαίτερα εχθρικό κλίμα τότε για σύγχρονες απόψεις ο Θύμιος ήταν πάντα μαχητής, πάντα γενναίος. Παρά τις όποιες δυσκολίες είχε ως στήριγμα την αλήθεια, την αγάπη, την απλή λογική και την πίστη στο καλό του συνόλου. Βρεθήκαμε στην ίδια πλευρά του λόφου όταν έβαζε την υπογραφή του στη δημιουργία του περιοδικού «Νέοι Στόχοι» και λίγο αργότερα στις «Εκδόσεις Θεωρία». Δουλέψαμε πολλά χρόνια μαζί στην εφημερίδα «Έθνος» και στο περιοδικό «Εικόνες», όσο ήταν διευθυντής ο Αλέκος Φιλιππόπουλος. Ο Θύμιος Παπανικολάου από την εποχή της επτάχρονης Δικτατορίας με τα κείμενά του αναπτέρωνε τις ελπίδες των αγωνιστών και του λαού. Στη διάρκεια της Χούντας φυλακίστηκε για την αντιδικτατορική του δράση.



Δεν έκανε παντιέρα τη δράση του. Δεν έγινε βουλευτής, δεν έγινε υπουργός, δεν πήρε σύνταξη αντιστασιακού. Δεν χρησιμοποίησε την πένα του ως πολιορκητικό κριό για να κατακτήσει θέσεις. Δεν πούλησε, ούτε ξεπούλησε την προσφορά του και τις ιδέες του. Ήταν πάντα ένας συνεπής ιδεολόγος και όχι επαγγελματίας… Του αρκούσε μόνο ένας καλός μυρωδάτος καπνός για την πίπα του. Αυτός ο καπνός απλωνόταν σε όλο τον χώρο του πρώτου ορόφου στο «Έθνος» στο Χαλάνδρι όταν ο Θύμιος έκανε τη βόλτα του. Όταν περιφερόταν προετοιμάζοντας τον πρόλογο για το άρθρο του. Στη συνέχεια πάνω στη γραφομηχανή του έδινε τον καλύτερο εαυτό του. Για να παραμείνει πιστός στα πιστεύω του. Όχι για
να …υπηρετήσει κάποιον ή κάποιους. Την εποχή που δεν υπήρχε η ευκολία του διαδικτύου ο Θύμιος είχε τους πιστούς του.


***

Από την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς, την Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2020, ο μυρωδάτος καπνός του Θύμιου απλώνεται στο σύμπαν. Έπειτα από πάλη τους τελευταίους μήνες με τον καρκίνο, τελικά λύγισε και πριν έρθει ο νέος χρόνος έκανε το τελικό «Ρεσάλτο». Η δύναμή του ήταν τόση που στα άρθρα που έγραφε στο δημιούργημά του, το περιοδικό «Ρεσάλτο», πρόσθετε στο τέλος ως υστερόγραφο δύο αράδες με την ενημέρωση για την κατάσταση της υγείας του…



***
Ο Θύμιος Παπανικολάου γεννήθηκε το 1944 στη Σκαλούλα Δωρίδος. Μετά την αποφυλάκισή του – λόγω της αντιδικτατορικής του δράσης – ξεκίνησε την εκδοτική του δραστηριότητα. Το 1970 ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο «Νέοι Στόχοι» που το 1980 πήρε το όνομα «Θεωρία». Στο πολιτικό περιοδικό «Νέοι Στόχοι», αρθρογραφούσε την περίοδο 1971-73 και μετά τη Μεταπολίτευση, έως και το 1977.

Από το 1983 έως και το 1989, υπήρξε πολιτικός συντάκτης, αρθρογράφος και αναλυτής στην εφημερίδα «Έθνος» και κριτικός βιβλίου στο περιοδικό «Εικόνες».

Συνέχισε την επαγγελματική του πορεία στις «24 Ώρες» και στον ραδιοφωνικό σταθμό «Ωχ FM». Στη συνέχεια στο ΒΆ Πρόγραμμα της ΕΡΑ και στις εφημερίδες «Αναγνώστης», «Αλήθεια» και «Εξόρμηση», ενώ, από το 1992 και μετά, εργάστηκε στην εφημερίδα «Κέρδος» ως διορθωτής. Το διάστημα 1994-1996 υπήρξε υπεύθυνος παραγωγής και παρουσίασης καθημερινής εκπομπής στην ΕΡΑ-1. Παράλληλα, συνεργάστηκε με τα περιοδικά «Διαβάζω», «Τομές», «Πολιτιστική», «Σχολιαστής», «Δρώμενα». Τέλος, υπήρξε ιδρυτής του περιοδικού «Ρεσάλτο», στο οποίο αρθρογραφούσε έως το τέλος της ζωής του.

***

Ο Θύμιος, ο μοναδικός πολιτικός διανοούμενος, υπήρξε μέχρι και την τελευταία στιγμή λαϊκός αγωνιστής. Ο Θύμιος με τη στάση του απέδειξε ότι ο τόπος μας, με τέτοιους μαχητές, έχει ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.


Από την αναμνηστική έκδοση “Το Έθνος στα χέρια σας.
Η πρώτη εξαετία 1981 – 1987”.

***

Βιβλία του Θύμιου Παπανικολάου
«Η νέα τάξη και οι χρήσιμοι ηλίθιοι», «Εκδόσεις Κάκτος» [2001].
«Μυθολογίες και Μεταλλάξεις», «Εκδόσεις Κάκτος» [2001].
«ΠΑΣΟΚ. Δώρο και εκδίκηση της ιστορίας», «Εκδόσεις Ρεσάλτο» [2007].
«Θρύμματα του έρωτα», «Εκδόσεις Ρεσάλτο» [2006].

***


Ο αποχαιρετισμός του Θύμιου Παπανικολάου έγινε τη Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2021,
στον Ιερό Ναό Αγίου Τρύφωνα Κηφισιάς, από τα παιδιά του και μέλη της οικογένειας.


ΠΗΓΗ: CAT IS ART
Επιστροφή στην κορυφή
Θεόδωρος Παντούλας
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Παρ Ιαν 08, 2021 12:36 am    Θέμα δημοσίευσης: Συλλυπητήρια από τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Με τον Θύμιο Παπανικολάου διασταυρώθηκαν οι δρόμοι μας όταν εκείνος εξέδιδε -με κόπους απλήρωτους- το "Ρεσάλτο κι εγώ το "manifesto". ¶νθρωπος με ειλικρινή έγνοια για τον τόπο και τους ανθρώπους. Ακόμα και στις ασήμαντες διαφωνίες μας υπήρξε σοφά συγκαταβατικός αλλά ανυποχώρητος κι ακέραιος.
Το ίδιο ανυποχώρητος κι ακέραιος υπήρξε σε όλες τις απρέπειες που με ευκολία του απεύθυναν όσοι άκαπνοι δεν ήθελαν ή δεν μπορούσαν να συμμερισθούν τους αγώνες και τις αγωνίες του. Το τίμημα αυτής της ακεραιότητας ήταν υψηλό και αξίζει -για εμάς πρώτα απ' όλους- να μιλήσουμε, έστω εκ των υστέρων...
Μετὰ πνευμάτων δικαίων τετελειωμένων, την ψυχὴν του δούλου σου, Σώτερ, ανάπαυσον, φυλάττων αυτὴν εις την μακαρίαν ζωήν, την παρά σοι, φιλάνθρωπε.
Θα με λοξοκοίταγε με το ζωηρό του βλέμμα και θα υπομειδιούσε.
Θα λείψει σε όλους, όσοι χαρήκαμε την συντροφιά του. Μα περισσότερο θα λείψει στην οικογένειά του. Σε αυτήν τα πιο ειλικρινή συλλυπητήριά μας.
Καλή αντάμωση σύντροφε Θύμιο Παπανικολάου.
Θεόδωρος Ε. Παντούλας
γ.γ, της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ
Επιστροφή στην κορυφή
Γιάννης Παπαμιχαήλ
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Παρ Ιαν 08, 2021 2:01 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Ο Θύμιος ήταν «σύντροφος», όχι όμως μόνον με την έννοια του συναγωνιστή ή του ομοϊδεάτη
που έχει ο όρος στην αριστερόστροφη πολιτική διάλεκτο.
Ήταν σύντροφος επειδή ήταν φίλος.

Επειδή συχνά αποτελούσε για εμένα μια πηγή πολιτικής διαύγειας συνδυασμένης με μια βαθιά καλοσύνη,
ίσως και με μια παιδική διάθεση αισιοδοξίας και ενθουσιασμού.
Πράγματα δηλαδή που από μια στιγμή και ύστερα, ιδίως μετά την μεταπολίτευση και κατά τα χρόνια της πασοκικής ηγεμονίας στους δημοκρατικούς χώρους, είχαν αρχίσει πραγματικά να σπανίζουν. Έτσι, στις ανησυχίες για τις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις κατά τα κρίσιμα αυτά χρόνια, ο Θύμιος της περιόδου των «Νέων Στόχων» υπήρξε για μένα κάτι σαν «αποκούμπι». Η ακεραιότητα και το ασυμβίβαστο του χαρακτήρα του φάνηκε σύντομα, ιδίως από τη στιγμή που ένα μεγάλο μέρος των αγωνιστών του αντιδικτατορικού αγώνα, μεταξύ των οποίων και πολλοί τροτσκιστές, συμβιβάστηκαν με ψευτοαντικαπιταλιστικά στερεότυπα, κούφιες ριζοσπαστικές ρητορικές ασκήσεις και τελικά ταύτισαν τον διεθνισμό με τον ανεθνισμό.

Κάποτε μάλιστα, πιστεύοντας όπως όλοι οι ηλίθιοι, ότι η ανθρωπότητα πρέπει πάση θυσία να ενοποιηθεί σε ένα πολιτικό σύνολο χωρίς σύνορα, κατάντησαν κολαούζοι της φιλελεύθερης διεθνοποίησης. Εν τέλει, χωρίς το καβαφικό «μεγάλο όχι», οι περισσότεροι κάπου βολεύτηκαν, όχι μόνο ιδεολογικά, αλλά και κοινωνιοοικονομικά: πήγαν έτσι «πέρα, στην τιμή και στην πεποίθησή τους». Ο Θύμιος δεν ήταν ποτέ τρυφερός με αυτούς τους σαλτιμπάγκους. Δεν έπαψε ποτέ να στιγματίζει με την σκληρή γλώσσα του τόσο τις βολικές εκλογικεύσεις των παραδαρμένων της ιστορίας, καιροσκόπων της «αριστεράς και της προόδου», όσο και τις θρησκευτικές προσηλώσεις σε κενά δόγματα των διαφόρων ντενεκέδων της λεγόμενης επαναστατικής αριστεράς ή του πολιτικά εκφυλισμένου φασιστοειδούς μικροαστικού συρφετού που με θράσος ίσο με την πολιτική και φιλοσοφική αμορφωσιά του, βαφτίζει συχνά τον εαυτό του «αντιεξουσιαστή».

Ο Θύμιος υπήρξε από τους πρώτους Έλληνες πολιτικούς στοχαστές που κατανόησε και ανέλυσε τις νέες μορφές του ολοκληρωτισμού που εμφανίζονται υπό τα πρόσημα του προοδευτισμού, του δικαιωματισμού ως νέας πολιτικής θρησκείας και της παγκοσμιοποίησης των καπιταλιστικών αγορών. Ένας από τους πρώτους που κατήγγειλε τα καθεστώτα χωρίς εμφανείς επίσημες μορφές καθεστωτικής τρομοκρατίας, χωρίς άλλο «ρατσισμό», πέραν του οικειόφοβου, πολιτικά ορθού ρατσισμού, χωρίς μονοκομματισμό, αλλά ωστόσο ικανά ως καθεστώτα να υποτάξουν τους δυτικούς πληθυσμούς σε ένα πλήρη έλεγχο. Να αποικίσουν τις συνειδήσεις με ύπουλα, προπαγανδιστικά μέσα τόσο πλάγια, έμμεσα και πανταχού παρόντα, που έχουν πάψει προ πολλού να είναι ορατά.

Με άλλα λόγια, ο Θύμιος είναι ένας από εκείνους που κατάλαβαν εγκαίρως ότι τώρα μόλις, στις αρχές του 21ου αιώνα, τίθεται πραγματικά σε εφαρμογή το πρόγραμμα των ολοκληρωτικών καθεστώτων του 20ου αιώνα. Τώρα μόλις η κατασκευή του «νέου ανθρώπου» γίνεται πλέον συγκεκριμένος στόχος του διεθνοποιημένου καπιταλισμού. Το πρόγραμμα εγγράφεται και εγκαθίσταται στις εξατομικευμένες κοινωνικές και πολιτικές συνειδήσεις με ήπιο τρόπο. Αφήνει να διαφανεί το επερχόμενο χάος πίσω από τα πρόσημα της απόλυτης διαφάνειας και τους μύθους μιας κίνησης της ιστορίας προς την «μόνιμη παγκόσμια ειρήνη» μιας παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας, διαχειρίσιμης πολιτικά από τεχνοκράτες, χωρίς πλέον επικίνδυνες για το καθεστώς κοινωνικές συγκρούσεις και ταραχές.

Αυτά τα ζητήματα απασχόλησαν τις σκέψεις και τις δραστηριότητες του Θύμιου όλα τα τελευταία χρόνια. Δημιούργησε λοιπόν για να αντισταθεί, ένα περιοδικό, το «Ρεσάλτο», τους χώρους του οποίου κάποια τσογλανοπαρέα των Εξαρχείων έκρινε σκόπιμο να καταστρέψει. Και ύστερα μια εστία διαδικτυακής ζύμωσης με το ίδιο όνομα. Και πάλεψε μέσω αυτής ακούραστα, μέχρι τέλους. Είναι σίγουρο ότι η ιστορία κάποια στιγμή, ίσως πολύ αργότερα, θα δικαιώσει τους αγώνες του.

Μέχρι τότε, για όλους εμάς τους φίλους και τους συντρόφους του στους αγώνες, στις αγωνίες, στις λύπες, στις επιτυχίες και στις αποτυχίες, στις απορίες, στις σωστές και στις λανθασμένες αποφάσεις, ο Θύμιος θα ζει στην μνήμη μας όπως ήταν: ακέραιος, ασυμβίβαστος και βαθύτατα καλόψυχος άνθρωπος.

Γιάννης Παπαμιχαήλ
Επιστροφή στην κορυφή
Ηλίας Σιαμέλας
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Παρ Ιαν 08, 2021 3:19 pm    Θέμα δημοσίευσης: ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΘΥΜΙΟ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΘΥΜΙΟ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

«Εν δε φάει και όλεσσον»
(Θανάτωσέ μας, μα στο φως!)

Όμηρος

Πως είναι να χάνεις τη μιλιά σου
Έστω σΆ έναν θλιμμένο στίχο να στραφείς
Το ύψος του ανθρώπου να μετρήσεις
Το φως το χτεσινό κατάμονος να δεις

Το φως και οι δάφνες που του πρέπουν
Αγώνων αστραπές θαμπωτικές να βρεις
Με κεραυνούς του λόγου να πλουταίνεις
Για έναν βαθύγνωμο επαναστάτη να θρηνείς

Φεύγει ο χρόνος ο τραχύς
Ακούω τα βήματά σου χάρε
Στάσου, στάσου, Ενός Λεπτού Σιγή!
Η σα σπαθί φωνή του Θύμιου μας
Για νΆ ακουστεί και πάλε.

Επίκληση:
Πατρίδα μου, πατρίδα μου, η χάρη των παιδιών σου
Μες τΆ αψηλά περάσματα του λόγου που θητεύουν
Εκεί όπου ο ολύμπιος άνεμος τη δόξα του Ομήρου φέρνει
Μορφές ηρωικές νΆ ανάφαινες πλάι στον άντρα τούτο
Στης λευτεριάς τα νάματα και πάλε να προστρέξουν.

Ηλίας Σιαμέλας

Υψάριον Αρκαδίας
4.1.21
Επιστροφή στην κορυφή
Δημήτρης Παρασκευόπουλος
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Ιαν 13, 2021 10:37 pm    Θέμα δημοσίευσης: Αποχαιρετισμός στο Θύμιο Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Αποχαιρετισμός στο Θύμιο




Φίλε και συναγωνιστή Θύμιο


Ήρθες στη Ζωή και μετρήθηκες στην άνιση πάλη

Με πίστη ατράνταχτη για το αύριο

Αφήνοντας το ευωδιασμένο απόσταγμα της σκέψης σου

στο φώς της ιστορικής αλήθειας του κόσμου μας.

Τόλμησες το ρεσάλτο μεταξύ αβύσσου και τρέλας

γράφοντας λέξεις στη λευκότητα του χαρτιού.

Λέξεις κατανόησης και ερμηνείας

Δίνοντας τέρμα στη θλιβερότητα της σιωπής

που επιβάλλουν οι κρατούντες.

Με τρόπο νοητό και ισορροπημένο

Συλλογιόσουν και έγραφες

Έχοντας πλάι σου τη καρδιά

Και τη ματιά της Κλεοπάτρας σου.

Με απέραντη αγάπη διαβήκατε μαζί

Την κλίμακα του μεγάλου πόνου

Βαθαίνοντας τους ποταμούς του αγώνα.

Που είναι μια αέναη μεταβολή στα αδιέξοδα.


Έφυγες φίλε συναγωνιστή

Προσφέροντας την ελπίδα που ο κόσμος

Βρίσκει σκοπό σε μια συμπαντική αναγέννηση.

Για μια επανάσταση που κυοφορείται

Από το αξεκούραστο και αλάθητο χέρι του χρόνου.


Έφυγες φίλε στοχαστή

Με ανάγλυφη τη σκέψη σου

¶φησες τις ιδέες σου να διαμελίζουν τη σιωπή στην

ακινησία που πικροκοιμάται

Ο θάνατος


Δε λησμονώ τον ερχομό σου στην Αρκαδία.

Τους περιπάτους στα χωριά και τις συζητήσεις με τους

ξωμάχους.

Δε λησμονώ τη συνεργασία μας στο περιοδικό με πόση

νόηση ελεύθερες σελίδες έκφρασης πρόσφερες

Σε μας όλους τους αποκλεισμένους από το κατεστημένο.

Θύμιο ποτέ δε σε ξεχνώ

Ο φίλος σου ποιητής Δημήτρης Παρασκευόπουλος
Γέφυρα Μεγαλόπολης

Επιστροφή στην κορυφή
Κωνσταντίνος Βέρρος
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Ιαν 17, 2021 9:06 pm    Θέμα δημοσίευσης: Αχ, βρε Θύμιο.... Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος
Συγκλονίστηκα τώρα που το είδα. Δεν είχα καταλάβει πόσο δύσκολα ήταν για σένα.. θυμάμαι με νόστο τα χρόνια που δίναμε κοινές διαδικτυακές μάχες. Ήσουν ο δάσκαλος μου σε πολλά θέματα.. Εγώ , ανώνυμος blogger να αναμεταδίδω με πάθος τις ιδέες σου... Είχαμε και τις διαφωνίες μας αλλά, πάνω απ όλα ήμασταν πατριώτες.. και πατριώτης σημαίνει να αγαπάς την Πατρίδα σου πιο πολύ από την τσέπη σου.. Ανθρωποι με τέτοιες αρχές και αξίες σαν τις δικές σου, σπανίζουν. Τα θερμά μου συλλυπητήρια στην Κλεοπάτρα. Αιωνία σου η μνήμη αγαπητέ μου φίλε. Θα σε θυμάμαι πάντα με αγάπη.
Επιστροφή στην κορυφή

 
Μετάβαση στη:  
Μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης

Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες