Περιοδικό Πολιτικής και Πολιτισμικής Παρέμβασης


Σε εποχές που βασιλεύει το ψέμα, η διάδοση της αλήθειας είναι πράξη επαναστατική

» Διεθνή Θέματα
» Πολιτική-οικονομία
» Εθνικό-Mεταναστευτικό
» Τρομοκρατία
» Ορθοδοξία και κοινωνία
» ΜΜΕ
» Ιστορία
» Φιλοσοφία
» Παιδεία
» Τέχνες και γράμματα
» Ιδεολογικά ζητήματα


Τελευταίες Δημοσιεύσεις

Το CO2 και οι μύθοι των "πράσινων" αλόγων...
Οικολογία - Περιβάλλον

Λεβ Γιάσιν:Δεν επιθύμησα ποτέ δύο πράγματα: τα χρήματα και
Γενικές Συζητήσεις

Η επικίνδυνη Τουρκία, ο ελληνικός μιθριδατισμός και ο συβαρι
Εθνικό - Μεταναστευτικό

Ο Ψεκ και το Βραχυκύκλωμα (Διήγημα)
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

Ο πανικός των Λούμπεν Συριζαίων για την επικείμενη συντριπτι
Πολιτική - Oικονομία

Ο πόλεμος της πανδημίας και ο μεγάλος εχθρός, η αλήθεια
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Το σφιχταγκάλιασμα της φαρμακοβιομηχανίας με την ιατρική
Πολιτική - Oικονομία

3 "ιερά" βουνά θυσία των πολιτικών στο βωμό της κε
Οικολογία - Περιβάλλον

AUΚUS: Ο νέος εφιάλτης για την παγκόσμια ειρήνη
Γεωπολιτική - Επιστήμη

ΑΕΚ Μιλάντ Μοχαμαντί.Η απόκτηση του Ιρανού έχει και πολιτικ
Γενικές Συζητήσεις

Δελτίο Τύπου κατά της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού
Ορθοδοξία - Κοινωνία

ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟ «ΑΠΑΡΤΧΑΪΝΤ» ΣΤΟΥΣ ΜΗ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕ
Πολιτική - Oικονομία

Πυρκαγιές: Μια ταινία με πολλά Remake
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Η Ορθοδοξία αποχαιρέτησε τον Μίκη Θεοδωράκη
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Η ιστορική τομή που χάραξε ο Μίκης Θεοδωράκης στην εξέλιξη
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ: Το Λιδωρίκι θυμάται, το Λιδωρίκι τιμά. . .
Ιστορία - Φιλοσοφία

Το Αφγανιστάν και εμείς
Γεωπολιτική - Επιστήμη

Ψεκασμένοι vs Εμβολιασμένοι;
Πολιτική - Oικονομία

Συμβόλαια θανάτου...
Ορθοδοξία - Κοινωνία

«Βγήκεν ο ήλιος κόκκινος...»
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

Εμπρησμοί: Α) Οι Νέρωνες της τρομοκρατίας
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Εμπρησμοί: Α) Οι Νέρωνες της τρομοκρατίας
Πολιτική - Oικονομία

Ο ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΚΟΡΩΝΟ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Πολιτική - Oικονομία

Κείμενο "ακατάλληλο" για ευσυγκίνητους ...
Εθνικό - Μεταναστευτικό

Και όμως υπάρχει αντίθεση...
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Τένις: Μια υστερία εκατομμυρίων δολαρίων, ή η αρένα των χορη
Γενικές Συζητήσεις

Μνήμη, λήθη και Μεταμοντέρνα Αριστερά της Ελίτ
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

Ο δύσκολος Ιούνιος και η «πράσινη» βιτρίνα
Πολιτική - Oικονομία

«ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ οι πολίτες, οι μαφιόζοι ξέρουν σημάδι»
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Οι "επενδύσεις" έχουν ονοματεπώνυμο!
Εθνικό - Μεταναστευτικό

Δύο μέτρα και δύο σταθμά με την υπόθεση Πρατάσεβιτς
Πολιτική - Oικονομία

Από την Ουκρανία, στη Λευκορωσία και την Ευρασιατική Ένωση;
Πολιτική - Oικονομία

Η Ελλάδα ως καταλύτης λύσης των προβλημάτων της Μεσογείου
Γεωπολιτική - Επιστήμη

π.Ανανίας Κουστένης Έφυγε η λαμπρή μορφή της Ελληνορθοδοξίας
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Ελληνική γλώσσα: το πολυτίμητό μας τζιβαϊρικό
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

«Όταν το παράλογο γίνεται και καταστροφικό» Θάνατος των ΑΕΑ
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Η θυσία του Χριστού, ανάσταση και ηθική.
Πολιτική - Oικονομία

Οι Μυροφόρες και πώς πρέπει να γιορτάσουμε την Ανάσταση
Ορθοδοξία - Κοινωνία

"Καλή Ανάσταση": Και η ευχή...χρεοκόπησε!
Πολιτική - Oικονομία

Η υπερεθνική ελίτ χτυπά τώρα το ποδόσφαιρο. Ανακοίνωση ΜΕΚΕΑ
Γενικές Συζητήσεις

Δελτίο Τύπου για την αλλαγή της ώρας τέλεσης της Ανάστασης
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Όταν τα παρασιτοποιημένα ασπόνδυλα κάνουν πάρτι
Πολιτική - Oικονομία

21 Απριλίου: Οι πρώτοι που σήκωσαν κεφάλι
Ιστορία - Φιλοσοφία

Η ευλογημένη κόπωση
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Γιώργος Σεφέρης: Η δήλωση του Σεφέρη κατά της δικτατορίας
Ιστορία - Φιλοσοφία

Οι οκτώ θλιβερές παραδοχές του κ. Δένδια στην Τουρκία
Εθνικό - Μεταναστευτικό

Παραλήρημα Κούλογλου υπέρ Μπάιντεν και Δημοκρατικών
Γεωπολιτική - Επιστήμη

Ο Παπαδιαμάντης και ο Μεγάλος Κανόνας
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Το ουκρανικό, πεδίον γενικευμένης αντιπαράθεσης ΝΑΤΟ -ΡΩΣΙΑΣ
Γεωπολιτική - Επιστήμη

Γκαλεάνο: Ο μεγάλος αγωνιστής συγγραφέας
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

[Ορθοδοξία: Στοιχείο της εθνικής συνείδησης]

Του Θύμιου Παπανικολάου
Ρεσάλτο, τεύχος 1, Δεκέμβριος 2005

 

            Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ λαός δεν χαρακτηρίζεται από κανενός είδους θρησκευτικό φανατισμό και είναι πολύ δύσπιστος και κριτικός απέναντι στην Εκκλησία. Όμως τούτη η διαπίστωση δεν αναιρεί το γεγονός ότι η ορθόδοξη θρησκευτική πίστη αποτελεί στοιχείο της εθνικής συνείδησης. Αυτό καθορίστηκε από την ιστορία, από τις συνθήκες γέννησης του σύγχρονου ελληνικού κράτους, μέσα από μακρόχρονους και σκληρούς αγώνες για την αποτίναξη της οθωμανικής κυριαρχίας, αγώνες που εμπνέονταν όχι μόνο από τις ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης, αλλά και από τις παραδόσεις της χριστιανικής ορθοδοξίας. Χάρη σε αυτό το γεγονός η Ορθόδοξη Εκκλησία αποτέλεσε από την αρχή δομικό στοιχείο του εθνικού κράτους, δηλαδή του καπιταλιστικού κράτους, και έναν από τους κύριους ιδεολογικούς πυλώνες του.
Η Αριστερά αυτή τη διαλεκτική της ιστορίας την περιφρονεί βάναυσα «κολλημένη» στα δόγματά της. Στη σύγκρουση του «εκσυγχρονισμού» με την Εκκλησία έμεινε στα «ρηχά», διαπράττοντας πολλαπλά λάθη.
            Πρώτον. Εξαφάνισε την ορθόδοξη θρησκευτική πίστη ως δομικό στοιχείο της εθνικής συνείδησης του ελληνικού λαού και έτσι δεν μπόρεσε να αντιληφτεί ότι δεν ήταν ο Χριστόδουλος που κινητοποίησε το λαό, αλλά ήταν ο λαός που κινητοποιήθηκε  γύρω από την Εκκλησία όχι για την τυπική εγγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες, αλλά για την υπεράσπιση ενός δομικού στοιχείου της εθνικής του συνείδησης.
            Δεύτερον. Παγιδευμένη στο δόγμα του χωρισμού της Εκκλησίας από κράτος δεν σύρθηκε απλώς πίσω από την κυβέρνηση, έχοντας απέναντί της την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, αλλά έδειξε ότι και γι’ αυτή ο «κυρίαρχος λαός» είναι μια μπούρδα για λαϊκή κατανάλωση και ότι τις αποφάσεις τις παίρνουν οι «φωτισμένες» ηγεσίες ερήμην του λαού.
            Εδώ η Αριστερά, στο όνομα των «πάγιων θέσεων» καταστρατήγησε μια στρατηγική αρχή του σοσιαλισμού: «Η απελευθέρωση της εργατικής τάξης είναι έργο της ίδιας της εργατικής τάξης και κανείς δεν μπορεί να το κάνει αυτό για λογαριασμό της και μάλιστα εναντίον της». Και ακόμα είναι αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα των λαών να αποφασίζουν οι ίδιοι για τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις και όχι η αμερικανική Γερουσία, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και η αμερικάνικη πρεσβεία.
            Ο χωρισμός της Εκκλησίας από το κράτος είναι μια ανατροπή ιστορικής σημασίας αφού θέτει τέλος στο καθεστώς που ίσχυε από γενέσεως του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Μια τέτοια ανατροπή δεν μπορεί να επιβληθεί εκ των άνω, με διατάγματα, ερήμην του λαού και ενάντιά του. Τουλάχιστον  ο «κυρίαρχος λαός» δεν θα έπρεπε να έχει κάποιο λόγο;
            Τρίτον.  Στο ζήτημα των ταυτοτήτων η Εκκλησία ήταν πιο κοντά στο συμφέρον του ελληνικού λαού. Η Αριστερά, συρόμενη στο νεοταξικό άρμα του «εκσυγχρονισμού» και διαστρεβλώνοντας τη διδασκαλία του επιστημονικού σοσιαλισμού πρότεινε, εμμέσως πλην σαφώς, στον ελληνικό λαό να δεχτεί τις ταυτότητες της Νέας Τάξης και το ηλεκτρονικό φακέλωμα, παρουσιάζοντας αυτή την προδοσία σαν αντίσταση στο θρησκευτικό σκοταδισμό.
            Τέταρτον.  Η Αριστερά σιώπησε ή συμμετείχε ενεργά στην κατευθυνόμενη σκανδαλολογική επίθεση κατά της Εκκλησίας που κατέκλυσε σαν νεροποντή επί μήνες την ελληνική κοινωνία. Δεν τόλμησε ούτε να ψελλίσει: «Η γραφειοκρατία της Εκκλησίας είναι τόσο ανήθικη όσο είναι το αστικό κράτος, το κυβερνητικό και πολιτικό οικοδόμημα, ολόκληρο το αστικό κοινωνικό σύστημα». Ούτε φυσικά αναρωτήθηκε το γιατί, στη δοσμένη στιγμή, σύσσωμες οι δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης, ενορχηστρωμένα, με όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και με πρωτοπόρους τους «φωταδιστές» (η αυτοκρατορική αριστερά) έβαλαν με  τόση λύσσα και χυδαιότητα κατά της Εκκλησίας, αποκαλύπτοντας πράγματα γνωστά και στον τελευταίο Έλληνα πολίτη;
            Και μόνο αυτή η πρωτοφανής σκανδαλολογική επίθεση κατά της Εκκλησίας αποκαλύπτει ότι αυτή σήμερα βρίσκεται στο στόχαστρο της Νέας Τάξης. Και βρίσκεται στο στόχαστρο, ακριβώς γιατί ο ελληνικός λαός μπροστά στον ισοπεδωτικό οδοστρωτήρα της παγκοσμιοποίησης, βρίσκει καταφύγιο σε αυτήν. Τα σκάνδαλα χρησιμοποιούνται για να τρωθεί αυτό το «πολιτικό κύρος» που αποκτά, να μείνει η ηγεσία της πειθήνια και υποταγμένη, εξαρτημένη από  μυστικές υπηρεσίες και αδιαφανή κυκλώματα, ώστε να καταστεί ανίκανη να αντισταθεί στους σχεδιασμούς και τις επιταγές της Νέας Τάξης.
            Σήμερα η Νέα Τάξη είναι ασυμβίβαστη με κάθε κοινωνικό, εθνικό και πνευματικό μόρφωμα λαϊκής συνοχής και συνείδησης συλλογικής, ακριβώς γιατί αποτελούν κύτταρα κοινωνικής αντίστασης στην ισοπεδωτική ομοιομορφία που θέλει να επιβάλει 
             Για την πλανητική αυτοκρατορία δεν υπάρχει χώρος για έθνη, εθνικές οικονομίες, εθνικές νομοθεσίες, εθνικές κυβερνήσεις, εθνικούς στρατούς, εθνικούς πολιτισμούς, εθνικές θρησκείες κλπ. Τα διακριτικά των εθνών, οι συνεκτικοί ιστοί, δηλαδή κάθε είδους συλλογικότητας και εθνικής συνείδησης, πρέπει να εξαφανιστούν, να πολτοποιηθούν στη χοάνη του παγκοσμιοποιημένου μονοθεϊσμού…
            Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ πίστη ως συνεκτικός ιστός της εθνικής συνείδησης και ως ανεξάρτητη συλλογικότητα είναι υπό διωγμό από τη Νέα Τάξη.

Powered by Etomite CMS.