Περιοδικό Πολιτικής και Πολιτισμικής Παρέμβασης


Σε εποχές που βασιλεύει το ψέμα, η διάδοση της αλήθειας είναι πράξη επαναστατική

» Διεθνή Θέματα
» Πολιτική-οικονομία
» Εθνικό-Mεταναστευτικό
» Τρομοκρατία
» Ορθοδοξία και κοινωνία
» ΜΜΕ
» Ιστορία
» Φιλοσοφία
» Παιδεία
» Τέχνες και γράμματα
» Ιδεολογικά ζητήματα


Τελευταίες Δημοσιεύσεις

Το CO2 και οι μύθοι των "πράσινων" αλόγων...
Οικολογία - Περιβάλλον

Λεβ Γιάσιν:Δεν επιθύμησα ποτέ δύο πράγματα: τα χρήματα και
Γενικές Συζητήσεις

Η επικίνδυνη Τουρκία, ο ελληνικός μιθριδατισμός και ο συβαρι
Εθνικό - Μεταναστευτικό

Ο Ψεκ και το Βραχυκύκλωμα (Διήγημα)
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

Ο πανικός των Λούμπεν Συριζαίων για την επικείμενη συντριπτι
Πολιτική - Oικονομία

Ο πόλεμος της πανδημίας και ο μεγάλος εχθρός, η αλήθεια
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Το σφιχταγκάλιασμα της φαρμακοβιομηχανίας με την ιατρική
Πολιτική - Oικονομία

3 "ιερά" βουνά θυσία των πολιτικών στο βωμό της κε
Οικολογία - Περιβάλλον

AUΚUS: Ο νέος εφιάλτης για την παγκόσμια ειρήνη
Γεωπολιτική - Επιστήμη

ΑΕΚ Μιλάντ Μοχαμαντί.Η απόκτηση του Ιρανού έχει και πολιτικ
Γενικές Συζητήσεις

Δελτίο Τύπου κατά της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού
Ορθοδοξία - Κοινωνία

ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟ «ΑΠΑΡΤΧΑΪΝΤ» ΣΤΟΥΣ ΜΗ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕ
Πολιτική - Oικονομία

Πυρκαγιές: Μια ταινία με πολλά Remake
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Η Ορθοδοξία αποχαιρέτησε τον Μίκη Θεοδωράκη
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Η ιστορική τομή που χάραξε ο Μίκης Θεοδωράκης στην εξέλιξη
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ: Το Λιδωρίκι θυμάται, το Λιδωρίκι τιμά. . .
Ιστορία - Φιλοσοφία

Το Αφγανιστάν και εμείς
Γεωπολιτική - Επιστήμη

Ψεκασμένοι vs Εμβολιασμένοι;
Πολιτική - Oικονομία

Συμβόλαια θανάτου...
Ορθοδοξία - Κοινωνία

«Βγήκεν ο ήλιος κόκκινος...»
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

Εμπρησμοί: Α) Οι Νέρωνες της τρομοκρατίας
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Εμπρησμοί: Α) Οι Νέρωνες της τρομοκρατίας
Πολιτική - Oικονομία

Ο ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΚΟΡΩΝΟ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Πολιτική - Oικονομία

Κείμενο "ακατάλληλο" για ευσυγκίνητους ...
Εθνικό - Μεταναστευτικό

Και όμως υπάρχει αντίθεση...
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Τένις: Μια υστερία εκατομμυρίων δολαρίων, ή η αρένα των χορη
Γενικές Συζητήσεις

Μνήμη, λήθη και Μεταμοντέρνα Αριστερά της Ελίτ
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

Ο δύσκολος Ιούνιος και η «πράσινη» βιτρίνα
Πολιτική - Oικονομία

«ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ οι πολίτες, οι μαφιόζοι ξέρουν σημάδι»
MME - Τρομοκρατία - Μ.Κ.Ο.

Οι "επενδύσεις" έχουν ονοματεπώνυμο!
Εθνικό - Μεταναστευτικό

Δύο μέτρα και δύο σταθμά με την υπόθεση Πρατάσεβιτς
Πολιτική - Oικονομία

Από την Ουκρανία, στη Λευκορωσία και την Ευρασιατική Ένωση;
Πολιτική - Oικονομία

Η Ελλάδα ως καταλύτης λύσης των προβλημάτων της Μεσογείου
Γεωπολιτική - Επιστήμη

π.Ανανίας Κουστένης Έφυγε η λαμπρή μορφή της Ελληνορθοδοξίας
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Ελληνική γλώσσα: το πολυτίμητό μας τζιβαϊρικό
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

«Όταν το παράλογο γίνεται και καταστροφικό» Θάνατος των ΑΕΑ
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Η θυσία του Χριστού, ανάσταση και ηθική.
Πολιτική - Oικονομία

Οι Μυροφόρες και πώς πρέπει να γιορτάσουμε την Ανάσταση
Ορθοδοξία - Κοινωνία

"Καλή Ανάσταση": Και η ευχή...χρεοκόπησε!
Πολιτική - Oικονομία

Η υπερεθνική ελίτ χτυπά τώρα το ποδόσφαιρο. Ανακοίνωση ΜΕΚΕΑ
Γενικές Συζητήσεις

Δελτίο Τύπου για την αλλαγή της ώρας τέλεσης της Ανάστασης
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Όταν τα παρασιτοποιημένα ασπόνδυλα κάνουν πάρτι
Πολιτική - Oικονομία

21 Απριλίου: Οι πρώτοι που σήκωσαν κεφάλι
Ιστορία - Φιλοσοφία

Η ευλογημένη κόπωση
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Γιώργος Σεφέρης: Η δήλωση του Σεφέρη κατά της δικτατορίας
Ιστορία - Φιλοσοφία

Οι οκτώ θλιβερές παραδοχές του κ. Δένδια στην Τουρκία
Εθνικό - Μεταναστευτικό

Παραλήρημα Κούλογλου υπέρ Μπάιντεν και Δημοκρατικών
Γεωπολιτική - Επιστήμη

Ο Παπαδιαμάντης και ο Μεγάλος Κανόνας
Ορθοδοξία - Κοινωνία

Το ουκρανικό, πεδίον γενικευμένης αντιπαράθεσης ΝΑΤΟ -ΡΩΣΙΑΣ
Γεωπολιτική - Επιστήμη

Γκαλεάνο: Ο μεγάλος αγωνιστής συγγραφέας
Πολιτισμός-Παιδεία-Γλώσσα

[Ορθοδοξία και Βατικανό]

Γράφει: Ο Θύμιος Παπανικολάου
Ρεσάλτο 14/Φεβρουάριος 2007

 

          Δεν μπορεί κανείς παρά να χαμογελάσει πικρά, αλλά και να ανησυχήσει σοβαρά με αυτές τις τελετουργικές φιέστες των συναντήσεων του Πάπα με τον Οικουμενικό Πατριάρχη και την επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου στο Βατικανό.
           Τέτοια κοσμικά γεγονότα της ηγετικής κρατικής γραφειοκρατίας του Βατικανού με την ηγετική γραφειοκρατία της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι προμηνύματα άσχημων εξελίξεων.
           Οι γραφειοκρατικές ηγετικές κλίκες (είτε είναι πολιτικές, είτε συνδικαλιστικές, είτε πνευματικές κλπ) πρωτίστως νοιάζονται για τα προνόμιά τους και ουδέποτε για το πολιτικό ή πνευματικό τους «ποίμνιο». Οι διαχειριστές κάθε εξουσίας την εξουσία τους διαφυλάσσουν και ισχυροποιούν και ο λαός πάντα αποτελεί γι αυτούς το αντικείμενο διαπραγμάτευσης και ποτέ το υποκείμενο της εξέλιξης και των αποφάσεων. Δεν μπορεί λοιπόν παρά να προβληματίζεται, να αγωνιά και να ανησυχεί ο κάθε «καθαρός» άνθρωπος με αυτές τις τελετουργικές συναντήσεις των διαχειριστών του κράτους του Βατικανού με τους διαχειριστές του Ορθόδοξου δόγματος.
          Δεν είμαι ειδικός να εξετάσω το ζήτημα από τη θεολογική του σκοπιά. Αυτό το έχουν  αναπτύξει τεκμηριωμένα οι άνθρωποι της Εκκλησίας που γνωρίζουν. Η  ρηξικέλευθη τοποθέτηση του π. Μεταλληνού δεν με «φώτισε» απλώς, αλλά μου έδωσε και το έναυσμα για αυτό το άρθρο. Επαλήθευσε από τη «θεολογική σκοπιά» τη δική μου πολιτική θεώρηση.
          Θα προσεγγίσω, συνεπώς το ζήτημα πολιτικά με τη μορφή των συνοπτικών παρατηρήσεων.

Παρατήρηση πρώτη.

          Το υπερεθνικό κεφάλαιο και η πλανητική πολιτική του παράμετρος (Νέα Τάξη) έχουν κηρύξει σήμερα έναν ανηλεή πόλεμο εναντίον κάθε «εθνικής οντότητας», εναντίον κάθε συνεκτικού πολιτικού, πολιτισμικού και πνευματικού ιστού, εναντίον της συλλογικής ιστορικής μνήμης και συνείδησης, εναντίον των θρησκευτικών δογμάτων που αποτελούν ιστορικό μυϊκό σκελετό και πνευματικό νευρικό σύστημα των λαών. Η Ορθοδοξία αποτελεί, για λόγους που δεν θα αναλύσουμε εδώ, το μεγάλο εμπόδιο στον οδοστρωτήρα της παγκοσμιοποίησης.

Παρατήρηση δεύτερη

          Η άλωση των εθνών, η διάλυση των κοινωνιών, η ισοπέδωση των  λαϊκών κατακτήσεων και του πολιτισμού περνάει και μέσα από την άλωση των θρησκειών και Εκκλησιών. Η άλωση της Ορθοδοξίας περνάει μέσα από τον «εκσυγχρονισμό» της, μέσα από τη θεσμοποιημένη εκκοσμίκευσή της.
          Δεν μπορεί να κτυπηθεί η Ορθοδοξία με μετωπικές επιθέσεις. Μπορεί να νοθευτεί και να αλλοιωθεί εσωτερικά. Κάθε κοσμοαντίληψη, κάθε σύστημα ιδεών «μεταλλάσσεται» από τους διαχειριστές του και δεν θανατώνεται από «εξωτερικούς εχθρούς». Αυτό συνέβη και με την κοσμοθεωρία του μαρξισμού.

Παρατήρηση τρίτη

          Η Ορθόδοξη Εκκλησία δέχεται σήμερα ένα συνδυασμό επιθέσεων: Εσωτερική υπονόμευση, εξωτερικά κτυπήματα από το νεοταξικό κράτος και τις «προοδευτικές» και «αριστερές» ελίτ της παγκοσμιοποίησης. Κατακλυσμός της Ελλάδας από Ισλαμιστές. Εδώ προωθείται  η θρησκευτική αντιπαλότητα και σύγκρουση με τον Ισλαμισμό, τον άλλο μεγάλο εχθρό της Νέας Τάξης. Αυτό που επιχειρείται είναι ο «εμφύλιος σπαραγμός» των «πιστών» των δύο επικίνδυνων δογμάτων
, μέσω της τεράστιας εισαγωγής ισλαμιστών στην Ελλάδα. Η ανέγερση των Τζαμιών σε αυτό αποσκοπεί. Το ισλαμικό στοιχείο αποτελεί μέγα κίνδυνο για την ελληνική κοινωνία. Αυτό όμως το ζήτημα θέλει ιδιαίτερη ανάλυση…

Παρατήρηση τέταρτη.

          Οι γραφειοκρατικές ηγεσίες των Εκκλησιών και οι διαχειριστές των θρησκευτικών συναισθημάτων των λαών ήταν πάντα με το μέρος της εξουσίας: Οι πνευματικοί ροπαλοφόροι του καθεστώτος.
          Αντίθετα ο κλήρος και ιδιαίτερα ο Ορθόδοξος κλήρος, το σώμα δηλαδή της Εκκλησίας, ήταν με το λαό, ήταν ζυμωμένος με το λαό. Γι αυτό σε όλα τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα και τα λαϊκά κινήματα η γραφειοκρατική ηγεσία στεκόταν απέναντι από το σώμα του κλήρου που ήταν με το λαό και τους αγώνες του. Αυτή τη «λεπτομέρεια» την αγνόησε η Αριστερά και ταύτισε τους διαχειριστές της Ορθοδοξίας με το συνολικό σώμα της Εκκλησίας, προκαλώντας καταστροφικούς «διχασμούς». Και σήμερα συνεχίζει το ίδιο βιολί, μη διακρίνοντας ότι η Ορθοδοξία και το σώμα της Εκκλησίας όχι μόνο δεν είναι ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, αλλά βρίσκεται και στο στόχαστρο της πλανητικής εξουσίας και των εσωτερικών εντολοδόχων της.

Παρατήρηση πέμπτη

          Σήμερα στη φάση της παγκοσμιοποίησης και του πλανητικού ολοκληρωτισμού οι «εθνικές» και «τοπικές» εξουσίες (πολιτικές ή πνευματικές) δεν έχουν καμία ισχύ, αποτελούν «βάρος», «βλαβερή πολυτέλεια» για τη Νέα Τάξη. Το πολιτικό ισοδύναμο του υπερεθνικού, αυτοκρατορικού ιμπεριαλισμού είναι το πλανητικό κράτος και το πνευματικό ισοδύναμο το πλανητικό θρησκευτικό («Εκκλησιαστικό») κράτος. Το κράτος του Βατικανού εκπληρώνει αυτές τις νεοταξικές προδιαγραφές. Ο Παπισμός δεν είναι Εκκλησία, είναι θεσμοθετημένο εκκοσμικευμένο κράτος!!!

Παρατήρηση έκτη

          Το κατεστημένο της Ορθόδοξης Εκκλησίας θέλει να ενσωματωθεί σε αυτό το πλανητικό πνευματικό κράτος. Δεμένο πάντα με την εκάστοτε εξουσία θέλει να ενσωματωθεί στις νέες διεθνείς ανακατατάξεις διαπραγματευόμενο ένα μεγάλο του ατού: Την ορθόδοξη Εκκλησία. Γιατί μόνο η Ορθόδοξη Εκκλησία παρέχει το πνευματικό άλλοθι, δηλαδή δίνει την ταυτότητα της Εκκλησίας στο Βατικανό, στο παγκόσμιο «χριστιανικό» κράτος!!!
          Αν επιτευχθούν αυτοί οι νεοταξικοί σχεδιασμοί (δεν το βλέπω, λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο) τότε η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία θα έχει αλωθεί, θα έχει μεταλλαχτεί σε εκκοσμικευμένο Παπισμό, σε θεσμοθετημένο κράτος της Νέας Τάξης.

Τελευταία παρατήρηση

          Το επιχείρημα ότι ο Πάπας μιλάει κατά της παγκοσμιοποίησης είναι για τους αφελείς. Και οι γενίτσαροι της παγκοσμιοποίησης μιλούν εναντίον της!!!
          Το ίδιο πολιτικά ανόητο είναι και το επιχείρημα ότι ενωμένος ο «Χριστιανισμός» θα πολεμήσει πιο αποτελεσματικά τη Νέα Τάξη. Ο «Χριστιανισμός» όμως αυτός δεν θα είναι Εκκλησία, αλλά παγκόσμιο κράτος για τη χειραγώγηση των «πιστών». Κανένα κράτος και καμία κοσμική εξουσία δεν αυτοαναιρείται. Η μόνη εξουσία που είναι ικανή να αντισταθεί στον εφιάλτη της Νέας Τάξης είναι αυτή που εκπορεύεται από τα κάτω: Από το λαό, από τον κλήρο, από τη δημοκρατική αυτό-οργάνωση των «πιστών», από την Εκκλησία του λαού και όχι τις γραφειοκρατικές κλίκες κορυφών…

Powered by Etomite CMS.